Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Tuesday, March 25, 2008

Το πυροτέχνημα της ελεύθερης συμβίωσης

Της Ιουστίνης Φραγκούλη

Στο αεροπλάνο της επιστροφής για το Μόντρεαλ καθόμουν πλάι σε μια Αμερικανίδα δασκάλα απο το Σικάγο, που επέστρεφε στη βάση της μετά απο μια εβδομάδα στην Αθήνα, όπου φιλοξενήθηξκε στο σπίτι της Ελληνοαμερικάνας φίλης της . Πέρασε υπέροχα, μου είπε, παρά τις στάσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς . Διασκέδασε κάθε λεπτό στην πόλη της ιστορίας παρά τις πορείες και τα συλλαλητήρια, παρά τις διακοπές ρεύματος στο διαμέρισμα της Πλατείας Βικτωρίας.

Μα, περισσότερο της άρεσε αυτή η στενή οικογενειακή σχέση που βιώνουν οι Ελληνες σήμερα. Καταμαγεύτηκε με τους δεσμούς της οικογένειας, έμεινε έκπληκτη που οι Ελληνες γονείς προστατεύουν τα παιδιά στις φτερούγες της φαμίλιας πολύ μετά την ενηλικίωσή τους. Η νεαρή δασκάλα επέστρεψε στην Αμέρικα έχοντας εντοπίσει ως κυριότερο στοιχείο του Ελληνισμού τη φιλικότητα και την οικογενειακή εστία.

Και ξαφνικά η κυβέρνηση σε μια λαϊκίστικη και ακαταλαβίστικη φάση αποφάσισε να νομοθετήσει την ελεύθερη συμβίωση ως υποκατάστατο του γάμου. Κι αυτό για να εναρμονισθεί με τις ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν απο καιρού χάσει την ωραιότητα, την ηρεμία και την απανεμιά του οικογενειακού άσυλου.

Κι ενώ Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αναζητούν αυτό το κύτταρο της κοινωνίας που αναπτύσσεται γύρω απο το γάμο επαναπροδιορίζοντας τις θέσεις τους, οι δικοί μας νομοθέτες είπαν να ισοπεδώσουν και την τελευταία αξία που μας διαχωρίζει απο τους δυτικούς φίλους μας.

Είναι η θεσμοθέτηση της νομιμότητας μιας ελεύθερης συμβίωσης καταλυτική για την οικογένεια; Ναί, φοβάμαι πως είναι. Γιατί ενώ μια τέτοια νομοθεσία φαίνεται πως προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα της αναγνώρισης των εξώγαμων παιδιών και της διατροφής , την ίδια ώρα καταργεί το δομικό στοιχείο της ελληνικής κοινωνίας, που είναι η οικογένεια.

Και θέλω να το εξηγήσω αυτό κι ας φαίνομαι συντηρητική στα μάτια των αναγνωστών μου. Η ελεύθερη συμβίωση προκύπτει ως εξέλιξη μια ερωτικής σχέσης, που τρέχει χωρίς οι πρωταγωνιστές να έχουν θέσει σκοπούς και όρια. Ετσι απλά, χωρίς να το καλοσκεφθούν, οι εταίροι νοικιάζουν κοινό σπίτι, μοιράζονται τη ζωή και τα έξοδα μιας συγκατοίκησης. Διασφαλίζουν την απόλυτη ελευθερία να εγκαταλείψουν τη σχέση όποια στιγμή επιλέξουν χωρις δεύτερη σκέψη.

Ο γάμος είναι μια πολύ στερεότερη υπόθεση. Οι συμβαλλόμενοι σ΄αυτή την κοινωνική και ηθική συνθήκη δεν επιλέγουν απλώς να συγκατοικήσουν εν τη ρίμη μιας σχέσης . Διαλέγουν να δεσμευτούν απέναντι στο κοινωνικό γίγνεσθαι , επιλέγουν να κάνουν υποχωρήσεις, να μπούν ακόμη και σε κλισέ για να διασφαλίσουν τη μακροβιότητα της σχέσης με άξονα την αναπαραγωγή και την οικογένεια.

Η οικογένεια εν τέλει διαλύεται δυσκολότερα απο την ελεύθερη συμβίωση όχι επειδή είναι δυσκολότερη η υπόθεση του διαζυγίου, αλλά επειδή το ζευγάρι είναι περισσότερο ταγμένο στη μακροβιότητα της σχέσης απο ιδεολογία, πρόθεση και παράδοση.

