Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Sunday, June 19, 2011

Το μπάρμπεκιου του αποχαιρετισμού

Ηταν ένα υπέροχο λαμπρό απόγευμα το Σάββατο. Ο ήλιος έλαμπε στον ουρανό κι εμείς οι γείτονες οργανώσαμε ένα παρτυ αποχαιρετισμού για τη γειτόνισσά μας τη Σάντρα,που πούλησε τη μαιζονέτα στο συγκρότημά μας και μας εγκαταλείπει οσονούπω.

Συνήθως δεν κυκλοφορώ στον κήπο μας, γιατί ποτέ δεν έχω χρόνο για ξεκούραση. Κι αν περισσέύουν μερικές στιγμές, πετάγομαι στης φιλενάδας μου την πισίνα και βρέχομαι.

Ωστόσο, οι γειτόνισσές μου έχουν γεμίσει τον κήπο μας λουλούδια, πανέρια, ομορφιές. Είναι καθημερινές επισκέπτριες αυτής της όμορφης αυλής, που την έχουν μετατρέψει σε πραγματικό ανθόκηπο.

Η Σάντρα υπήρξε η συγκολλητική δύναμη των γυναικών της αυλής μας. Ηταν η αυτή που έτρεχε πάνω κάτω ειδοποιώντας μας για όλα τα συμβάντα στον κοινό μας χώρο.Τώρα μας εγκαταλείπει για ένα διαμέρισμα μικρότερο και βολικότερο.

Το Σαββατο γορτάσαμε τον αποχαιρετισμό της , μα είπαμε πως θα σμίγουμε συχνά στην αυλή μας. Γιατί χωρίς εκείνη δεν θα έχει την ίδια ομορφιά.

Στρωμένοι όλοι στον κήπο περιμένουν τί θα βγάλει το μπάρμπεκιου κάθε σπιτιού

Φυσικά το πάρτυ είχε και χορό, ο Τέντ με το Τζουστινάκι του έδωσαν και κατάλαβε

Μια οικογενειακή φωτογραφία στον κοινό μας κήπο

Το Τζουστινάκι με την τιμώμενη αποχωρούσα Σάντρα μας

Οι τέσσερις παλαιότερες της αυλής. Επάνω αριστερόθεν: Η Σάντρα, η αφεντιά μου, η Ζακλίν και η Σούζαν

Παλιές και νέες στον κήπο της Εδέμ: Σάντρα, Τζουστινάκι, Ζακλίν, Λουίζ , Σουζάν και στα πόδια της η απίστευη μαντάμ Μπερζερόν (που όλα τα κόβει όλα τα μαχαιρώνει!!!)

ΗΖακλίν χορεύει με το Ζοσλάν

6 comments:

Αστοριανή said...

Ιουστίνη μας,

να χαίρεστε την συντροφιά και την γειτονική αγάπη.
"...πρώτα βλέπεις τον γείτονα και μετά τον Θεό!.." έλεγαν οι γονείς μου!
Σημαντικές ώρες, βαθύριζες φιλίες...

Υγ.: το ...φόρεμά σου, "σχίζει"...

Να είστε όλοι καλά,
Υιώτα
αστοριανή
ΝΥ

My blueprint said...

Εξαιρετικές οι κυρίες της αυλής!!! Να περνάτε πάντα καλά!!

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη Γιώτα.
Ο Θεός κι ο γείτονας, λένε οι δικοί μου στη Λευκάδα. Εγώ βίωσα μια γειτονιά ονειρική στα παιδικά μου χρόνια, μια γειτονιά που μου δίνει ακόμη πολλές χαρές.
Αλλά και οι γειτόνισσες της αυλής μου είναι κούκλες και γουστάρουν τα ωραία λουλούδια. Πρέπει να έρθεις να δείς τον κήπο που έχουν φτιάξει να θαυμάσεις. Είναι σαν εσένα, καλλιτέχνιδες.
Φιλιά πολλά

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Ευχαριστούμε,
Μπλέ Αποτύπωμα της αισιοδοξίας. Είδα πως αρχίσατε την κάθοδο προς τη Χαλκιδική. Σας ζηλέυω!
Φιλί

Evie said...

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΛΥΚΙΑ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ! ΦΙΛΙΑ

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Εύη καλή μου,
Η ζωή θέλει καλοπέραση, εσύ το ξέρεις καλά αυτό. Από το Σεπτέμβρη ο γιός μας μετακομίζει στο Τορόντο για μεταπτυχιακά οπότε θα τα πούμε κάποια στιγμή.
Φιλί