Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Wednesday, August 25, 2010

Πανσέληνος με το ΠΑΣΟΚ

Η πανσέληνος του Αυγούστου ήταν πάντοτε συνυφασμένη με τη Λευκάδα της νύχτας. Τα ρομαντικά ραντεβουδάκια με τον Τέντ στη νιότη μας, τα νυχτερινά μπάνια με την παρέα στις ανατολικές παραλίες, τα γέλια με τα ξαδέρφια αποτελούσαν τα συστατικά της μικρής μας ευτυχίας.

Φέτος, βρέθηκα στην Αθήνα για παράδοση-παράληψη Αλέξανδρου και Τέντ αντιστοίχως από το αεροδρόμιο. Ετσι, έκανα πανσέληνο στα μπαλκόνια της Αθήνας με φίλους μου πολιτικούς, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να δούν διακοπές αυτό το καλοκαίρι καθώς η χώρα καλεί σε επαγρύπνηση πολίτες και πολιτικούς. Φυσικά, απόλαυσα Ακρόπολη λουσμένη στη φεγγαράδα της κι αυτή ήταν μια μοναδική εμπειρία για μένα την επαρχιώτισσα και την ξενητεμένη τώρα.

Με τον α αντιπρόεδρο της Βουλής και αιώνιο φίλο Γρηγόρη Νιώτη απολαύσαμε το φεγγάρι μια ανάσα απ΄την Ακρόπολη στο «Αττικός Greek House», παρέα με τον πρόεδρο του ΣΑΕ Νότιας Αμερικής, τη σύζυγό του και το ζεύγος Φώτη και Ρένας Σακελλάρη (Η πολυαγαπημένη Ρένα Σακελλάρη είναι διευθύντρια του γραφείου του Γρηγόρη Νιώτη στη Βουλή).

Η επόμενη νύχτα κύλησε ήρεμα και αγαπημένα στο υπερώον της Μεγάλης Βρεττανίας με το λατρεμένο υφυπουργό Τουρισμού/ Αθλητισμού/Πολιτισμού Γιώργο Νικητιάδη και τη σύζυγό του Γιούλα καθώς και με το ζεύγος Νίνας και Θάνου Ψυχογιού. Ηταν μια ευλογημένη βραδυά γεμάτη συζητήσεις περί βιβλίων και ουχί περί πολιτικής. Η Ακρόπολη έστεκε αγέρωχη, περήφανη, καμαρωτή να μας θυμίζει την τελειότητα της κλασσικής αρχαιότητας.

Ο Παρθενώνας μέρα και νύχτα, με πανσέληνο ή χωρίς ασκεί μια ακατανίκητη γοητεία στα κύτταρά μου. Κάθε φορά που τον αντικρύζω λούζομαι από ένα ζεστό κύμα περηφάνειας γιατί γεννήθηκα σ΄αυτή τη χώρα της ιστορίας και του κάλλους.

Ο Αλέξανδρος μου ψιθύρισε προχτές πως είμαστε gate (καλομαθημένοι) με την τόση ομορφιά και τις τόσες μνήμες σ΄αυτή την πατρίδα!!!.

Τζουστινάκι

ΥΓ. Στο μπαλκόνι του Αττικού συνάντησα το φίλο και συνάδελφο Γιάννη Βλαστάρη με την παρέα του κι έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να τα πούμε εφ΄όλης της ύλης δυό μέρες αργότερα.

