Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Sunday, August 22, 2010

Μέρες Νικιάνας

Παρά τη σκιά της απώλειας της μητέρας μου, οφε'ιλω να πώ ότι οι μέρες μου στη Λευκάδα κυλούν όμορφα, καθώς συγγενείς και φίλοι προσπαθούν να προσφέρουν παραμυθία στον πατέρα και σε μάς.

Τις δύο πρώτες εβδομάδες έμεινα αμιγώς με πατερούλη στη Λευκάδα (και με λίγες ανάπαυλες για μπάνια στη Νικιάνα).

Όταν όμως κατέφθασαν οι άντρες, τουτέστιν ο αδελφός, ο ανηψιός και ο γιός, εγώ περίσσεψα κι έτσι εγκαταστάθηκα μονίμως στη Νικιάνα με μεσημεριανές παρουσίες στο πατρικό σπίτι της Λευκάδας.

Σήμερα λέω να μοιραστούμε τις μέρες της Νικιάνας, που ήταν γεμάτες ήλιο , θάλασσα και παιδιά.

Τζουστινάκιον


Ανάμεσα στις επισκέψεις της Νικιάνας καταγράφεται εκείνη του ζεύγους Κατερίνας και Γιώργου Κοντογεώργη, οι οποίοι κατέφθασαν απο το λόφο τους στα Σύβοτα για φαγάκι στην "Ανάσα του Ζορμπά" Εκείνο το βράδυ πέρασε απο τα μέρη μας καθ΄οδόν προς Κεφαλλονιά και η συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Αυτιά δις Μάγδα Τσέγκου.Αν
Ανάμεσα στον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Παντείου δρα Γιώργο Κοντογεώργη και την τηλεοπτική καλλονή Μάγδα Τσέγκου Η Μάγδα σε χαριτωμένο στιγμιότυπο με τον πεθερό μου Ντίνο Αργύρη
Κι ο παπα-Νίκος ήρθε για μεσημεριανό φαγάκι. Εδώ ανάμεσα στους εγγονούς του Αλέξανδρο και Νικόλα
Η αναπαυόμενη είναι έργο του γλύπτη Γιώργου Χουλιαρά, που κοσμεί την είσοδο της Νικιάνας
Η λαίλαπα της πυρκαγιάς αιωρήθηκε πάνω απ΄τα κεφάλια μας. Τα μαύρα σύννεφα των καπνών της
Και οι Ιταλοί συνεργάτες μας επισκέφθηκαν αυτό το καλοκαίρι. Εδώ ο σενιόρ Βιτόριο Μπόνι συνομιλεί με το νεότερο μέλος της οικογένειας , τον Αλεξανδρίνο στα ιταλικά.
Η εξαδέλφη Ρίκα, ο σενιόρ Μπόνι και ο Αλεξανδρίνος

Γελάκια και χαρούλες με τον σινιόρ Μπόνι, με τον οποίο η οικογένεια συνεργάζεται επί 40 χρόνια
Σενιόρ Μπόνι και ξάδερφος Σπύρος Αργύρης
Τα δύο αγόρια στις μπίζνες επί μισόν αιώνα
Το βράδυ αστακομακαρονάδα στην ταβέρνα του Γιάννη. Ο Αλεξανδρίνος και η Ηλέκτρα ποζάρουν στο φακό με στύλ


Αλεξ και Ρίκα σε τρυφερότητες
Ο Ντίνος ανάμεσα στα δυό παιδάκια
Η Ρίκα πίνει τον ξενερουά καφέ της με θρησκευτική ευλάβεια κάθε απόγευμα στο μπαλκονάκι
Δυό γλυπτά του Γιώργου χουλιάρα προ του πελάγους
Το καλοκαιρινό σαλονάκι του Τζουστινακίου
Μπιγόνιες φυτεμένες απο τη Ρίκα στολίζουν τον κήπο
Ο κυρ Θανάσης με ρόζ καπελλάκι περιποιείται τους κήπους καθημερινά
Με χρώματα υποδεχόμαστε τους καλεσμένους

5 comments:

Meropi said...

Ιουστίνη μου,
κατ' αρχάς θέλω να σου πω συλληπητήρια για τη μητέρα σου.
Ωραία η Λευκάδα, είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη.

Αστοριανή said...

.... που το βρήκες αυτό το... Τζουστινάκιον;;;;;;;;;;;;;;;;;
Πάντως, τόση ομορφιά, σας "ζηλεύω"...
Κάποια μέρα (!) θα τα καταφέρουμε, ελπίζω...
Πολλά φιλιά από το Δημήτρη,
πάντα με αγάπη,
Υιώτα,
ΝΥ

Αστοριανή said...
This comment has been removed by the author.
Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη μου Μαιρόπη,
Πολύ σ΄ευχαριστώ γιά την παρουσία σου. Ναι, η λευκάδα είναι εξαιρετικά όμορφη. Φέτος -αν και το καλοκαίρι ήταν βάρβαρο- την ξαναλάτρεψα.
Φιλί

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Γιώτα μου αγαπημένη,
Ολο εφευρήματα είμαι, αλλοιώς πώς θα με έλεγαν και Τζουστινάκιον;
Πολύ θα χαρώ να έρθετε κάποια μέρα στη Λευκάδα με το Δημήτρη σου να σας δείξω τα μέρη μας.
Σε γλυκοφιλώ