Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Thursday, July 7, 2011

Ελλάδα , περίοπτη του κόσμου!

Το άρθρο που ακολουθεί μου το έστειλε η αγαπημένη φίλη οικονομολόγος και συγγραφέας Εφη Πυλαρινού-Μάνεση καθώς σκέφτηκε να δεί με τη ματιά μου την περήφανη, περίοπτη, ζηλευτή πατρίδα μας. Την ευχαριστώ πολύ και της εύχομαι Καλό Καλοκαίρι στον Πλανήτη Ελλάδα!

Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη


Κυριακή, 03 Ιούλιος 2011 19:51Άρθρα


Μαρκ Μαζάουερ

Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης.

Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας. Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. "Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου", έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του "Ελλάς", "το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! " Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην "ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη" στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.

Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η ελληνο - τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.

Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο - ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας.

Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.

Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη - μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του '90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη. Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.

Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του '90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: "ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;".

Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη - κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα. Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

............................................................

* Ο κ. Μαρκ Μαζάουερ είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

4 comments:

pylaros said...

Καλημέρα σου Αγαπητή μου Ιουστίνη, άρχισαν πλέον οι ζέστες και η πόλη είναι ανυπόφορη.

Αυτό το άρθρο το διάβασα αν θυμούμαι καλά στον ΝΥΤ επίσης σε επαναδημοσίευση μετάφραση στον Εθνικό Κήρυκα ΝΥ, όμως δεν θυμούμαι ακριβώς.
Όχι δεν κράτησα στοιχεία αλλά θυμάμαι ότι μου έκανε εντύπωση για το πόσο ανέβαζε την θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια κοινωνία, επίσης μου έδωσε την εντύπωση ότι το σκάκι παίζεται από την θέση της Ελλάδας, από την οποία ξεκίνησαν, οι πόλεμοι, οι ανακατατάξεις σε σύνορα κρατών κλπ...
Εύχομαι νε είναι ειρηνική η πορεία της πατρίδας μας προς σταθεροποίηση της κατάστασης, ώστε να μην επανεληφθούν τα πέτρινα αυτά χρόνια που ζήσαμε τουλάχιστον εμείς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία...

χαιρετισμούς
Γαβριήλ

LIA said...

Ιουστίνη αγαπημένη μας,


Η Ελλάδα μας!!! η περίοπτη του κόσμου!
Η Ελλάδα μας!!! το λίκνο του πολιτισμού και της Δημοκρατίας.
Όλα τα σπουδαία πάντα ξεκινούσαν από την Ελλάδα. Αιώνες λάμπει στο παγκόσμιο στερέωμα.
Τα τελευταία όμως χρόνια δυστυχώς, η Ελλάδα μας, είναι στην πρώτη γραμμή, επειδή οι κυβερνήσεις όλων των κομμάτων- με την ανοχή όλων μας- δημιούργησαν ένα απατηλό, αναποτελεσματικό και αντικοινωνικό κράτος, συσσωρεύοντας ελλείμματα και προκαλώντας αδικίες.
Οι πολίτες σοκαρισμένοι και φοβισμένοι αγωνιούν μπροστά στο οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο.
Όμως υπάρχει πάντα και η Ελλάδα της δημιουργίας, του πολιτισμού και των αξιών.
Αυτή η Ελλάδα θα ορθώσει το ανάστημά της. Μπορούμε να ξεκινήσουμε μια νέα πορεία και να χτίσουμε μια πατρίδα που μας αξίζει: ανεπτυγμένη, ανταγωνιστική, δυνατή, πρωτοπόρα και ανθρώπινη. Μια πατρίδα πρότυπο για μίμηση για όλους αυτούς που μας λυπούνται, μας χλευάζουν και μας λοιδορούν.
Η ιστορία μας, η γεωπολιτική μας θέση και ο ρόλος της Ελλάδας, ως καταλύτη της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, μας υπενθυμίζουν, πως, μπορούμε να γίνουμε οι πρωτοπόροι, όπως γινόταν σε όλες τις κρίσιμες ώρες για την πατρίδα μας, για να είναι η Ελλάδα, περίοπτη του κόσμου, εις τους αιώνες των αιώνων.

Σου στέλνω κρητικά φιλάκια

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένε Γαβρίλη,
Δεν ξέρω την πηγή του άρθρου αλλά μπορεί αν είναι και ο Εθνικός Κήρυκας.
Η θέση της Ελλάδας ήταν και είναι περίοπτη παρά τις δύσκολες συγκυρίες της στιγμής.
Οπωσδήποτε η ελληνική κρίση θα αποτελέσει το μοχλό πίεσης για την πραγματική ενοποίηση της Ευρώπης.
Φιλί ηλιόλουστο

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Λία του κρητικού πελάγους,
Συμφωνώ με την εξαιρετικά συγκροτημένη ανάλυση σου, τον τόπο που δένεις παρελθόν και παρόν αντάμα.
Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα μπορεί τελικά να γίνει ο δυνατός κρίκος της Ευρώπης και να περάσει στην ιστορία όπως πάντα. Γιατί το λήμμα Ελλάδα κατέχει τις μισές και πλέον σελίδες της δυτικής ιστορίας και του πολιτισμού, όποια κύματα κι αν τη δέρνουν.
Φιλί