Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Saturday, October 8, 2016

Η Γαληνότητα ενός Μοναστηριού!





Μέσα αυτό το τρικυμιώδες ταξίδι της Τρικυμίας ξέκλεψα χρόνο να επισκεφθώ την παιδική μου φίλη... Τότε την έλεγαν Ευαγγελία όταν παίζαμε ανέμελες στα σοκάκια της Λευκάδας, σήμερα είναι ηγουμένη στο Μοναστήρι της Αναλήψεως του Σωτήρος στη Σίψα (Ταξιάρχαι) Δράμας. Είναι η Γερόντισσα Πορφυρία , ένα πλάσμα που αναδίδει θεία δύναμη...

Εκεί λοιπόν στον καινούριο της τόπο, στο Μοναστήρι τη συνάντησα και κάναμε ατέλειωτες βόλτες και είπαμε για τα παλιά και τα ωραία, όσα μας έχτισαν αυτές που γίναμε ...

Κάθε απόγευμα χαιρετισμοί, απόδειπνο με τα καντήλια στην εκκλησία αναμμένα και οι Αγιοι ένα γύρο να μας κοιτούν με κατανόηση και οι μοναχές να ψάλλουν με τις καλλίλαδες φωνές τους. Και η ψυχή να ανεβαίνει στα ουράνια.

Το Μοναστήρι της Αναλήψεως στη Σίψα είναι φιλόξενο, προφέρει την αγκαλιά του σε κάθε ξένο που ζητάει βοήθεια, ανάταση πνευματική, ένα χειροπιάσιμο για να μην γλιστρήσεις στις κοφτερές πέτρες του εσωτερικού πόνου.
31 μοναχές και ασκούμενες σαν τις μελισσούλες καλύπτουν όλες τις αγροτικές δουλειές, όλες τις οικειακές εργασίες κι ακόμη καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα των τεχνών: αγιογραφία, κέντημα, χειροτεχνία...

Και τα τραπέζια στολισμένα με τις προίκες των μοναχών που εγκατέλειψαν τον κόσμο για να ζήσουν στην κοινωνία του Θεού...

Ω! Φωνές αγγέλων με περιέβαλλαν τις λίγες ώρες που απόστασα στη Σίψα.

Γερόντισσα Πορφυρία πώς να σε ευχαριστήσω για όλα όσα πήρα κάτω απο τη φτερούγα σου;

Εις το επανιδείν!

H παιδική σου φίλη

Ιουστινάκι 

 Παράθυρο στο φως


 Ιστορική εικόνα της Παναγιάς
 η Μυροφόρα ήρθε για να βοηθήσει την αδελφή της
 Η τράπεζα των κοσμικών
 Στο εργαστήρι της εικονογραφίας




 Οι προίκες των μοναχών στολίζουν όλα τα έπιπλα του Μοναστηριού
 Κεράκια αναμμένα για σένα

 Η λάρνακα του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη, του Ομολογητού που ίδρυσε το Μοναστήρι
 Οι στολές του οσίου




 Ο χώρος υποδοχής των επισήμων

 Η Γερόντισσα Πορφυρία με το μειλίχιο ύφος




 Η ΄πρώτη μοναχή Ακυλία, δραστήρια και πολυσχιδής έκτισε όλα τα μεγάλα έργα







 Η θέα του ναού





 Τα κελιά

 Τα ξύλα περιμένουν το χειμώνα
 Η κυρά Σταμούλα κεντάει τις ποδιές των εικόνων










 Αγαπημένες ώρες περιπάτων

 Κορίτσια μέσα στην καρδιά μας, φίλες για πάντα

 Οι κότες
 Τα σιτηρά





 Τα μοναχικά έλατα


Η Αγιοσύνη τους, η αυταπάρνηση. Δύσκολο να το συλλάβεις

4 comments:

GEORGETTE IOANNITCA said...

Ευχαριστούμε πολύ Ιουστίνη για την ενημέρωση ενός τέτοιου ήρεμου και όμορφου Μοναστηριού που θα επισκεφθούμε σύντομα.

Σοφία Αγραπίδη said...

Να είσαι καλά Ιουστίνη μου, που μας γνωρίζεις αυτό το πνευματικό καταφύγιο. Ο Θεός να δίνει δύναμη για το σπουδαίο έργο στην Ηγουμένη και στις Μοναχές και σε εσένα επίσης όλα τα καλά!

Μηθυμναίος said...

Αναλογίζομαι πως τα προλαβαίνεις όλα. Ο τυφώνας Μάθιου μπροστά σου μοιάζει λίγος!
Τη χρειαζόσουν τη "γαληνότητα" μέσα στην "Τρικυμία".

Δεν θα λείψω την Τετάρτη στο Παγκράτι.


Γρηγόρης Ζαγοραίος said...

Δεν τα κατάφερα τελικά να έρθω Αθήνα αλλά προσεύχομαι να έχεις άκρα επιτυχία...
Η επίσκεψή σου στην Σίψα σίγουρα θα σου χάρισε και μιά άλλη θέαση αυτού του κόσμου, μιά μικρή υποψία πως τα βλέπουμε κι εμείς οι "hallucinations" τα πράγματα

να διαβιβάσεις και στον αγαπητό μου κύριο... ότι από μια ηλικία και μετά, πρέπει να αποφεύγει τα physicals , διότι προκαλούνται και επεισόδια (εγκεφαλικά, καρδιακά κλπ) από τις υπέρμετρες συγκινήσεις!

σε φιλώ γλυκά γλυκά και σ`αγαπώ...