Φυσικά, είναι καταδικαστέα όλη αυτή η παραφορά της Εκκλησίας, που όλως αιφνιδίως καταδικάζει ως πόρνους τους μη τελέσαντες θρησκευτικό γάμο. Αν συνέβαινε αυτό, γιατί η Εκκλησία δέχεται να στεφανώσει εκ των υστέρων όσους έκαναν πολιτικό γάμο; Γατί δέχεται να βαφτίσει τα παιδιά τους όλα αυτά τα χρόνια που ισχύει ο νέος αστικός κώδικας;

Θεωρώ πως οι υπερβολές εκ μέρους της Εκκλησίας ενδυναμώνουν τις τριβές με τους πολίτες και απομακρύνουν το χριστεπώνυμο πλήθος απο τη χριστιανοσύνη.

Στο μεταξύ, εάν η πολιτεία πραγματικά επιδιώκει να είναι σοβαρή με το οικογενειακό δίκαιο, ας προσπαθήσει να λύσει τα της διατροφής για τα παιδιά των χωρισμένων οικογενειών, ας θεσμοθετήσει μέτρα για την επιβολή ποινών σε όσους δεν παρέχουν τη νόμιμη διατροφή , ας προστατεύσει τις χωρισμένες και αδικημένες γυναίκες.

Το πυροτέχνημα της ελεύθερης συμβίωσης ας χωθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, μια και αποτελεί μοχλό αποδυνάμωσης του παραδοσιακού ιστού της ελληνικής κοινωνίας, που είναι απλά , κάθετα και μονοδιάστατα η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!

10 comments:

Radio Marconi said...

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια έντονη 'παράπλευρη' κινητικότητα και προβολή γύρω από αυτό το θέμα στο δίκτυο.
Δεν ξέρω αν θα φανώ και εγώ συντηρητικός αλλά στο κύτταρο της οικογένειας εστίαζα το θέμα με την προϋπόθεση βέβαια το κύτταρο να είναι 'ζωντανό'. Προσωπικά με εξέφρασες απόλυτα.

Καλημέρα!!!

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ said...

Κανείς δεν ορίζει σε κανέναν αν θα κάνει θρησκευτικό ή πολιτικό γάμο, αν θα κάνει συμβόλαιο ελεύθερης συμβίωσης ή τίποτα από όλα. Το να είναι πολλές οι επιλογές, δεν αλλάζει τα μυαλά κανενός. Οπότε, δεν διαφωνώ παρά μόνο, στις εξαιρέσεις του. Γιατί όταν κάποιος είναι πολίτης εργαζόμενος και φορολογούμενος, σαν πολίτης και μόνο πρέπει να έχει επιλογές και δικαιώματα, ίσα με όλους, ανεξάρτητα το φύλο του. Μιλάω για τις περιπτώσεις των ομοφυλόφιλων, που θέλουνε να ζούνε μαζί, και να είναι σεβαστή η επιλογή τους από την πολιτεία. Άλλωστε αυτό που είναι, δεν είναι αποτέλεσμα ψυχικής ασθένειας, αλλά της φύσης. Στα όσα είπες σχετικά με την εκκλησία, συμφωνώ απόλυτα!
Την καλημέρα μου! :))

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένε Θύμιε,
Δυστυχώς οι α΄ναγνώστες δεν καταλαβάινουν την ειδοποιοό διαφορά της ελεύθερης συμβίωσης με την θεμσοθετημένη ελεέυθερη συμβίωση. Κανείς δεν εμποδίζει τους ανθρώπους να συμβιώνουν ελέυθερα, γιατί θα πρέπει να νομοθετηθεί η ελευθερία;
Φιλιά απο Μόντρεαλ που επιμένει να χιονίζει.
Ιουστίνη

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπητέ μου,
Η ελεύθερη συμβίωση είναι απο μόνη της ελεύθερη και δεν συμβιβάζεται με θεσμοθετήσεις.
Οσον αφορά στο θέμα των ομιφιλοφύλων κανείς δεν τους εμποδίζει να συμβιώνουν ελέυθερα. Και μάλιστα, το κοινωνικό κράτος μπορεί να προβλέψει κάποια προνόμια για την ελεύθερη συμβίωσή τους. Ωστόσο, εδώ έχουμε μια γενικότητα στην νομοθετική άποψη που παίρνει σβάρνα όλους τους παραδοσιακούς θεσμούς μας. Εκεί διαφωνώ, στη γενίκευση και ουχί στην εξειδίκευση.
Ευχαριστώ για την επίσκεψη.

