Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Monday, July 11, 2011

Στην Οττάβα του ήλιου

Ο καιρός στον Καναδά είναι αίθριος, ο ήλιος λάμπει στο στερέωμα κι εμείς ξεκουραζόμαστε τσλαβουτώντας στα νερά της πισίνας ή κάνοντας μικρές εκδρομές στα πέριξ.

Σε μία απ΄αυτές επισκεφθήκαμε την Οττάβα, όπου σμίξαμε με φίλους και οικογένεια. Ηταν η 2η Ιουλίου, στον απόηχο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου με το πριγκηπικό ζεύγος Κέιτ-Ουίλιαμ να έχουν κλέψει τα φώτα της δημοσιότητας.

Τα εστιατόρια και τα καφέ ήταν γεμάτα κόσμο, χαμόγελα, αισιοδοξία. Βλέποντας την Οτταβα στη λάμψη του καλοκαιριού, σχεδόν την αγάπησα. Η βαρετή πρωτεύουσα του Καναδά ήταν σε πλήρη ευταξία αλλά ένα χαμόγελο λίγο πιό χίπ έφτιαχνε το κλίμα παιχνιδιάρικο.

Αγάπες από το Μόντρεαλ του ήλιου

Τζουστινάκι


Ο Τέντ με τον σύμβουλο τύπου της πρεσβείας Θεοδόση Δημητρακόπουλο
Η Αννα Αργύρη , αδελφή του Τέντ με τον Μάρκ και τον αγαπημένο Πάτ
Τρείς κυρίες στα χαμόγελα: η Γεωργία Μαριόλη από το γραφείο τύπου της πρεσβείας, η Λεϊλά Αργκούν και το Τζουστινάκι
Αγκαλιά με τον πανέμορφο και πανέξυπνο Πάτ
Θεοδόσης, Αννα, Μάρκ
Ο Τεντ κρατάει καθιερωμένα την ασήκωτη τσάντα μου
Ο Πατ είναι γλυκός και ευχάριστος , υπομονετικός με όλους εμάς τους μεγάλους



Η πεταλούδα μου βάφτηκε πολύχρωμο μπισκότο καναδέζικο και μ΄ακολούθησε μέχρις εδώ

5 comments:

LIA said...

Ιουστίνη μας,

Εδώ στην Κρήτη ο καιρός είναι πολύ ζεστός, τις τελευταίες μέρες η ζέστη αφόρητη. Η παραλία στην πόλη μου γεμάτη από κόσμο.
Εγώ πάω πρωί στις 8 δεν μπορώ την πολυκοσμία.
Και, βέβαια, τα ωραιότερα μπάνια σε μια μαγευτική θάλασσα, με τις φίλες μου τα απολαμβάνουμε φθινόπωρο και χειμώνα.
Ο μικρός Πατ είναι σκέτη γλύκα, η αθωότητα και η ομορφιά πλυμμηρίζουν τα μάτια του.
Να είστε καλά και να περνάτε πάντα όμορφα με τους φίλους σας.

Φιλιά θαλασσινά

Αστοριανή said...

...η πεταλούδα σου...
Ιουστίνη μου,
τί είναι η αγάπη,
παρά μια πεταλούδα που μας ξαφνιάζει με την παρουσία της τις πιο απρόσμενες στιγμές...
γλυκό να την θυμάσαι, κι εκείνη σ' αγαπά, να είσαι σίγουρη...
Καυτά
φιλάκια,
Υιώτα
αστοριανή
ΝΥ

ΜΟΝΗ ΚΕΡΝΙΤΣΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ said...

Ένα χωριό που εξαφανίστηκε...ένα ιερό που έμεινε... μία φωνή η δική μας... σε μία εποχή άσχημη.
Ένα λεπτό του χρόνου σας... ή ένα ευρώ που περισσεύει...

http://church-taxiarchon-kernitsas.blogspot.com/ Επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας και αν θέλετε βοηθείστε για την ανέγερση της ιστορικής εκκλησίας όλων μας, της εκκλησίας των Ταξιαρχών, της Μονής Κερνίτσης ή απλά διαδώστε το μύνημά μας και προβάλλετε το ιστολόγιό μας.
Ένα λεπτό από το χρόνο σας.
Ευχαριστούμε και συγνώμη για την ενόχληση.

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Λία μου αγαπημένη,
Τί τυχερή να βρέχεσαι στα νερά του Κρητικού Πελάγους, έστω κι αν η θάλασσα ασφυκτιά από κόσμο.
Θα προσπαθήσω να έρθω προς τα κάτω το χάρτινο φθινόπωρο του Σεπτέμβρη.
Καλές βουτιές απο την αστύφιλη του Μόντρεαλ

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Είδες Γιώτα μου γλυκειά,
Πώς εμφανίζεται πάντα μπροστά μου με διάφορες μορφές για να μου θυμίσει πως είναι δίπλα μου!
Φαντάζομαι πλέεις σε πελάγη ευτυχίας με τις εγγονός και το μοναχογιό.
Καλές καυτές διακοπές στο Μακρί Νησί σας!