Η ΚΟΝΤΥΛΕΝΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ

Η ΚΟΝΤΥΛΕΝΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ
Η αληθινή ιστορία της ομορφιάς που νικήθηκε απ' το γραμμένο

Thursday, December 31, 2020

Άρωμα Γυναίκας στην Ελληνική Πρεσβεία της Οττάβας!

 


 Άρωμα Γυναίκας στην Ελληνική Πρεσβεία της Οττάβας!

Με ένα δείπνο πολιτικά ορθό,διατηρώντας την απόσταση ανάμεσα στους καλεσμένους, η νέας πρέσβυς της Ελλάδας στην Οττάβα, Ναντίν Αθανασιάδου, υποδέχθηκε μια ομάδα απο το Μοντρεάλ σε δείπνο εργασίας προκειμένου να συζητητηθούν θέματα προκλητικότητας στο Αιγαίο αλλά και τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν την Ελληνική παροικία του Καναδά.

Το δείπνο εργασίας ήταν άτυπο γι αυτό προσκεκλημένοι δεν ήταν οι επίσημοι ταγοί της παροικίας αλλά ο πρόεδρος της Ερανικής Επιτροπής της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ Δρ. Γιώργος Τσούκας καθώς και η πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων δημοσιογράφος και συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη συνοδευόμενη απο το σύζυγό της επιχειρηματία Θεόδωρο Αργύρη. Καλεσμένη στο τραπέζι ήταν επίσης η συνταξιούχος διπλωμάτης με βαθμό πρέσβυ Άννα Myatt.

Η πρεσβευτική κατοικία βυθισμένη στα χιόνια ανάδιδε την γυναικεία άποψη περί την ελληνική παρουσία στον δρόμο του Καναλιού της Οττάβας, με την πρόσοψη να είναι διακοσμημένη με λαμπερά Χριστουγεννιάτικα φώτα.

Εσωτερικά η κατοικία είχε διακοσμηθεί με φίνο γυναικείο γούστο αποπνέοντας Άρωμα Γυναίκας. Οι λεπτές γεύσεις της ελληνικής κουζίνας συνοδεία ελληνικών κρασιών κράτησαν τη συζήτηση ενδιαφέρουσα και πολύεπίπεδη καθ’ όλη τη βραδυά.

Η πρέσβυς Ναντίν Αθανασιάδου είναι απο τα δυνατά χαρτιά του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδας γι αυτό διορίσθηκε στο πόστο της Οττάβας, προκειμένου να ενδυναμώσει περισσότερο τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας -Καναδά.

Με δυναμική θητεία στα διάφορα πόστα στα οποία έχει υπηρετήσει (μεταξύ των οποίων Μόσχα, Βρυξέλλες, Λονδίνο,) η Ναντίν Αθανασιάδου η οποία έχει πραγματοποιήσει εξαιρετικές σπουδές στην Ελληνική Φιλολογία, σκοπεύει να κάνει λαμπρή τη συμμετοχή των Ελλήνων του Καναδά στις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια απο την Ελληνική Επανάσταση το 2021 και ταυτόχρονα να θέσει επι τάπητος τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας τόσο στο υπεξ του Καναδά όσο και στους συναδέλφους της πρέσβεις των άλλων χωρών.

Η Ελληνική Διπλωματία με Άρωμα Γυναίκας φαίνεται πως θα αποδειχθεί αποτελεσματική το 2021 και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Καλή Χρονιά!

 












Wednesday, December 2, 2020

Το Πατρικό Ξαναγεννιέται!

 


Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Έτσι στα ξαφνικά και ανεπάντεχα γλίστρησε στη σελίδα του facebook η παιδική μου φίλη και άξια μηχανικός Μαριάννα Καρφάκη (κατασκευάστρια της Μαριαννόπολης), καταθέτοντας μερικές φωτογραφίες απο την ισοπέδωση του πατρικού μας σπιτιού, που φέτος θα μεταμορφωθεί σε ένα μοντέρνο και λειτουργικό διόροφο οίκημα της αστικής Λευκάδας.

Το αδειανό απο τα κάρινα κρεβάτια ροζ δωμάτιο των κοριτσιών, η τραπεζαρία χωρίς το τετράγωνο τραπέζι του θείου Έκτορα, η ξύλινη πύλη πριν απο την μεγαλοπρεπή σκάλα στο χολ, το ολοσχερές άδειασμα του πατρικού μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Δάκρυα που έγιναν λυγμοί και τράνταξαν την ύπαρξή μου γιατί η σχέση με το πατρικό είναι ιστορική, είναι καρμική, είναι αρχέγονη και κυρίαρχη στη ζωή του κάθε ανθρώπου.

Το πατρικό μας, που χτίσθηκε το 1966 στην καρδιά της οδού Σκένα, αριθμός 6, στην πόλη της Λευκάδας διατρέχει την ιστορία των παιδικών μας χρόνων. Το οικόπεδο αγοράσθηκε απο τον Πάνο Διγώνη, τυφλό απο σύφιλλη, που έμενε μόνος του στο πίσω μέρος ακριβώς, ακολουθώντας την μοναχική πορεία της τυφλότητάς του. Εκείνος τραγουδούσε και η λυπητερή φωνή του έφτανε μέχρι τα πορτοπαράθυρά μας και τότε η μάνα μου ετοίμαζε βιαστικά ένα δοχείο με το φαγητό του μεσημεριού για να το πάει ο πατέρας μου στον μπάρμπα-Διγώνη. Η θλιβερή του μοναξιά και η ιστορία της ασωτείας του (ήταν παιδί απο πλούσια οικογένεια που έφαγε τα πλούτη του με γυναίκες και παίγνια και τρελή ζωή) πάντα θα με κάνει να μελαγχολώ.