Κατερίνα said...

Ιουστίνη μου αγαπημένη, λείπεις πολλά χρόνια απ' την Ελλάδα και δεν έχεις καταλάβει ακόμα, ότι ο θεσμός της οικογένειας όπως τον ξέραμε κάποτε έχει αλλάξει κατά πολύ!
Ξέρεις πόσα χωρισμένα ζευγάρια υπάρχουν;
Ξέρεις πόσα ζευγάρια απλά συγκατοικούν, έχοντας ξεχωριστές σχέσεις;
Ξέρεις πόσα παιδιά είναι χωρισμένων γονιών ή έχουν ψυχολογικά προβλήματα, ζώντας σε μια αρρωστημένη οικογένεια;
Κι αυτό γιατί οι οικογένειές τους είναι διαλυμένες.
Άλλαξε πια η οικογένεια Ιουστινάκι μου στην Ελλάδα! Μην κοιτάς τους γονείς σου, την δική σου, την δική μου, συγγενών ή φίλων μας.
Πιο πέρα όλοι είναι ελεύθεροι...
(Δες ελληνική τιβι, ν' ακούσεις τι γίνεται!)
Κι αυτό ξεκινά πιστεύω απ' την γυναίκα. Δεν ανέχεται τίποτα πια!
Πιστεύω πως σύντομα θα ανήκει στο παρελθόν η οικογένεια που ξέραμε.
Είτε με παπά, είτε με οποιοδήποτε χαρτί.
Το γεγονός με λυπεί πολύ, αλλά αυτά έχει η εξέλιξη. Την δεχόμαστε και προσαρμοζόμαστε.
Πάντως η ελευθερη συμβίωση θα βοηθήσει πολλά ζευγάρια που θέλουν γάμο με ημερομηνία λήξεως και ειδικά τους ομοφυλλόφιλους.
Μεγάλο το θέμα σου, Ιουστίνη μου!
Τα ξαναλέμε. Πολλά φιλάκια!

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Κατερινάκι μου,
Τα διαζύγια είναι μέσα στην εξέλιξη της ζωής. Αλλωστε, η δική μας Ορθόδοξη Εκκλησία έχει θεσμοθετήσει απο αιώνες το δικαίωμα τριών γάμων, γεγονός που σημαίνει πως οι άνθρωποι δεν ειναι υποχρεωμένοι να σέρνονται σε μια συμβίωση αναγκαστικά.
Αλλά ο νόμος της ελέυθερης συμβίωσης είναι υποκριτικός και μαζί διαβρωτικός της ελληνικής κοινωνίας.
Ας λύσουν οι νομοθέτες πρώτα τα βασικά προβλήματα του οικογενειακού διακίου και μετά προχωρούν και στα μεταμοντέρνα!
Φιλιά. Εδώ θέλει να κάνει ήλιο. Αλλά πάντα με δόντια!

δεσποιναριον said...

Καλησπερα Ιουστινακι μου. Εφτασε ο αντιλογος!
Κατ αρχας ειναι "συμφωνο ελευθερης συμβιωσης" που κατοχυρωνεται με συμβολαιογραφικο εγγραφο. Η εννοια της ελευθεριας εδω εχει την εννοια της μη υπαρξης τελετης (ειτε θρησκευτικης ειτε τυπικης στο δημαρχειο) Αλλα απο τη στιγμη που υπογραφεται ενα επισημο εγγραφο, η ελευθερια αποκτα δεσμευτικη μορφη.
Ετσι εχουμε λοιπον τεσσερα ειδη συμβιωσης.
1. Την ελευθερη που δεν υποκειται σε κανονες και η κοινωνια την δεχεται μια χαρα οπως ειναι. Αλλα δεν εισαι καλυμμενος.
2. Το "συμφωνο ελευθερης συμβιωσης" με συμβολαιογραφικη πραξη που θα κοστιζει οσονουπω το κατιτις στο δικηγορικο γραφειο και θα ειναι κατα παραγγελια δεσμευση.
3. Τον πολιτικο γαμο που συμφερει οικονομικα και υποκειται σε νομικη προστασια ηδη.
4. Τον θρησκευτικο γαμο

