Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Saturday, September 11, 2010

Τα αγριολούλουδα της Λευκάδας με τη ματιά της Βέρας




Αφιερωμένο εξαιρετικά στην Κατερίνα/ Κυκλάμινο Βουνού

Της Ιουστίνης Φραγκούλη

Τα σπάνια αγριολούλουδα της Λευκάδας συνέλαβε με την καλλιτεχνική ευαισθησία της η Βέρα –Λάζαρη Σταματέλου, που έσκυψε με αγάπη στη λευκαδίτικη γή για να αποτυπώσει τα χρώματα και τα αρώματα της εκπληκτικής χλωρίδας της. Τίτλος του «Τα Αγριολούλουδα της Λευκαδίτικης Γής» σε μια έκδοση της Νομαρχίας Λευκάδας που έγινε σε συνεργασία με το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.

Με το φωτογραφικό της φακό η Βέρα Λάζαρη-Σταματέλου ακινητοποίησε όλα τα λουλούδια που συνθέτουν το χαλί της λευκαδίτικης γής φυλακίζοντας την ομορφιά τους και την απίστευτη ποικιλία τους στις σελίδες ενός βιβλίου.

Το έργο της με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή που μου το παρέδωσε ο πατέρας μου στη Λευκάδα εκ μέρους της. Δεν ήξερα πως η σοβαρή κυρία Βέρα Σταματέλου που ερχόταν στο επιτροπικό μας όλα τα χρόνια της επιστροφής από την Αθήνα ήταν μια βαθειά γνώστρια της φωτογραφικής τέχνης και ταυτόχρονα μια σπάνια καλλιτεχνική φύση.

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ένα τέτοιο πλάσμα είχε επί χρόνια το ενδιαφέρον, την υπομονή και τη γνώση να συλλάβει φωτογραφικά τα αγριολούλουδα του πάτριου τόπου, κατατάσσοντάς τα με επιστημονικό τρόπο στις σελίδες του βιβλίου, που αναδίδει άρωμα Λευκάδας.

Από τα ρόζ κυκλάμινα των λοφοπλαγιών ως τις μαργαρίτες και τις πολύχρωμες ανεμώνες, τα λουλούδια της Λευκάδας ζωντανεύουν στις ολόχρωμες σελίδες του βιβλίου της Βέρας Σταματέλου.

Το σημαντικό είναι πως η Νομαρχία Λευκάδας προέβλεψε και μετέφρασε στα αγγλικά αυτό το αριστούργημα των οφθαλμών, που μας οδηγεί στην πάτρια γή με τρόπο απαλό και διεθνικό ταυτόχρονα.

Στις λευκές μέρες του Καναδά ανατρέχω συχνά στις σελίδες του βιβλίου της Βέρας Σταματέλου να λουστώ στα χρώματα και τα αρώματα των αγριολούλουδων της πατρώας γής.

Χαίρε Βέρα , σ΄ευχαριστούμε για το έργο σου. Και τη Νομαρχία ευχαριστούμε που υποστήριξε μια τέτοια σπουδαία έκδοση.


Ένα μικρό βιογραφικό

H Βέρα Λάζαρη-Σταματέλου γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1942. Σπούδασε στη Σχολή Διακοσμητών του Δοξιάδη, Διακοσμητική, Γραφικές Τέχνες, Σκηνογραφία και Ενδυματολογία. Αποφοίτησε από το τμήμα Σκηνογραφίας της Σχολής το 1962, παίρνοντας το Α' Βραβείο. Το 1963 έλαβε μέρος στην Πανελλήνια Εκθεση Νέων. Εργάστηκε στο εργαστήριο σκηνικών της Ε.Λ.Σ. και σχεδίασε κοστούμια για επιθεώρηση στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ. Για το Φεστιβάλ Φολκλόρ της Λευκάδας σχεδίασε αφίσες και σκηνικά.

9 comments:

Τα χνάρια said...

Ιουστίνη μου, σ' ευχαριστώ πολύ! Με ξάφνιασες! Ένας κοινός φίλος με έστειλε εδώ, γιατί εγώ δεν προλαβαίνω πια να παρακουλουθώ όπως παλιά τα θέματά σας. Ίσα ίσα που μαθαίνω τα πολύ σημαντικά και δυστυχώς μέσα σ' αυτά ήταν και η ΦΥΓΗ της μαμά σου. Είχα στεναχωρεθεί πολύ τότε. Το είχα ανακοινώσει και στο Φέις, μα φαίνεται δεν το είδες.
Εύχομαι να είσαι πάντα καλά, κορίτσι μου! Δυνατή και μέσα σου και έξω σου!
Παρασκευή τα λέγαμε με τον Αλέξανδρο και κατάλαβα πως είσαι Ελλάδα. Πού είσαι τελικά;
Ο μπαμπάς είναι δυνατός ή δεν εκδηλώνεται; Να τον προσέχεις!
Μ' αρέσουν πολύ τα βιβλία που μιλάνε για λουλούδια και ειδικά για αγριολούλουδα! Εύχομαι να είναι Καλοτάξιδο το βιβλίο της Βέρας και ν' ανθίσει κι άλλα, πολλά πολλά με λουλούδια, να γεμίσει ο τόπος!
Φιλιά πολλά σε σένα και στην οικογένειά σου! Καλή επιτυχία σε όλα σου τα βιβλία, Καλές εμπνεύσεις στο νέο που σίγουρα ετοιμάζεις και Καλό μας χειμώνα!
Κάπου εκεί θα συμμαζευτούμε πάλι, ελπίζω!

Αστοριανή said...

...meta apo ta anthismena logia thw Katerinas, ti na grapsw!
pagaino-erxomaste L.I.-Astoria, gia tis ekdhlwseis twn Athinaiwn (eimaste melh xronia...) kai alla, kai den proftainw!