Επίσης, το πονηρό ματάκι μου πήρε την παρέα του προέδρου του ΛΑΟΣ Γιώργου Καρατζαφέρη, στην οποία μετείχε και ο δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης. Οι πολιτικές συμμαχίες πάνε κι έρχονται εν όψει δημτοτικών εκλογών.( Πάντως, ο δήμαρχος με έχει απογοητεύσει με την απόλυτη βρώμα και εγκατάλειψη που επικρατεί στους δρόμους της Αθήνας! Η χειρότερη στιγμή της λατρεμένης μου πόλης)



Η Ακρόπολη λουσμένη στο φώς της τελειότητάς της

Η παρέα της μεγάλης Βρετανίας. Αριστερόθεν ο υφυπουργός Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης (από τους πιό δραστήριους υπουργούς αυτής της κυβέρνησης), η σύζυγός του Γιούλα, ο εκδότης μου Θάνος Ψυχογιός, η εκδότριά μου Νίνα Ψυχογιού και η αφεντιά μου


Θάνος , Γιούλα, υφυπουργός σε γαστριμαργική φάση

Η πανσέληνος βρισκόταν ψηλά στο στερέωμα του Αττικού ουρανού

Την προηγούμενη μέρα σε άλλο μπαλκόνι με τον α αντιπρόεδρο της Βουλής Γρηγόρη Νιώτη, που βρίσκεται ανάμεσα απο τη Ρένα Σακελλάρη και το σύζυγό της Φώτη Σακελλάρη

4 comments:

LIA said...

Αγαπημένη μου Ιουστίνη,

Πολύ όμορφα όσα μας γράφεις.
Είναι ευλογία Θεού να βρίσκεται κανείς σε αυτά τα ιερά μέρη, με την μαγεία που σκορπά η πανσέληνος και με τη συντροφιά αγαπημένων φίλων και σημαντικών ανθρώπων.
Να είσαι πάντα καλά και να περνάς όμορφα με τους αγαπημένους σου.
Η επιθυμία του Νίκου ήταν κάποια χρονιά την ημέρα αυτή, να διοργανώσει μια εκδήλωση στον αρχαιολογικό χώρο στο Κουφονήσι και περισσότερο στο αρχαίο θέατρο που ο ίδιος έφερε στο φως με τις ανασκαφές του και να ζωντανέψει ξανά, μετά από 2.500 χρόνια, το έρημο αλλά μαγευτικό αυτό νησάκι με τη σπουδαία ιστορία του, που λάμπει στην αγκαλιά του Λιβυκού πελάγους.
Δυστυχώς δεν πρόλαβε.

Σου στέλνω την αγάπη μου.

melissoula said...

Η συγκλονιστικοτερη αυγουστιατικη πανσεληνος ηταν για μενα η περσινη που με οδηγησε με το φεγγαροδρομο της μεσα στο αιγαιο στον αρχαιολογικο χωρο της Δηλου οπου παρακολουθησα τα σπαραγματα του Ευριπιδη απο το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινιου. Το λεω γιατι κατα τη γνωμη μου τετοιοι χωροι επιβαλλεται να μενουν ανοιχτοι σε τετοιες περιπτωσεις και βρηκα εξαιρετικα λυπηρο, λιγο και ατυχες το οτι η Ακροπολη που παραδοσιακα μενει ανοιχτη στην αυγουστιατικη πανσεληνο φετος ηταν κλειστη λογω απεργιας!
Ας ελπισουμε οτι ο κυριος Νικητιαδης θα κανει κατι ωστε να παρει αυτος ο πλουτος που εχουμε τη θεση και τη διασταση που πραγματικα του αξιζει.
Σε φιλω πολυ

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Ιουλία αγαπημένη,
Ισως κάποιος απο τους επιγόνους να πραγματοποιήσει αυτή την επιθυμία του Νίκου σου. Πάντως, το άνοιγμα των αρχιαολογικών χώρων με την πανσέληνο είναι τιμή στο γένος μας.
Φιλί

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη ,
Τη θυμάμαι την πανσέληνό σου στη Δήλο. Νομίζω ό,τι αράζαμε στό πρώτο λιμάνι της Αλάσκας.
Οσο για το Νικητιάδη, κατόρθωσε να αποτρέψει την απεργία και να κρατήσει την Ακρόπολη ανοιχτή εκείνο το βράδυ, πριν μας συντροφέψει στο μπαλκόνι.
Φιλί