Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Monday, January 13, 2014

Εξι χρόνια μπλόγκινγκ, μισή ντουζίνα χρόνια στην προσωπική μου όαση!


 
Σήμερα σβήνω μια τουρτίτσα, γιορτάζω μια αγαπημένη επέτειο. Κλείνω 6 χρόνια στο προσωπικό μου ιστολόγιο, προσθέτοντας μια άλλη μεγάλη εμπειρία στη ζωή μου.

Μέσα από το μπλόγκινγκ γνώρισα υπέροχους φίλους, δικτυώθηκα με αναγνώστες, ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που ζούν στα πέρατα της γής, ανακάλυψα γραφές και μπλόγκερς που έχουν πάθος για τη γραφή αλλά και για την Ελλάδα.

Εγινα κάτοικος της μπλογκογειτονιάς, συμμετέχοντας στην κοινή δράση, έγινα ενθουσιώδης επισκέπτρια άλλων μπλόγκς, έδειξα τις προσωπικές στιγμές μου, προσπάθησα να κάνω γνωστά τα βιβλία μου όντας στην απόμακρη γή της ξενιτιάς.

Το μπλόγκ έγινε ο προσωπικός μου κήπος, τον πότιζα όποτε είχα χρόνο. Αλλοτε άνθιζαν τα λουλούδια μου κι άλλοτε μαραίνονταν από την απουσία μου. Ωστόσο, ο κήπος μου εξακολουθεί να ανθίζει τις τέσσερις εποχές, χωρίς το δίχως άλλο.

Εμείς οι μπλόγκερς περνάμε από διάφορες φάσεις, πολλοί έχουν εγκαταλείψει τα ιστολόγιά τους μπάινοντας στους γρήγορους ρυθμούς του φέισμπουκ. Δεν αρνιέμαι την γρηγοράδα του φέισμπουκ, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως για μένα το μπλόγκινγκ ήταν και θα παραμείνει η προσωπική μου όαση!!!

Χρόνια σου πολλά μπλογκάκι μου. Σ΄αγαπώ!!!

 

12 comments:

Μηθυμναίος said...

Έρχομαι μάλλον πρώτος να ευχηθώ για την μακροημέρευση του ιστολογίου σου (ή "μπλογκάκι" όπως το αποκαλείς), πάντα με ανοιχτά πανιά να αρμενίζεις και με την ίδια διάθεση που σε διακρίνει, Ιουστινάκι!
Η "μισή ντουζίνα χρόνια" να πολλαπλασιαστούν και να συνεχίσει να είναι η "προσωπική σου όαση". Από κοντά κι εμείς να σε παρακολουθούμε.

Να 'σαι καλά και άλλα χρόνια πολλά!!!

Justine Frangouli said...

Γλυκέ κι αγαπημένε Στράτο, σήμερα όπως παλιά ανοιξα το σαλονάκι μου και δέχομαι ευχές. Δεν ξεχνώ πως εσύ είσαι πιστός θαμώνας του μπλόγκινκγ, ένας θαυμάσιος καλλιεργητής του ωραίου σου κήπου. Φιλιά

Χαρά Θ. said...

Τζουστινάκι
πολλές ευχές για ακόμα περισσότερα κεράκια στην όμορφη τούρτα σου,με γλύκα κι άρωμα όπως κάνεις πάντα και κάνεις τα λουλούδια του κήπου σου ν ανθίζουν κι εμείς να τα ρουφάμε σαν μέλισσες το νέκταρ σου!
Φιλιά πολλά κι ευχές απο την Πατρίδα.

Justine Frangouli said...

Αγαπημένη μου Χαρά, σε ευχαριστώ τόσο για τα ποιητικλα σου λόγια! Σ' ευχαριστώ που μπάινεις στον κήπο μου και κόβεις από τα λουλούδια του. Φιλιά από τον ήρεμα κρύο Καναδά

Αστοριανή said...

Συνοδοιπόρα Φίλη,
Ιουστίνη,

να τα εκατοστήσεις.

Ολάνθιστος κήπος.

Μου θύμησες τον
WALT WHITMAN:
"Give me odorous at sunrise
a garden of beautiful flowers
where
I can walk
undisturbed."

Αυτός είναι ο κήπος σου.
Να τον χαιρόμαστε.

Φλία και φιλιά,
Υιώτα ( "Αστοριανή" )
και Δημήτρης
Νέα Υόρκη

Justine Frangouli said...

Γιώτα αγαπημένη,
Στο μπλόγκ συναντηθήκαμε δειλά τολμώντας να μπούμε στη νέα εποχή. Εκεί αγάπησα τους κήπους σου κι εσύ τους δικούς μου. Νάμαστε καλά πάντα να γράφουμε και ν΄ανταμώνουμε στη μπλογκογειτονιά μας! Φιλιά

My blueprint said...

Ιουστίνη μου, χαίρομαι πολύ που σε γνώρισα μέσα από δω και έχεις γίνει κομμάτι της ζωής μου. Να είσαι καλά και να μοιράζεσαι μαζί μας τον ενθουσιασμό σου για τη ζωή και την αγάπη! Φιλιά Δέσποινα

Justine Frangouli said...

Δεσποινάκι αγαπημένο, ευχαριστώ για την παρέα στον κήπο μου. Τόσες και τόσες φορές με το γλυκό σου λόγο. Είμαι τυχερή που απέκτησα τόσες φιλίες, φιλίες που έδεσαν σαν το γλυό του κουταλιού. Φιλί της βροχής μου

pylaros said...

Χρόνια σου πολλά αγαπητή μου Ιουστίνη για τα γενέθλεια του Μπλογκ σου.

Είναι η ιδέα της ελευθερίας που γιορτάζει ότι μπορείς να γράφεις και να δημοσιεύεις ότι σου αρέσει, ότι νομίζεις ότι σε εκφράζει και ότι είναι καθεαυτό δικό σου και το κυριότερο χωρίς να ζητήσεις την άδεια κανενός, ή αν το αποδέχοντε κλπ...

χαιρετώ

Γαβριήλ

Justine Frangouli said...

Γαβρίλη μου,
Αυτή η συναρπαστική ελευθερία του να γράφεις ό,τι θέλεις χωρίς όρια, τύπους και περιορισμούς σε μια ζωή με όρια και ημερομηνίες παράδοσης, αυτή με εξιτάρει. Νάσαι καλά κι εσύ να κυβερνάς το μπλόγκ σου σαν καπετάνιος! Φιλί

Tera Amou said...

Έχεις δίκιο, το ΦΒ ισοπέδωσε σχεδόν τα ιστολόγια, μα και για μένα ισχύει αυτό που είπες, ο κήπος δηλαδή. Κήπος της ψυχής μου το μπλογκάκι μου επί 7 συναπτά έτη.

Justine Frangouli said...

Νίκο αγαπημένε, όσοι αντέχουν να ποτίζουν τον κήπο τους είναι εκείνοι που έχουν απόθεμα χρόνου ή ψυχής για έκφραση. Οι υπόλοιποι διευκολύνονται με το φέις, που είναι ένα ξεκούραστο, εύκολο και καταπληκτικό εργαλείο επικοινωνίας. Ολα έχουν τα υπέρ και τα κατά τους. Φιλιά και καλή επιτυχία στην παρουσίαση της Αθήνας