Sygxarhthria sth LEYKADA,
kai se sena.
Me thn agaph mou,
Yiwta, NY

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένο Κυκλαμινάκι,
Οταν πρωτανοιξα το βιβλίο της Βέρας Σταματέλου εσυ μού ήρθες στο νού αυθορμήτως. Το Κυκλαμινάκι του βουνού που φυλάκιζε τ΄αγριολούλουδα στη φωτογραφική της μηχανή. Γι αυτό σου το αφιέρωσα αυτό το πόστ.
Οσο για το φεϊσμπούκι, δε μπορώ τη συνάφειά του κι έτσι μαπίνω μόνο για να επιβεβαιώσω φίλους. Τίποτε παραπέρα, το βαριέμαι.
Ο πατερούλης είναι μιά χαρά, λέει να έρθει να μας επισκφθεί.
Να μαζευτείτε εσείς οι του Πηλίου, ο Άλέξανδρος έχει τον λόγον, κι εσύ την ενέργεια.
Φιλί γλυκό της άλλης όχθης

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη Γιώτα,
Τί κάνουν πάλι οι Αθηναίοι κι εσείς πηγαινοέρχεστε; Αφού είναι για καλό, χαίρομαι πολύ με τις χαρές σας.
Λουλούδια κι αγριολούλουδα για σένα και για το Δημήτρη σου
Με αγάπη

Τα χνάρια said...

Ου, Ιουστίνη μου, άλλοι βλέπουν κυκλάμινα μπροστά τους και βρίζουν αυθόρμητα, γιατί θυμούνται εμένα!
Έγινε κι αυτό!
Πάντως, χαίρομαι το αυθορμήτως, γιατί αυτό δείχνει βάθος και αγάπη!
Φ'χαριστώ!
Χάρηκα που ο μπαμπάς θα έρθει κοντά σου! Ότι καλύτερο για κείνον και για σένα και για όλη την οικογένεια!
Αν θα του αρέσει όμως... αν θα μπορέσει ν' αλλάξει εύκολα το περιβάλλον του, χωρίς να στεναχωρεθεί, αυτό είναι μεγάλη κουβέντα και εύχομαι ότι καλύτερο, πρώτα για κείνον!
Αγαπάω τόσο πολύ τα παππούδια... Άστο! Πονάει. Άστο!
Την έχασα την ενέργεια τώρα, Ιουστίνη μου! Ψοφάω στην κούραση, τώρα πια! δεν προλαβαίνουν να γεμίσουν οι μπαταρίες μου, οπότε, γράψε και τα δυο τα συν στον Αλέξανρδο, ο οποίος εμπνέεται στο Πήλιο και έχει γίνει δημιουργικότατος! Μόνο που δε θέλει να μιλάω γι' αυτόν, οπότε και το σέβομαι απόλυτα.
Οι του Πηλίου μαζευόμαστε, αλλά σκόρπιοι. Λόγω του τσιγάρου καθυστερώ κάποια σχέδια, μέχρι να δω τι θα γίνει τελικά.
Κι άλλο ένα "Ευχαριστώ" για την αφιέρωση, Ιουστίνη μου!
Πολλά φιλάκια και όλα καλά να 'ναι στη ζωή σας!

Επί τη ευκαιρία, Καλή επιτυχία και στην Γιώτα μας που "σπέρνει" πάλι!

Τα χνάρια said...

Έγραψα τόσα, κι όμως ξέχασα και κάποια!
Τα κυκλάμινα τα κόβω κιόλας! Αυτό κι αν είναι κακό! Μετά τα θυσιάζω...
Το Φεις είναι πολύ άμεσο, αν και, ούτε κι εγώ διαθέτω πολύ χρόνο εκεί.
Αλλιώς θα είχα καμιά δεκαριά σελίδες!
Πλήθος κόσμου, μαθαίνεις πολλά, γρήγορη ενημέρωση, άμεση επαφή, αλλά... δεν τα προλαβαίνω. Εκεί, νιώθω άσχημα, απέναντι στους "φίλους" και στις σημαντικές ειδήσεις ή θέματα.
Τώρα φιλάκια. Εσύ έχεις πνευματική δουλειά να κάνεις, οπότε, καλύτερα που δεν ξανοίγεσαι πολύ. Όλα απαιτούν χρόνο κι αυτόν τον αφαιρείς απ' τον εαυτό σου, δυστυχώς! Δεν δανείζεται ο άτιμος!

Τα χνάρια said...

Νιώθω άσχημα που σ' αυτή την ανάρτηση έπαιξα μόνη μου μπάλλα! Βοήθησε και η αστοριανή!
Ζητάω μια μεγάλη "Συγγνώμη" απ' την κυρία Βέρα και απ' τους φίλους σου που απ' ότι φαίνεται... παραμέρισαν, από λεπτότητα...

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Κατερινάκι,
Παίξε μόνη σου μπάλα, για πάρτη σου είναι η ανάρτηση. Το φεισμπούκι είναι εκμαυλιστικό , σου τρώει χρόνο. Κι εμένα δεν μου περισσέυει ούτε λεπτό έτσι πολυπράγμων που έχω γίνει.
Φιλί του φθινοπώρου μας σε ένα Κυκλάμινο γλυκό

Κατερίνα Δε.Στα.Πα; said...

Πού να προλάβω, ρε (φιλικότατον), Ιουστίνη μου! Εγώ να δεις τι πολυπράγμων έχω γίνει! Ούτε ο Βέγγος σαν κι εμένα! Εκείνος έπαιζε σε ταινίες, αλλά εγώ στη ζωή!
Φιλάκια, κορίτσι μου! Σ' ευχαριστώ για όλα!