Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
Το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα

Saturday, January 22, 2011

Δύο λογοτεχνικές συλλογές στα χέρια μου



Ιχνη πολύχρωμου Μελανιού
Του Αλέξανδρου Στεργιόπουλου

Η ποίηση αποτέλεσε πρωταρχική ουσία στη ζωή μου και τη λογοτεχνική μου ύπαρξη, καθώς απο παιδί στη Λευκάδα ζυμώθηκα με το Βαλαωρίτη και το Σικελιανό.

Οι συνεχείς απαγγελίες στις σχολικές γιορτές με εξοικείωσαν με όλους τους μεγάλους ποιητές της νεότερης ελληνικής γενιάς. Ωστόσο, το δέος μου γι αυτή τη μορφή του λόγου παραμένει μεγάλο, καθώς αναγνωρίζω πως οι λέξεις κρατούν τα κλειδιά της έκφρασης, απογειώνοντας ή συνθλίβοντας τον ποιητή τους.

Πιστεύω πως η ποίηση περνάει κρίση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολάκερο τον κόσμο. Οι άνθρωποι εκτεθειμένοι σε δεκάδες ερεθίσματα όλο και λιγότερο σκύβουν στα έγκατά τους να ομφαλοσκοπηθούν μέσα από τα λόγια των ποιητών.

Οφείλω να πώ ότι πολλοί συνάδελφοι απο τη δημοσιογραφία ορμώμενοι, τολμούν να αποπειρώνται στον ποιητικό λόγο και πραγματικά χαίρομαι γιατί έχουν τη δύναμη και τη μαγκιά να το κάνουν χωρίς να περιμένουν ανταποδοτικότητα στο έργο τους.

Ενας απ΄αυτούς είναι ο καλός συνάδελφος Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, ο οποίος συνεργάζεται με τη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας καθώς και με άλλα έντυπα. Πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο του « Ιχνη Πολύχρωμου Μελανιού » από τις εκδόσεις Ιωλκός, που περιέχει ποιήματα από διάφορες εποχές της ζωής του

Σ΄αυτή την ποιητική συλλογή ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος με ένα τρόπο αφολιστικό- θα έλεγα- εκφράζει τα βαθειά εγκάρσια ερωτήματα της ζωής, της μοναξιάς, της αδικίας, της ανθρώπινης συνύπαρξης, του έρωτα, της φυγής, της απελπισίας.. .

Ο ποιητικός του λόγος απροσποίητος , αυθόρμητος είναι γοητευτικός γιά το δέκτη, που μπορεί να ταυτιστεί με πολλές αλήθειες ριγμένες εδώ κι εκεί ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες.

Η συλλογή των ποιημάτων του δεν έχει κάποια θεματική ενότητα, η έμπευσή του αρύεται των ερεθισμάτων της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Η πολιτική κατάσταση, οι φόβοι, η απελπισία, η απαισιοδοξία, τα μικρά καθημερινά πράγματα αποτελούν αφορμή γιά τη γραφή του.

Πάντως, διαβάζοντας τα διαφορετικού ύφους ποιήματα της συλλογής, διαπιστώνει κανείς πως ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος πέρασε από τον πειρασμό της ομοιοκαταληξίας στην ελεύθερη ρίμα, από την απλή περιγραφή των συναισθημάτων στα βαθειά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Κι όλα αυτά με αφορμή την καθημερινότητα μιάς πόλης που άλλοτε τον πνίγει κι άλλοτε τον απογειώνει.

Μιά όμορφη ποιητική συλλογή που διακρίνεται γιά την έλλειψη προσποίησης και γιά την αληθινότητά της. Ενα από τα αγαπημένα μου ποιήματα ήταν « Το Ξέφτι » με προορισμό της Λευκάδα μου.


Γραμμένα με Αίμα
Της Γιώτας Στρατή




Μιά άλλη ποιητική συλλογή έφτασε ως δώρο Χριστουγέννων στα χέρια μου. Πρόκειται για το νέο έργο της ομογενούς λογοτέχνιδας « Γραμμένα με άιμα » Γιώτας Στρατή, που εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη από τις εκδόσεις Δ.Θ.Ε.Λ.

Ποιήματα, ανταλλαγές γραμμάτων στο ίντερνετ καθώς και γραπτές διαδράσεις καταγράφονται εδώ από τη Γιώτα Στρατή καθώς αφορούν μιά δύσκολη περίοδο της ζωής της, την ασθένεια και εγχείριση του συζύγου της Δημήτρη ( ο οποίος αποτελεί το επίκεντρο αυτού του βιβλίου).

