Μήνας Ελληνικής Εθνικής Κληρονομίας στο Δήμο του Μόντρεαλ

 

Μήνας Ελληνικής Εθνικής Κληρονομίας στο Δήμο του Μόντρεαλ

 

Την Δευτέρα 23 Μαρτίου, στο Δημοτικό Συμβούλιο του Μόντρεαλ, τιμήθηκε η επέτειος της απλευθερωτικής επανάστασης του 1821, ενώ  παράλληλα αναδείχθηκε η 120ή επέτειος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ —μιας παροικίας που από το 1906 συμβάλλει θεσμικά στη ζωντάνια και την ανάπτυξη της πόλης. Με τη συνεργασία του δημάρχου Pierrefonds–Roxboro, Δημήτρη Μπέη, της αντιδημάρχου ‘Εφης Γιάννου-Καρμίρη και με τη στήριξη της δημάρχου του Μόντρεαλ, Soraya Martinez Ferrada, το Συμβούλιο προχώρησε ομόφωνα στην αναγνώριση του Μαρτίου ως Μήνα Ελληνικής Κληρονομιάς, τιμώντας τη διαχρονική συμβολή της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ στη διαμόρφωση της σύγχρονης καναδικής μητρόπολης.

Η συνεδρίαση εξελίχθηκε σε μια γιορτινή και συγκινητική στιγμή για την ομογένεια. Η αίθουσα πλημμύρισε από ελληνικές σημαίες, χαμόγελα και ενθουσιασμό, καθώς η ελληνική παροικία έδωσε δυναμικό «παρών». Παρούσα ήταν η πρόεδρος της Επετειακής Επιτροπής, Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, η οποία ηγείται των δράσεων για τα 120 χρόνια, ο δυναμικός πρόεδρος της ΕΚΜΜ, Βασίλης Αγγελόπουλος, οι δημοτικές σύμβουλοι Μαίρη Ντέρος και Γεωργία Χαλούλος καθώς και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Η Μαίρη Ντέρος, δημοτική σύμβουλος στο Park Ex επί 29 χρόνια, χειροκροτήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο και τους παρόντες. Η παρουσία των αντιπροσώπων της ομογένειας ανέδειξε τη ζωντάνια και τη βαθιά ριζωμένη υπερηφάνεια της ελληνικής παροικίας του Μόντρεαλ.

Για περισσότερο από έναν αιώνα, η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ έχει συνεισφέρει στην εξέλιξη της καναδικής μεγαλούπολης μέσα από την αφοσίωσή της, το επιχειρηματικό της πνεύμα, τον πλούσιο πολιτισμό της και το βαθύ αίσθημα συνοχής και προσφοράς. Η αναγνώριση αυτή αποτελεί φόρο τιμής σε όλες τις γενιές που κράτησαν ζωντανή την ελληνική ταυτότητα και συνέβαλαν στην πρόοδο της πόλης.

Η απόφαση του Συμβουλίου συνοδεύτηκε από έντονη συγκίνηση και υπερηφάνεια, ενώ εκφράστηκαν θερμές ευχαριστίες προς τη δήμαρχο Soraya Martinez Ferrada και τους δημοτικούς συμβούλους Dimitrios Jim Beis, Effie Giannou Karmiris και Elvira Carhuallanqui για τη στήριξή τους στη σημαντική αυτή πρωτοβουλία.

Να σημειωθεί ότι νωρίτερα είχε αναγνωρισθεί για την επέτειο των 120 χρόνων της ΕΚΜΜ ο Μάρτιος ως Μήνας Ελληνικής Εθνικής Κληρονομιάς στους δήμους του Pierrefonds–Roxboro, του Ahunchic-Carterville, του NDG, kai του Outremont. H αναγνώριση της σημαντικής επετείου των 120 χρόνων της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ ξεκίνησε από το Δήμο του Λαβάλ.

Με πάθος και συγκίνηση απαγγέλλω...

 

Με πάθος και συγκίνηση...