Μπήκαμε στο σπίτι φθινόπωρο του 1966 όταν άρχιζα την Δευτέρα Δημοτικού. Οι τοίχοι ήταν άβαφτοι και ο επάνω όροφος δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί γιατί ο πατέρας μου έχτισε μόνο όσο του έφταναν τα χρήματα. Χρειάστηκαν άλλα πέντε χρόνια για να χωριστούν τα δωμάτια και να μπούν οι πόρτες και να χρωματισθούν τα δωμάτια με τη μαεστρία της ομάδας του μοναδικού Θανάση Σίδερη. Θυμάμαι ακόμη τα μαστόρια να τραγουδάνε έξω στις σκαλωσιές τραγούδια του Μπιθικώτση.

Έτσι ολοκληρώθηκε το σπιτικό του παπα-Φραγκούλη και της πρεσβυτέρας Μαρίας με το δωμάτιο του Αποστόλη σε απαλό γαλάζιο χρώμα να έχει μπαλκονάκι και το δικό μας κοριτσίστικο δωμάτιο σε ροζ ζαχαρένιο χρώμα να το μοιραζόμαστε με την Κωνσταντίνα. Των γονιών το δωμάτιο που έβγαζε στο μεγάλο μπαλκόνι ήταν σε σωμόν απόχρωση και το δωματιάκι των ξένων πήρε χρώμα γρκιζοπράσινο, αυτό της ουδετερότητας.



Στο κάτω σπίτι δέσποζε η κεντρική είσοδος με περίφημη πόρτα της εποχής και ένα χόλ που οδηγούσε στη μεγάλη επιβλητική σκάλα. Η σαλοτραπεζαρία σε απαλό κίτρινο χρώμα ήταν ευρύχωρη για να υποδέχεται τους καλεσμένους των γιορτών και σφάλιζε ολόκλειστη και πεντακάθαρη μην τύχει και περάσει κανένας επίσημος. Βέβαια, στο Φραγκουλέικο περνούσαν επίσημοι και ανεπίσημοι καθημερινά άνευ ωραρίου.

Η τραπεζαρία ήταν σε παλ πράσινο χρώμα και είχε μια μεγάλη σόμπα πετρελαίου για τις κρύες και υγρές μέρες. Στρωμένη με χοντρόρουχα το χειμώνα, κάθε άνοιξη απογυμνωνόταν αναδεικνύοντας το μωσαϊκό πάτωμα καμωμένο απο τους αδελφούς Ζαβιτσάνου. Τους θυμάμαι σαν τώρα να τρίβουν και να γυαλίζουν τα μωσαϊκά μας!

Αυτό λοιπόν ήταν το σπιτικό μας, που τα μπαλκόνια του μοσχοβολούσαν απο το λουλάκι της λευκότητας κάθε φορά που η μαμά άπλωνε τα σεντόνια της. Διότι ήταν απαράβατος όρος τα λευκά σεντόνια, να βλέπουν οι γειτόνισσες τη νοικοκυροσύνη της. Την παρατηρούσα και μέσα μου γελούσα που έπαιρνε τόσο σοβαρά τη λευκότητα των σεντονιών αλλά φαίνεται πως αυτό το σαράκι μου το κληροδότησε άνευ όρων.

Απο το σπίτι του παπα-Φραγκούλη με το βεραμάν χρώμα στον εξωτερικό τοίχο και τα υπέροχα λουλούδια της μαμάς στην αυλίτσα και αργότερα στο σοκάκι, πέρασαν οι πάντες. Η νονά Ιουστίνη με την Ακριβούλα της φέρνοντας καραμέλες και καλούδια, ο σεβασμιότατος κυρός Νικηφόρος, ο νέος μητροπολίτης Θεόφιλος, οι ψάλτες της χορωδίας του Πάνου Ορφανού, τα παιδιά του ιερού, όλοι οι ιερείς της Λευκάδας και των χωριών.

Πέρασαν όλοι οι συγγενείς της Εγκλουβής (πατρικό χωριό)  και του Σύβρου (μητρικό χωριό) και της Βασιλικής (θειά Φροσύνη και θειά Χρυσαυγή) και όλοι οι εγγύτεροι και πιό μακρινοί φίλοι της οικογένειας. ‘Αλλος ερχόταν απο το χωριό για τους γιατρούς, άλλος για τους δικηγόρους, άλλος για να ψωνίσει πράγματα. Ποτέ απο το τραπέζι μας δεν έλειπε το παραπάνω πιάτο και τα παιδιά ήμασταν χαρούμενα διότι εισπράτταμε σοκολατίτσες απο τους θείους, ενώ τα μίζερα κορίτσια δεν χρειαζόταν να φάμε όλο το φαί μας.

Η μαμά κάθε μέρα το χειμώνα καλούσε στην τραπεζαρία τις Βλάχες απο το Ξηρόμερο που έρχονταν φορτωμένες με σακιά λάχανα και είχαν χέρια παγωμένα απο το κρύο . Τους έφτιαχνε τσάι, τους έδινε κουλουράκια και τις έβαζε μπροστά απο τη σόμπα για να ζεσταθεί το κορμάκι τους. Τα θυμάμαι έντονα αυτά τα πρωινά με τις βλάχες στο σπιτικό μας να μας κοιτάνε με μια ανείπωτη γλύκα εμάς τα παιδάκια της οικογένειας.

