Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Wednesday, July 4, 2012

Η Αδαμαντία βαφτίστηκε μέσα σε πεταλούδες

Τα βαφτίσια της  Αδαμαντίας/Αντας Πετσίλα έγιναν σε μικρό οικογενειακό κύκλο, καθώς η δεσποινίς πλησιάσει τα πέντε της γενέθλια και διάλεξε το εντουράζ του βαφτισιού.
Ηρθε με το ωραίο τούλινο λευκό φουστάνι της, χαιρέτισε τους πάντες , έπαιξε με τους φίλους της και μετά άλλαξε για να μπεί στην κολυμπήθρα να βαφτιστεί Χριστιανή. Ηταν πολύ παρατηρητική όταν ο πατήρ Αναστάσιος του Αγίου Δημητρίου διάβαζε την κατήχηση και η νονά της Μαρία Σερέτη επαναλάμβανε το «Απεταξάμην» ή έλεγε το «Πιστεύω».
Η Αντα ήρθε σε αμηχανία όταν γδύθηκε και φόρεσε  το ρόζ φορμάκι της γιά να προσέλθει  στην κολυμπήθρα. Το λάδι έτσουξε τα ματάκια της κι εκείνη δάκρυσε βουβά όταν βυθιζόταν στο νερό της Χριστιανοσύνης.
Μετά φόρεσε το ζαχαρί μεταξωτό βαφτιστικό της φόρεμα με το διαμαντένιο σταυρό και ξαναβούτηξε  μέσα στη χαρά. Το χαμόγελο και η κοινωνικότητα επανήλθαν στο προσωπάκι της.
Η Αντα  καταδιασκέδασε το πάρτυ των βαφτισιών , που έγινε στο εστιατόριο Χρήστος. Κυριολεκτικά πέρασε απίστευτα, καθώς πρωτοδοκίμασε την τούρτα της και ήταν το κέντρο της προσοχής. Η Αντα έκλεψε την παράσταση χορεύοντας τσιφτετέλι αλλά και τραγουδώντας «Χέρια Ψηλά» του Χατζηγιάννη.
Το θέμα του βαφτισιού ήταν οι πεταλούδες κι έτσι στολίστηκε η λαμπάδα, οι μπομπονιέρες αλλά και η πολυόροφη τούρτα της Αντας. Η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη καθώς ένιωθα τις πεταλούδες, την εκλιπούσα γιαγιά της Αντας και τη δική μου αδελφή να είναι ολόγυρά μας.
Εμείς οι μεγάλοι περάσαμε εκπληκτικά στο βαφτίσι που θα μας μείνει χαραγμένο στη μνήμη για την απλότητα, την ομορφιά και την αληθινότητά του. Αλλωστε, θα μπορούμε να μοιραζόμαστε τις αναμνήσεις με τη νεοφώτιστη, που ήταν σε ηλικία να αντιληφθεί τι σύνέβη.
Να μας ζήσει η Αδαμαντία Πετσίλα, να τη χαίρονται οι γονείς της και να την καμαρώνει η ανάδοχός της Μαρία Σερέτη.
Τζουστινάκι
Μπήκε μέσα σαν πριγκηπέσσα
 Με τη συνονόματη γιαγιά Αδαμαντία μοιράζονται το ίδιο όνομα
 Η Ελλη και ο ντάντυ
 Ο Χρύσναθος Πετσίλα, η αφεντιά μου, ο Τέντ και ο Γκλενάκος
 Οι τρείς χάριτες: Βέα (μαμά της Αντας), το Τζουστινάκι και η Ελένη Βλαχάκη
 Ο Χρύσανθος, η Βέα, οπαπούς, ο θείος Αλέξης και η Αντα
 Με τον Ηλία, το Γκλενάκο και την Ελένη
 Τα κορίτσια δυό-δυό
 Η νεοφώτιστη μοίραζε χαμόγελα
 Η Ελλη με τον Αλέξανδρο
 Η Αντα με τη γιαγιά και τη θεία Μαρία
 Τζουστινάκι και Αντα
 Βαφτίζεται η δούλη του Θεού με ρόζ φορμάκι
 Η νονά της Μαρία Σερέτη ηταν μια γλύκα
 Τα κορίτσια δυό-δυό
 Η τούρτα με τις πεταλούδες
 Ολάκερη η οικογένεια σε μιά φωτογραφία
 Η Βέα και ο Τέντυ
 Η μαμά με γιό και νονό Χρύσανθο






 Οι χάριτες: Επάνω Βέα και Ελλη (αδελοφύλες),από δεξιά Βασιλεία, Ελένη, Τζουστινάκι και μια ξαδέφλη της οικογένειας
 Η οικογένεια προσέρχεται στην κολυμπήθρα
 Μπαμπάς και γιός φωτογραφίζουν
Η Αντα λατρεύει τη γιαγιά της

4 comments:

Αστοριανή said...

Ιουστίνη μου,
ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΟΥΝ; ΟΛΟΙ!

κι εμάς, οι δυο εγγονές μου βαπτίστηκαν μεγάλες!
κι ήταν μια ΑΛΛΗ εμπειρία...
η δε γιαγια, να τους πάρει λευκά λινά φορεματάκια, να κεντήσει σταυρούς με χρυσοκλωστή... λευκά κρινάκια στα μαλλιά ...κ. ά.

και να τις δεις τώρα στην Αστοριανή...
πότε περνά ο χρόνος!
Σας φιλώ όλους,
Υιώτα

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Ευχαριστούμε πολύ Γιώτα μου. Η εμπειρία ήταν όντως υπέροχη και αξιομνημόνευτη.
Αλλά αν έχεις ζήσει κάτι παρόμοιο με τις εγγονές σου, τότε αναγνωρίζεις την ιδιατερότητα αυτής της χαράς.
Θα δώ τις κουκλίτσες σου, να σας ζήσουν εκείνες και ο νεαρός ξάδελφός τους.
Φιλιά δροσερά του Μόντρεα΄λ

Κάκια Τσάτσου said...

Καλότυχη η μικρούλα Αδαμαντία!!!
Να τη χαίρεστε!!!
Αλλά εγώ θα το πω: στην... παράσταση, κέρδιζε στα... σημεία το Τζιουστινάκι μας!!!
Φιλιά πολλά!!!

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Κάκια αγαπημένη,
Κάθε φορά στη Νέα Υόρκη σε θυμάμαι, τότε που έψαχνα να σου αγοράσω το αρωματάκι σου. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αυτή η φιλία που βρέχεται απο ωκεανούς και χρόνια μένει ακατάλυτος δεσμός της ζωής μας.
Φιλιά γλυκά απο ηλιόλουστο Μόντρεαλ