 

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Μεγαλώνοντας στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο της Λευκάδας, η εθνική επέτειος της 25^ης Μαρτίου  για μένα δεν ήταν μια ακόμη σχολική γιορτή. Ήταν μια εισαγωγή στην πικρή αλλά γενναία ιστορία της πατρίδας μου, μια αυτονόητη μύηση στην ψυχή του τόπου μου. Κάθε Μάρτιο, ένιωθα πως ολόκληρο το νησί άλλαζε ρυθμό· σαν να φυσούσε ένας αέρας προγονικός, γεμάτος φωνές, θυσίες και όνειρα ελευθερίας.

Στην καρδιά αυτής της εμπειρίας βρισκόταν πάντα η ποίηση του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Δεν ήταν τυχαίο. Ο Βαλαωρίτης ήταν δικός μας, ποιητής, Λευκαδίτης. Κι εγώ, παιδί ακόμη, ένιωθα πως μέσα από τους στίχους του άκουγα την ίδια τη γη μας να μιλά.

Όταν απήγγειλα με πάθος τον «Βράχο και το Κύμα», ένιωθα πως στεκόμουν εκεί παρακολουθώντας 400 χρόνια το κύμα να διαβρώνει άλλοτε σιγά κι άλλοτε βίαια το βράχο,που συμβόλιζε την Τουρκική σκλαβιά. «Μέριασε βράχε να διαβώ» , η παιδική καρδιά μου πάλλονταν με συγκίνηση και υπερηφάνεια για τις ηρωικές στιγμές που έπλασε σε ποίηση ο Βαλαωρίτης, μετατρέποντας ακόμη και τα στοιχεία της φύσης σε συνώνυμα του αγώνα για την ελευθερία.

Στον «Κατσαντώνη», η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, κόντευε να βγει απο το παιδικό σώμα μου. Η μορφή του ήρωα, δεμένος, βασανισμένος, αλλά αλύγιστος, με στοίχειωνε. Δεν ήταν απλώς ένα ποίημα· ήταν μια κραυγή υπερηφάνειας για το Γένος μου. Κάθε φορά που απήγγειλα τους στίχους, ένιωθα πως η φωνή μου γινόταν συνέχεια της δικής του, σαν να περνούσε μέσα από μένα η ίδια η φλόγα της αντίστασης.

Οι αίθουσες του σχολείου γέμιζαν με τις μορφές των ηρώων του ’21. Με τους συμμαθητές και αργότερα στο γυμνάσιο με τις συμμαθήτριές μου κόβαμε, ζωγραφίζαμε, στολίζαμε. Ο Κολοκοτρώνης με το βλέμμα του το αετίσιο, η Μπουμπουλίνα με το στήθος περήφανο, ο Παπαφλέσσας με το πάθος του, ο Μιαούλης με την ανδρεία του. Ήταν σαν μας καλούσαν στο ταξίδι της ιερής μνήμης, υπενθυμίζοντάς μας πώς ‘θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία’.

Και μετά, η παρέλαση. Το βήμα μας, συγχρονισμένο, σταθερό, ήταν μια υπόσχεση στην ιστορία της πατρίδας: ότι η αυτοθυσία για την ελευθερία του έθνους ήταν αυτοσκοπός. Η γαλανόλευκη κυμάτιζε πάνω από τα κεφάλια μας, κι εγώ ένιωθα ένα σφίξιμο στο στήθος, μια γλυκιά συγκίνηση που δεν μπορούσα να εξηγήσω με λόγια. Η κατάθεση στεφάνου ήταν η πιο ιερή στιγμή. Έσκυβα το κεφάλι και ένιωθα πως εκείνη τη στιγμή άγγιζα, έστω για λίγο, το μεγαλείο εκείνων που θυσιάστηκαν.