Η μαμά στο σπιτικό έκανε υπέροχες γιορτές με αιχμή του δόρατος τη γιορτή του Αγίου Νικολάου, απο όπου περνούσε όλη η Λευκάδα προς τιμήν του πατερούλη και των Αγίων Αποστόλων προς τιμήν του μονάκριβού της. Επίσης, με μεγάλη λαμπρότητα γιορτάζαμε τη γιορτή της Κωνσταντίνας μας διότι και η πατρική γιαγιά είχε το όνομα και ο μητρικός παππούς ήταν ο περίφημος παπα-Κώστα Κακαβούλης και η μακαρίτισσα μητρική γιαγιά Κωνσταντίνα Σαββίνου ονομαζόταν.

Έτσι περνούσαν τα χρόνια σε ένα σπίτι που το θαύμαζαν οι φίλες μου για την κομψότητά του, τα απαλά του χρώματα και προπάντων για την αγνότητα και την ευτυχία που απέπνεε. Ήταν το σπίτι του παπα-Νίκου, σπίτι γενναιοδωρίας, αγάπης και μιας μεγάλης αγκαλιάς για όλους τους αγαπημένους της οικογένειας, γνωστούς και άγνωστους.

 Μα μπήκαν χρόνια χρόνια δισεχτα και μήνες οργισμένοι... Αρρώστησε η Κωνσταντίνα αναπόδραστα και μετά απο 9 μόλις μήνες έφτασε απο τας Αθήνας το φέρετρο της και στήθηκε το σκέπασμα στο βεραμάν ως τότε ξένοιαστο τοίχο. Και γέμισαν δάκρυα τα πατώματα , πότισε η γειτονιά πόνο απο τον πόνο μας. Η μουσική έπαιζε απέξω το πρελούδια του Μπάχ.

Ακολούθησε η φυγή της πρεσβυτέρας το 2010 και πάλι το φέρετρο έξω ακουμπισμένο στο βεραμάν τοίχο, πάλι τα δάκρυα ποταμός ... πάλι η Φιλαρμονική να παίζει τις θλιβερές της μουσικές.

Εκλεισε ο κύκλος  με το θάνατο του πατερούλη το 2016, μα το φέρετρό του έγινε λαϊκό προσύνημα στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, τη λατρεμένη ενορία μας. Εκεί του αποτίθηκε η τιμή που του άξιζε κι έτσι ο βεραμάν τοίχος δεν είδε το δικό του φέρετρο.

Τώρα η Μαριάννα Καρφάκη, σπουδαία μηχανικός της Λευκαδας,  που κοιμήθηκε στα κρεβάτια των κοριτσιών, που διάβαζε μαζί μας... αυτή κλήθηκε να αναστήσει το πατρικό μας με το ταλέντο και την αγάπη της. Τώρα θα ξαναγίνει νέο, του κουτιού για να φέρουμε χαρές κι αγάπες και λουλούδια με τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας!

 


Μαριαννάκι, Να το προσέξεις σαν δικό σου!

Γιατί κι εσύ έγινες μέρος της ιστορίας του! Τότε και τώρα! Και πάντα!

 

 

 

 

 

Tuesday, November 24, 2020

Ένα Καταδικαστέο Ράπισμα στην Καναδή βουλευτή Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος!

 


Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Παρακολούθησα όλη τη συνομιλία της βουλευτού του Ville Saint Laurent Εμμανουέλλας Λαμπρόπουλος με τον Επίτροπο των Γλωσσών Raymond Théberge στην Διακομματική Επιτροπή Επίσημων Γλώσσών του Καναδικού Κοινοβουλίου, που έγινε διαδικτυακά την περασμένη Παρασκευή.

Η Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος, ελληνικής καταγωγής βουλευτής ετών 30 που διανύει τη δεύτερη θητεία της κιόλας στο Καναδικό Κοινοβούλιο, στα έδρανα του κυβερνώντος κόμματος των Φιλελευθέρων,στην εν λόγω επιτροπή υπερασπίζεται τα δικαιώματα της αγγλόφωνης μεινονότητας του Κεμπέκ. Υπ΄αυτή της την ιδιότητα μετέφερε ορισμένες ερωτήσεις   στον πρόεδρο της Επιτροπής Raymond Théberge, σημειώνοντας ότι η αγγλόφωνη μειονότητα του Κεμπέκ αντιμετωπίζει προβλήματα στον εργασιακό χώρο διότι η μη γνώση και χρήση της γαλλικής γλώσσας στο Κεμπέκ δυσκολεύει την εύρεση εργασίας σε μη γαλλόφωνους ανά την επαρχία.