Και ρωταω η ερμη. Τι διαφορα εχει το δυο απο το τρια. (εκτος του οτι το τρια ειναι πιο φτηνο)
Υποθετω οτι την διαφορα μπορεις να την προκαθορισεις στο υπογραφομενο συμβολαιο.
Πριν πολλα χρονια φαγωθηκανε παλι οι παντες με τον πολιτικο γαμο.
Αν σημερα παρατηρουμε χαλαρωση του θεσμου της οικογενειας δε φταιει ο τροπος δεσμευσης αλλα οι αλλαγες στις κοινωνικες συνθηκες και υποδομες. Και δεδομενων αυτων των υποδομων και αναγκων σχεδιαζουμε την επομενη νομοθεσια.
Αυτες τις σημαντικες (σε μεγεθος και σε αξιες) μεταβολες στις κοινωνικες υποδομες δε τις ελαττωνει μια θρησκευτικη πραξη, αλλα τις προστατευει καποιος νομος.
Στεκομαι στο "Η οικογένεια εν τέλει διαλύεται δυσκολότερα απο την ελεύθερη συμβίωση" και ρωτω, ποτε μια οικογενεια λεγεται οικογενεια. Με το συμφωνο ελευθερης συμβιωσης δε θα λεγεται οικογενεια? Αυτη δεν ειναι ερωτηση αντιλογου, ειναι ουσιαστικη.
Προσωπικα ειμαι υπερ της ελευθεριας επιλογης του τροπου που θα δεσμευτει καποιο ατομο με καποιο αλλο, απλα δεν ειμαι σιγουρη αν ολο αυτο την προκειμενη στιγμη, σχεδιαζεται σωστα απο την πολιτεια και κατα ποσον ειμαστε ωριμοι να δεχτουμε παρομοιες αλλαγες.
Τα αλλα με τους ιεραρχες ουτε καν τα συζητω.
Α και κατι αλλο. Κοινωνικο κρατος, νομοθετικο κρατος, ποια ειναι η διαφορα;
Τελος εχοντας πει ολα αυτα, δεν πιστευω οτι αν εφαρμοστει σωστα ενας τετοιος νομος δε θα επηρρεασει τη δομη της ελληνικης οικογενειας αρνητικα, γιατι αυτη η δομη ειναι θεμα ιδιοσυγκρασιας του λαου μας, και δεν διεπεται απο θρησκευτικες η κοινωνικες δεσμευσεις.
Θαθελα να σχολιασω και σχολια, αλλα ισως αυριο. Για αποψε, απο την Ουασινγκτωνα μου, σε φιλω γλυκα.

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη Δεσποινιώ της Ουασιγκτώνος,
Βλέπω πως χρησιμοποιείς τη νομική ανάλυση για να αποδείξεις τη γνώμη σου. Επιμένω πως η ελέυθερη συμβίωση έχει απο τη φύση της μια χαλαρή πρόθεση απέναντι στον οικογενειακό θεσμό. Και θεωρώ πως αν ένα ζευγάρι αποφασίσει να είναι μαζί για πάντα, δεν επιβαρύνεται πηγαίνοντας μέχρι το δημαρχείο (αν δεν θέλει τις φιοριτούρες ενός θρησκευτικού γάμου!)Το συμβολαιογραφικό έγγραφο γονατίζει αυτή την ελευθερία της συμβίωσης και είναι σχήμα οξύμωρο.
Πάντως, εσείς με άνοιξη κι εμείς ακόμη μέσ στα χιόνια.
Φιλιά γλυκά
Ιουστίνη

cook said...

ναι..ειναι ένα ανεκδοτο κι αυτό...όλα τα είχαμε,αυτό ήταν που μας έλειπε για να γίνει η ζωή μας πιο προοδευτική και πιο φρέσκια...το θεωρώ ανευ ουσίας το μέτρο,μια βιτρίνα οτι τάχα μου αυτοί που μας κυβερνούν έχουν μια πιο ανοιχτή ματια στον κόσμο...
αυτό που μπορεί να φτιάξει έναν καλύτερο κόσμο δεν είναι ούτε ο γάμος,ούτε η νόμιμη ελεύθερη συμβίωση,αλλά η αποδοχή,εκ μέρους μας,της διαφορετικότητας του άλλου,ως φυσική συνέπεια του αυτοσεβασμού μας και του ενδιαφέροντος μας για τον πλησίον...

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Μαγισσούλα της μαγειρικής,
Πόσο δίκιο έχεις γλυκειά μου. Η μαγκιά θα είναι να αποδεχθούμε και να ανεχθούμε τη διαφορετικότητα του άλλου σε μια προοπτική ζωής και οικογένειας. Σωστά μιλάς. Τα είπες όλα και με κάλυψες για την υποκρισία των δήθεν προοδευτικών νομοθετών μας.
Φιλιά σου