Η ποίηση του Βαλαωρίτη δεν ήταν για μένα απλώς σχολική υποχρέωση καθώς όφειλα να αποστηθίσω κάθε χρόνο τα μακρόσυρτα επικά ποιήματά του με εκείνο το ρυθμό που τράνταζε τα σωθικά μου. Ήταν η γέφυρα που με ένωσε με την ιστορία, με την ταυτότητά μου, με την ίδια την ψυχή της Λευκάδας και της ελεύθερης Ελλάδας. Με έκανε να καταλάβω πως η ελευθερία δεν είναι δεδομένη, πως η μνήμη είναι χρέος, και πως η λογοτεχνία μπορεί να αφηγηθεί την ιστορία των σκληρών αγώνων του 21 με λυρισμό και πάθος.

Κάθε εθνική επέτειος στο σχολείο ήταν ένα μάθημα ζωής. Ένα μάθημα που κουβαλώ ακόμη μέσα μου, σαν πολύτιμο φυλαχτό.

 

Η Αναγνώριση των Μέσων Ενημέρωσης επι τη επετείω των 120 Χρόνων της ΕΚΜΜ

 

Η Αναγνώριση των Μέσων Ενημέρωσης επι της επετείω των 120 Χρόνων της ΕΚΜΜ

 Photos : Harry Barba

Σε  ατμόσφαιρα ευφορίας, συγκίνησης και ιστορικής μνήμης, η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ τίμησε τα μέσα ενημέρωσης που, επί 120 χρόνια, αποτέλεσαν τη φωνή, τον καθρέφτη και τον συνδετικό κρίκο της Ελληνικής Ομογένειας του Μόντρεαλ. Παρουσία δημοσιογράφων, παραγωγών και ανθρώπων που υπηρέτησαν με αφοσίωση την ενημέρωση αλλά και αντιπροσώπων όσων απουσίαζαν στην αιωνιότητα, αποκαλύφθηκε η τιμητική πλάκα με τα ονόματα όσων σημάδεψαν με το έργο τους την πορεία της Κοινότητας.

Η πρόεδρος της Επετειακής Επιτροπής, Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, υπογράμμισε πως η αναγνώριση αυτή ήταν χρέος απέναντι σε όσους κράτησαν ζωντανή την ενημέρωση της παροικίας για περισσότερο από έναν αιώνα. «Τα μέσα ενημέρωσης υπήρξαν επιδραστικά και καθοριστικά για την ανάπτυξη της Κοινότητας», τόνισε, εξηγώντας πως η πλάκα θα τοποθετηθεί στην είσοδο της Κοινότητας ως φόρος τιμής σε όλους όσοι υπηρέτησαν την ελληνική φωνή του Μόντρεαλ.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Βασίλης Αγγελόπουλος, σημείωσε πως η τιμή αυτή άργησε, αλλά ήταν απολύτως απαραίτητη. «Τα μέσα ενημέρωσης ενημέρωσαν, έκριναν, συνέδεσαν την πατρίδα με την Ομογένεια και συνέβαλαν καθοριστικά στη συνοχή της Κοινότητας. Ο ρόλος τους υπήρξε –και παραμένει– τεράστιος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Την πλάκα αποκάλυψαν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας Νίκος Καραλέκας, η Βουλευτής Άννυ Κουτράκη, ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος Μιχάλης Πατσαντζής, ο υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων Δημήτρης Κατσαούνης και ο εκτελεστικός διευθυντής Γιώργος Τσαντρίζος, ενώ παρούσα ήταν και η βουλευτής Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος. Η στιγμή πλημμύρισε τις καρδιές με δέος, καθώς τα ονόματα που χαράχθηκαν στην πλάκα αντιπροσωπεύουν ανθρώπους που διαμόρφωσαν την ιστορική πορεία της Κοινότητας.

Μεγάλος χορηγός της εκδήλωσης ήταν ο Τζέρρυ Κόκκινος, ο οποίος προσέφερε με ενθουσιασμό το δείπνο στο Souvlaki Bar-Saint Laurent , συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την ιστορική βραδιά.

Η αναγνώριση των μέσων ενημέρωσης αποτελεί όχι μόνο μια πράξη εκτίμησης του ρόλου των μέσων ενημέρωσης αλλά και μια υπενθύμιση της δύναμής τους να καθοδηγούν και να διατηρούν ζωντανή την ελληνική ταυτότητα στο Μόντρεαλ.