Η Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος δεν έκανε δήλωση, αλλά απηύθυνε μια απλή ερώτηση στον Επίτροπο των Επίσημων Γλωσσών του Καναδά: «’Eχω μια άλλη ερώτηση στην ίδια γραμμή. Aκούμε ότι η Γαλλική γλώσσα είναι σε πτωτική πορεία στο Κεμπέκ. Δεν θέλω να το αποκαλέσω μύθο , θα το αφήσω εν αμφιβόλω. Το έχω ακούσει σε ορισμένες περιπτώσεις».(ακριβής μετάφραση)

Και τότε σηκώθηκαν στα πόδια οι βουλευτές-μέλη της Επιτροπής  του Συντηρητικού Κόμματος Alain Rayes και ο Stéphane Bergeron του Bloc Québécois που ζήτησαν την αποπομπή της απο την Επιτροπή. Και μάλιστα έγιναν επερωτήσεις στην Βουλή απο βουλευτές του Νεοδημοκρατικού Κόμματος και του Συντηρητικού Κόμματος: πώς τόλμησε η Εμμανουέλα Λαμπρόπουλος να αμφισβητήσει την υπόθεση της χρήσης της γαλλικής γλώσσας στο Κεμπέκ;

Βεβαίως, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, παρά μόνο για την πολιτική κορεκτίλα έπεσε ανθρωποφαγία εναντίον της Ελληνικής καταγωγής βουλευτού Εμμανουέλλας Λαμπρόπουλος στα γαλλόφωνα μέσα ενημέρωσης, με αποτέλεσμα στελέχη του κόμματος των Φιλελευθέρων που εποφθαλμιούν την έδρα της Εμμανουέλλας Λαμπρόπουλος στο Ville Saint Laurent να βγούν και να επιτεθούν στην 30χρονη βουλευτή, με στόχο προφανώς να αρχίσουν την πολιτική της εξόντωση.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επίθεση κατά της Εμμανουέλλας Λαμπρόπουλος κορυφώθηκε με ένα σκίτσο που δημοσιεύθηκε στην γαλλόφωνη εφημερίδα La Presse,όπου η Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος φαίνεται να τρώει χαστούκι απο συνάδελφό της βουλευτή των Φιλελευθέρων, ενώ στην ουρά περιμένουν να την χαστουκίσουν και άλλοι βουλευτές.

Το εν λόγω σκίτσο ξεσήκωσε την ελληνική παροικία. Η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ, το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ , το Λύκειον των Ελληνίδων Μοντρεάλ με ανακοινώσεις τους που κατευθύνθηκαν στο πρωθυπουργικό γραφείο, στην Διακομματική Επιτροπή των Επίσημων Γλωσσών και στην εφημερίδα La Presse καταδικάζουν την σεξιστική, γυναικοφοβική και βίαιη  στάση της γαλλόφωνης εφημερίδας , που δεν δίστασε να παρουσιάσει την 30χρονη Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος να υφίσταται βία απο αντρικά χέρια σε μια χώρα δημοκρατίας και ισότητας όπως είναι ο Καναδάς.

Η ιστορία της παραποίησης της ερώτησης της Εμμανουέλας Λαμπρόπουλος περί της χρήση της γαλλικής γλώσσας από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης αλλά και από τους βουλευτές του δικού της κόμματος δείχνει τα εξής;

1.   Είναι πολύ εύκολο να αρπάζει ο κάθε πολιτικός οποιασδήποτε παράταξης και να αλλάζει περιεχόμενο σε ό,τι αφορά το ευαίσθητο θέμα της χρήσης της γαλλικής γλώσσας στο Κεμπέκ διότι προσφέρει πολιτικά οφέλη και όλα τα κόμματα εποφθαλμιούν στις πολλές έδρες της γαλλόφωνης επαρχίας του Καναδά.

2.   Η Εμμανουέλα Λαμπρόπουλος στοχοποιήθηκε απο βουλευτές του κόμματός της διότι φλέρτάρουν την σίγουρη Φιλελεύθερη έδρα του Ville Saint Laurent και θέλουν να την πριονίσουν σιγά -σιγά ανγκάζοντάς την σε παραίτηση στο εγγύς μέλλον.

3.   Οι αγγλόφωνοι του Κεμπέκ δεν τολμάνε ούτε να ρωτήσουν τις αυτονόητες ερωτήσεις για τη χρήση της αγγλικής γλώσσας και τις αρνητικές συνέπειες της μονογλωσσίας τους, παραμένοντας μια καταπιεσμένη μεινότητα στο Κεμπέκ.

4.   Οι εθνικές κοινότητες που είναι τρίγλωσσες και πολύγλωσσες συνεχίζουν να  υφίστανται τον τραμπουκισμό όσων δήθεν κόπτονται για τη γαλλόφωνη κοινωνία του Κεμπέκ.

5.   Η ελληνική παροικία στηρίζει την Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος και μπορεί να μην βγει να ψηφίσει μαζικά τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό στην περιοχή του Παρκ Εξτένσιον όπου εκλέγεται, αν το βαθύ κόμμα των Φιλελευθέρων πειράξει την Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος, που κέρδισε με στο σπαθί της την έδρα στο Ville St Laurent και φαίνεται να ωριμάζει πολιτικά κάθε μέρα και περισσότερο.

ΣΣτο μεταξύ, παρότι αυτό το επαίσχυντο σκίτσο της La Presse θα έπρεπε να αποτελεί casus belli για ένα κόμμα ισότητας σαν αυτό των προοδευτικών Φιλελευθέρων, ούτε ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τρουντό ούτε η κοινοβουλευτική ομάδα των Φιλελευθέρων έχει βγεί να καταδικάσει με επίσημη ανακοίνωση την απαράδεκτη καρικατούρα που δεν προσβάλει μόνο την Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος, αλλά όλο το γυναικείο κίνημα της ισότητας και βεβαίως ολόκληρη την Ελληνική παροικία του Κεμπέκ!