Ωστόσο θα σταθώ στα ποιήματά της, που καταγράφουν καθαρά τις συναισθηματικές της εμπειρίες κατά περίσταση. Η Γιώτα Στρατή αφήνει το χειμαρρώδη λόγο της να συνθέσει εικόνες, συναισθήματα, απορρίψεις, ελπίδα, φόβο, κούραση, αγωνία. Αρνείται να χαλιναγωγήσει τις λέξεις, που θαρρείς ξεχύνονται σαν άτια στις λευκές σελίδες.

Από όλα της τα ποιήματα που τα διάβασα με δίψα διαλέγω εκείνο με τίτλο « Κουλουριασμένη »

Στον ξύλινο πάγκο του διαδρόμου, τεμαχίζω,
Αντοχή ανήμπορη. Διπλωμένη. Κουλουριασμένη.
Σχεδόν ανύπαρκτη.
Το σώμα ; Φυλακή
Το δέρμα ; Λιβάδι στεγνό, πεινασμένο...


Τα ποιήματα, τα γράμματα, οι αφηγήσεις της είναι πραγματικά « γραμμένα με αίμα ».

Γιώτα σ΄αγαπώ και σε θαυμάζω.

Ιουστίνη Φραγκούλη

6 comments:

Μηθυμναίος said...

Είναι παρήγορο, σ’ αυτή την πεζή και άνυδρη εποχή, παρ’ όλη την κρίση -είναι αλήθεια- που περνάει η ποίηση, να υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν με την όποια ποιητική προσφορά τους και άλλοι που έχουν την τόλμη να τα παρουσιάζουν!

Εύγε στους λογοτέχνες και σε σένα, Ιουστίνη, για την προβολή των δύο ποιητικών συλλογών.

pylaros said...

Διάβασα το Γραμμένα με Αίμα, της Υιώτας Στρατή!


Θαυμάσιο, Αξιόλογο!

Σας συγχαίρω

Γαβριήλ

Αστοριανή said...

Ιουστίνη μου,

Τιμή και χαρά μου, ν' αναφερθείς ξεχωριστά για τη πρόσφατη ποιητική μου συλλογή!
Γνωρίζω τον πολύτιμο χρόνο σου, γνωρίζω και την απέραντη καρδιά σου!
Ήδη η εμπιστοσύνη μου στην κρίση σου έχει προηγηθεί, προ ετών, μέσω των βιβλίων σου, επιπλέον κι η ιστοσελίδα σου έχει το δυναμικό της γραφής σου...

Σ' ευχαριστώ,
μαζί με τις ευχαριστίες του Δημήτρη,
και από δω θα σου πρωτο-αναφέρω μια ευχάριστη είδηση:

Το βιβλίο μου
"ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ"

στις ετήσιες εκδόσεις των Μελών της Διεθνούς Εταιρείας Λογοτεχνών, Ελλάδας,(αρ.Ε.Ε. # 1116),
τιμήθηκε από την επιτροπή Αθηνών, με το Α' Βραβείο!

Χθες, Σαββάτο, έλαβα το βραβείο, πάνω σε προσωπογραφία του Αλ. Παπαδιαμάντη, για τα εκατό χρόνια που συμπληρώθηκαν, με το νέο χρόνο!

Λεπτομέρειες, θα δεις στην "Αστοριανή"
στη νέα ανάρτηση...

Συγχαρητήρια και στον προαναφερθέντα ποιητή!

Η χειρονομία σου, με σκλαβώνει!

Φιλάκια, με την αγάπη μου,
Υιώτα
"αστοριανή"
ΝΥ

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένε μου φίλε,
Η ποίηση, η λογοτεχνία, ο γραπτός λόγος περνάει κρίση εν γένει. Δύσκολοι καιροί για τους ρομαντικούς.
Εγώ χαίρομαι να παρουσιάζω ποιητικές συλλογές σ' αυτούς τους άνυδρους καιρούς. Με παρηγόρούν τα λόγια και τα ερωτήματα.
Φιλί

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Γαβρίλη μου,
Η γιώτα είναι πηγαία, αφοπλιστική, θαρραλέα.
Κι εσύ ένας τραγουδιστής της θάλασσας και των περιπετειών της.
Είμαι τυχερή που σας γνωρίζω
Φιλί από μπιλοζίρια

Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένη μου Γιώτα,
Δική μου τιμή ήταν να λάβω τη συλλογή σου ως χριστουγεννιάτικο δώρο. Και να καταθέσω όσα είδα γραμμένα με άιμα.
Συγχαρητήρια γιά τη διάκρισή σου. Ολες οι τιμές σου αξίζουν.
Φιλί αρκτικό