Η Ελληνική παροικία του Κεμπέκ περιμένει στο ακουστικό της!

Wednesday, November 18, 2020

"Θυμήσου" πώς ένας Αρχιμανδρίτης προσεγγίζει την παιδική λογοτεχνία!



 ΘΥΜΗΣΟΥ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ 


Τον γνώρισα από το διαδίκτυο αλλά μας έδεναν πολλά. Η σχέση του με τον μακαριστό πατέρα μου , το ράσο του και η ζεστή προσωπικότητά του καθόρισαν τη γνωριμία μας. Ετσι συναντηθήκαμε και γίναμε φίλοι.

Ο Αρχιμανδρίτης Δρ. Απόστολος καβαλιώτης με τις πανεπιστημιακές περγαμηνές και με την αφοσίωση στα παιδιά του Αυτισμού μου έκανε την τιμή να ακολουθήσει το πρόσφατο μυθιστόρημά μου Η ΚΟΝΤΥΛΕΝΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ στο Μιλάνο και το Μόντρεαλ, παρουσιάζοντας την λυτρωτική και απαγγυλωμένη άποψη της Ορθοδοξίας για την ελληνική λογοτεχνία.

Σήμερα, αντλώντας υλικά απο την άδολη ψυχή του,  παρουσιάζεται στα ελληνικά γράμματα με ένα παιδικό βιβλίο  ΘΥΜΗΣΟΥ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ, το οποίο είναι γεμάτο συναισθήματα και φως, διαχέοντας μια αφελή παιδικότητα μια και αποδέκτες του είναι τα παιδιά.

Το βιβλίο του αγαπημένου αρχιμανδρίτη είναι αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά αλλά ιδιαίτερα σε παιδιά που αγαπάει και που γνώρισε στα πολλά ταξίδια της ζωής του.

Ανάμεσα σ’ αυτά είναι τα εγγόνια της Τίνας και του Παύλου Φλίκα απο το Μόντρεαλ, αλλά και τα εγγόνια του αρχιερατικού επιτρόπου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής πατρός Αλέξανδρου Καρλούτσου.

Καλοτάξιδο πανοσιολογιότε π. Απόστολε ή απλά αγαπημένε μου φίλε!

 

Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη


Αρχιμανδρίτης Δρ. Απόστολος Καβαλιώτης


ΘΥΜΗΣΟΥ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ 
Εικονογράφηση: Καίτη Μακρή


  
ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: Μου πήρε μια ζωή για να ζωγραφίσω σαν παιδί». Πολλές σκέψεις μου γαργάλησε ο μέγας Πικάσο απ’ την ώρα που διάβασα αυτή την καταγεγραμμένη σκέψη του. Αυτή, που έσταξε η μνήμη μου αυθόρμητα και με ακολουθούσε ασίγαστα, ενώ διάβαζα αυτό το παραμύθι. Ένα παραμύθι όπου βουτάς και με βαρκάκι τη δική σου φαντασία, όχι δανεική, διασχίζεις και κάπως, μυστήρια κάπως, θυμάσαι από τα πολύ παλιά σου όλα αυτά που ξέχασες, που άφησες και πορεύτηκες «ενήλικας»… 

Πλάκα έχει! Σοβαρή πλάκα! Γιατί στην αρχή σε δυσκολεύουν συνήθειες ενήλικου… Ψάχνεις τι ακριβώς εννοεί, σε ποιον απευθύνεται, μήπως υπάρχει κάποια «βοήθεια» στην κατανόηση πριν την αρχή, παιδεύεσαι με «δηλαδή» και «διότι» του αυθάδη ρεαλισμού, αναζητάς ενηλίκων εξηγήσεις στην πλοκή. Τίποτα τέτοιο δεν χρειάζεσαι.

 Ετούτο το παραμύθι δεν έχει πλοκή, έχει ροή συναισθημάτων. Μόνο τις αισθήσεις σου, για να αισθανθείς. Μόνο αυτό. Έχει «στιγμή», μια συνεχή στιγμή χωρίς πριν και μετά. Αν βέβαια αφεθείς να αισθανθείς. Να αισθανθείς ένα «μου έλειψες» για ό,τι σου έλειψε, ένα «μου λείπει» αφού αντέξεις την αποδοχή ότι σου λείπει. Να χαρίσεις «μου λείπεις» με γενναιοδωρία στον λόγο και θάρρος ψυχής… όχι μιζέριες. Θέλουν ανέκαθεν θάρρος τα αισθήματα. Να αφεθείς με πονηρεμένη αγνότητα παιδιού. Και μετά, ανάποδα μετά, να μελετήσεις τη διαδρομή του συγγραφέα. Να τον δεις στη βόλτα του στον κόσμο. Και πού δεν ταξίδεψε! Να τον χαρείς δίπλα στον Nelson Mandela, ως εθελοντή του ΟΗΕ, δίπλα στη Μητέρα Τερέζα, σε προσωπικότητες διάσημες και άσημες.

 Ιδίως άσημες, όπως εκείνο το παιδί που του έγλυφε τα πατουσάκια του μια ύαινα, ενώ εκείνο πάλευε μια κρίση της αυτιστικής του φύσης. Να τον χαρείς σε όρη και βουνά, σε χώρες, σε ποτάμια, σε ζούγκλα… Τι θράσος να μολύνουμε και τη λέξη «ζούγκλα» οι σύγχρονοι! Για ό,τι κακό… «Ζούγκλα γίναμε!», λέμε. Μα η ζούγκλα έχει νόμους, ιεραρχία, έχει σεβασμό. Έχει κι αυτούς τους χιμπατζήδες του παραμυθιού. Έχει και έναν Δρ. Αρχιμανδρίτη, να κατασκοπεύει τρυφερά, όλα τα τρυφερά. Και να μιλάει σ’ ένα παραμύθι με λόγια ασυνήθη. Έμπλεα συναισθημάτων και «Μου έλειψε», «Μου λείπει». Όλα σε τούτο το παραμύθι είναι συγκινητικά ασυνήθη. Γιατί του πήρε μια ζωή για να εκφραστεί σαν παιδί. Να διαφυλάξει μέσα του το παιδί. Και να μιλήσει αγέρωχα, θαρρετά και ήσυχα για ό,τι του λείπει, για ό,τι του έλειψε.

Ρέα Βιτάλη, συγγραφέας

ISBN 978-960-02-3696-5, Σχήμα 21x29, Σελίδες 32,

Τιμή: € 7,50 (δεν συμπερ. 6% ΦΠΑ), Βάρος: 367gr, Έκδοση Αθήνα 2020
 
 
O συγγραφέας Αρχιμανδίτης Δρ. Απόστολος Καβαλιώτης

Ο Αρχιμανδρίτης Απόστολος Καβαλιώτης είναι διδάκτωρ του ΕΚΠΑ και διδάσκει στο ΔΠΘ Αυτισμό. Είναι κάτοχος μεταδιδακτορικού στον Αυτισμό και μεταπτυχιακών στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, στη γλώσσα και φιλολογία και στην προσχολική αγωγή.

Μετεκπαιδεύθηκε στο Πανεπιστήμιο του Harvard για τον Αυτισμό και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης για την αντιμετώπιση του πόνου. Είναι εθελοντής του ΟΗΕ επί 33 χρόνια. Συμμετείχε σε αποστολές στην Καλκούτα με τη Μητέρα Τερέζα, στο Γιοχάνεσμπουργκ με την ομάδα του Nelson Mandela και στη Γιουγκοσλαβία με την πριγκίπισσα Νταϊάνα. 

Υπηρετεί ως διευθυντής του γραφείου της ευρωπαϊκής διασύνδεσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, αποσπασμένος από τη Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης. Είναι Πρόεδρος των διεθνών βραβείων Soft Power Awards, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας, πρόεδρος του Δικτύου Εθελοντών του Δήμου Αλεξανδρούπολης, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Αλεξανδρούπολης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Special Olympics Hellas.

 Διετέλεσε Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Σοφών του Υπουργείου Εργασίας με αρμοδιότητα τις ευπαθείς ομάδες. Έχει συγγράψει 13 ερευνητικές μονογραφίες για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και ένα κεφάλαιο στη διεθνή συγγραφή του Βατικανού με θέμα τη Θεία Ευχαριστία. 

Συμμετέχει με εισηγήσεις σε παγκόσμια συνέδρια και αρθρογραφεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και στην Καθημερινή. Για το πολύπλευρο ανθρωπιστικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και ερευνητικό του έργο έχει βραβευτεί από την κυβέρνηση της Ινδίας (1990), από τον ΟΗΕ (1992), την Ακαδημία Αθηνών (2007), τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με τον χρυσό Σταύρο του Τάγματος της Τιμής (2015), το Βατικανό με το 1ο διεθνές βραβείο έρευνας και παιδαγωγικής επιστήμης (2016), τους Special Olympics International και Ελλάδος, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τους Δήμους Καβάλας και Παγγαίου. Είναι επίτιμος Δρ του ΔΠΘ/ΤΕΙ Καβάλας και επίτιμος Δημότης Θάσου. Ασχολείται ενεργά με την κολύμβηση Open Sea, ως πρώην χρυσός πρωταθλητής κολύμβησης. 

Sunday, November 15, 2020

Διαδικτυακή Συνάντηση Γνωριμίας του Θεσμικού Ελληνισμού του Καναδά με ΓΓ Γιάννη Χρυσουλάκη

 


Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη


Σε θερμό κλίμα εξελίχθηκε το Σάββατο 14 Νοεμβρίου η διαδικτυακή συνάντηση γνωριμίας του θεσμικά οργανωμένου Ελληνισμού του Μόντρεαλ και των εκλεγμένων πολιτικών της ελληνικής παροικίας του Μόντρεαλ με τον Γενικό Γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας Γιάννη Χρυσουλάκη.

Την πρόσκληση προς το Γενικό Γραμματέα και τους συμμετέχοντες απηύθηνε ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ Ανδρέας Κριλής, ενώ την όλη οργάνωση πραγματοποίησε το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ. Η πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη είχε το συντονισμό της συνάντησης με τον Γιάννη Χρυσουλάκη.

Ο Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας ανέλυσε τον αναβαθμισμένο ρόλο της Γραμματείας, η οποία περιλαμβάνει:

1.Την αμφρίδρομη σχέση της Ελλάδας με τους Απόδημους

2. Τις σχέσεις της Ελλάδας με τις προξενικές και πρεσβευτικές αρχές ανά την υφήλιο

3.Τις σχέσεις με το Πατριαρχείο, τις αρχιεπισκοπές και μητροπόλεις εκτός Ελλάδας και το Άγιον Όρος (εκκλησιαστικές υποθέσεις)

4. Την επικοινωνία και δημοσιότητα των δράσεων της ελληνικής κυβέρνησης στο εξωτερικό μέσω των πρώην γραφείων τύπου

5. Την προώθηση τόσο του ελληνικού λόμπι για τα εθνικά ζητήματα όσο και την δημιουργία και προβολή δράσεων για την ανάπτυξη της εικόνας της Ελλάδας εκτός των συνόρων.

Από την πλευρά τους μίλησαν όλοι οι καλεσμένοι αναλύοντας το ρόλο των οργανώσεών τους. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ Ανδρέας Κριλής αναφέρθηκε στη μεγαλώνυμη κοινότητα του Μόντρεαλ αναλύοντας ότι πρόκειται για τον οργανισμό που καλύπτει τις ανάγκες του μεγάλου Ελληνισμού της πόλης με τα τρίγλωσσα ελληνόφωνα καθημερινά σχολεία ΣΩΚΡΑΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, τη Συμπληρωματική Εκπαίδευση, τις έξι εκκλησίες, τα χορευτικά τμήματα, τις κοινωνικές υπηρεσίες, σημειώνοντας πως η πανδημία έπληξε την οικονομική της κατάσταση αναγκάζοντάς την να απολύσει κόσμο.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις προετοιμασίες για τον εορτασμό των 200 χρόνων απο την Ελληνική Επανάσταση, λέγοντας ότι ο Ελληνισμός ετοιμάζει μεγαλειώδη παρέλαση όπου θα προσκληθεί και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εκ μέρους του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ μίλησε ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος Τζον Θεοδοσόπουλος ο οποίος αναφέρθηκε στις πρόσφατες δράσεις του δευτεροβάθμιου οργανισμού, τονίζοντας πως έχει κάνει υπομνήματα για την αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας, έχει κάνει έκκληση στον Καναδό υπεξ να σταματήσει την πώληση όπλων στην Τουρκία, έχει παρέμβει στην Unesco για την Αγία Σοφία, έχει ζητήσει απο τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό να ανοίξει τα σύνορα με την Ελλάδα το περσινό καλοκαίρι και κάνει διαρκείς εκκλήσεις για να αντιληφθεί η κυβέρνηση του Καναδά την τρομοκρατία που ασκεί ο Ερντογάν στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας.

Το Ελληνοκαναδικό Εμπορικό Επιμελητήριο εκπροσώπησε ο πρόεδρός του Χριστόφορος Καραμπάτσος, ο οποίος σημείωσε ότι νέοι επαγγελματίες και επιχειρηματίες ενώνουν εκεί τις δυνάμεις τους και είναι έτοιμοι να οργανώσουν μεγάλη έκθεση ελληνικών προϊόντων για τον εαορτασμό των 200 χρόνων απο την Ελληνική Επανάσταση.

Η πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη είπε ότι το ΛΕΜ στο Μόντρεάλ δεν ασχολείται με την εκμάθηση παραδοσιακών χορών αλλά σχεδιάζει παραγωγή μακροπολιτισμού. ‘Ηδη πρωταγωνίστησε στην δημιουργία του Γλυπτού του Ελληνα Μετανάστη , που κοσμεί κεντρικό σημείο της πόλης, αποτελώντας σημείο αναφοράς του Ελληνισμού, ενώ ετοιμάζεται μέσω του Ιδρύματος Ελληνικού Μουσείου να καταθέσει αίτηση για να δοθεί απο τον Δήμο κτήριο για τη στέγαση του υπό δημιουργία Ελληνικού Μουσείου.

Οι ομοσπονδιακές βουλευτίνες Αννυ Κουτράκη και Εμμανουέλλα Λαμπροπούλου αναφέρθηκαν στην Επιτροπή Ελληνοκαναδικής Φιλίας, που αποτελείται απο Έλληνες και Καναδούς βουλευτές απο όλο το πολιτικό φάσμα της Βουλής του Καναδά με στόχο  την προώθηση των ελληνικών εθνικών θεμάτων.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Μαίρη Ντέρος και Εφη Γιάννου μίλησαν για την προώθηση της εικόνας της Ελλάδας στο Δήμο του Μοντρεάλ και για την ανάγκη της σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των Ελληνικής καταγωγής δημοτικών συμβούλων ανά τον κόσμο.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Βασίλειος Καρυδόγιαννης και Αγλαία Ρεβελάκη από το Δήμο του Λαβάλ αναφέρθηκαν στην προσπάθεια ενημέρωσης των συναδέλφων τους για τα εθνικής σημασίας θέματα.

Η συνάντηση κύλησε σε θερμό κλίμα, τα ελληνικά ήταν η ρέουσα γλώσσα της νέας γενιάς των συμμετεχόντων και ο Γενικός Γραμματέας Γιάννης Χρυσουλάκης άφησε να κυλήσει ένα δάκρυ απο την εθνική συγκίνηση που είδε μια καινούρια γενιά να είναι τόσο βαθειά ελληνοκεντρική.

Συμμετείχαν:

Η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ (Πρόεδρος Ανδρέας Κριλής,  αντιπρόεδροι Κωνστάνς Καρβέλα)

Το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ (Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Τζόν Θεοδοσόπουλος, Παντελής Παπαμιχαλόπουλος δημόσιες σχέσεις)

Ελληνικό Εμπορικό Επιμελητήριο (Πρόεδρος μαίτρ Χρήστος Καραμπάτσος)

Λύκειον Ελληνίδων Μόντρεαλ (πρόεδρος Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη)

Οι Ομοσπονδιακοί βουλευτές :Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος,Αννυ Κουτράκη

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Μοντρεάλ:Μαίρη Ντέρος , Park Extension

Έφη Γιάννου, Ville Saint Laurent

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Λαβάλ :Αγλαϊα Ρεβελάκης και Βασίλειος Καρυδόγιαννης

 

Ατζέντα

Συτονίζει η πρόέδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Ιουστίνη Φραγκούλη Αργύρη

1.   Καλωσόρισμα απο τον πρόεδρο της ΕΚΜΜ Ανδρέα Κριλή

2.   Παρουσίαση του ΓΓ Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας Γιάννη Χρυσουλάκη

3.   Παρουσίαση της ΕΚΜΜ απο πρόεδρο Ανδρέα Κριλή

4.   Παρουσίαση Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ απο πρόεδρο Ντένη Μαρίνο

5.   Παρουσίαση Ελληνικού Εμπορικού Επιμελητηρίου από πρόεδρο Χρήστο Καραμπάτσο

6.   Παρουσίαση Λυκείου των Ελληνίδων απο πρόεδρο Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

7.   Παρουσίαση ΑΧΕΠΑ απο τον περιφερειακό πρόεδρο του Κεμπέκ κ. Χάτζισον

8.   Παρουσίαση των δύο ομοσπονδιακών βουλευτών

9.   Παρουσίαση γερουσιαστή

10.                Παρουσίαση των πέντε δημοτικών συμβούλων

11.                Ερωτήσεις προς τον Γενικό Γραμματέα-Απαντήσεις

12.                Κλείσιμο της συνάντησης



Friday, November 13, 2020

Το ICC WOMEN HELLAS ταξίδεψε στον Καναδά !

 


Κι επειδή είμαστε στο 2020 , «πετάξαμε» ως το Μοντρεάλ με zoom γιά να γνωρίσουμε 10 Ελληνοκαναδές , ανοίγοντας τα φτερά μας, μετά τη Νέα Υόρκη γιά δεύτερη φορά εκτός Ελλάδας .

Με πρωτοβουλία της «πιλότου» Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη , δημοσιογράφου - συγγραφέα και προέδρου του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ, που ζει στον Καναδά απο το 1989 και η οποία τέθηκε Επικεφαλής του cluster Καναδά,  ήρθαμε σε επαφή με το επίλεκτο επιτελείο των Ελληνοκαναδών γυναικών, που κάθε μιά διακρίνεται στον τομέα της :

1. Κατερίνα Μαρκάκη : επιχειρηματίας/μεταφορική εταιρεία

2. Ρούλα Κυριακού: επιχειρηματίας , νηπιακοί σταθμοί/ εστίαση

3. Μαρία Πανταζή- Peck : διπλωμάτης στον εμπορικό τομέα/ σύζυγός του πρώην πρέσβη του Καναδά στην Ελλάδα Robert PecK

 4. Αννα Αντωνοπούλου: επιχειρηματίας , CFO σε όμιλο με ξενοδοχεία boutiques και εστιατόρια στο Μόντρεαλ

5. Τίνα Καλογριά  : επιχειρηματίας στην εστίαση & με εκπομπή ελληνικής κουζίνας στην τηλεόραση

6. Αφροδίτη Σάλα: Τηλεπαρουσιάστρια - Καθηγήτρια Δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Concordia

7. Αννυ Κουτράκη: ομοσπονδιακή βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος

8. Εμμανουέλλα Λαμπροπούλου: ομοσπονδιακή βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος

 9. Σταυρούλα Χριστοπούλου : γιατρός ενδοκρινολόγος στο Jewish Hospital του Μόντρεαλ

Τις υποδέχθήκαμε με ενθουσιασμό και μιλήσαμε για τα θέμα της ισότητας των γυναικών στον επιχειρηματικό κόσμο, καθώς και για τη δικτύωση ανάμεσα στις γυναίκες επιχειρηματίες, πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, επαγγελματίες ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά. Οικοδέσποινα ήταν η Μαρίνα Οφλούδη-Γιαβρόγλου, Πρόεδρος του ICC/WOMEN HELLAS, ο Πέτρος Δούκας, Πρόεδρος του ICC Greece η Πρέσβης Κατερίνα Μπούρα. Η  Ελληνογαλλίδα Ευρωβουλευτής Χρυσούλα Ζαχαροπούλου με παρέμβαση της απο το Παρίσι, η Ειρήνη Νικολοπούλου συντονίστρια της συνάντησης και η Μαρία Καμπάκη υπεύθυνη εγγραφής νέων μελών.

 

Από το Γραφείο Τύπου του ICC/WOMEN/HELLAS 

 

Sunday, November 1, 2020

To Μόντρεαλ στα μάτια της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Μια πρόσκληση απο την Τζέννυ Φραγκούλη και το ενδιαφέρον της μπλόγκ urbanguru.gr 

To
 Μόντρεαλ με τις λέξεις και τη φωτογραφική ματιά της δημοσιογράφου και συγγραφέως Ιουστίνης Φραγκούλη-ΑργύρηΣυνεχίζοντας αυτή την σειρά παρουσιάσεων – τοποθεσίες με την οπτική αντίληψη ανθρώπων, φωτογράφων και μη, που διαθέτουν το χάρισμα του φωτογραφικού βλέμματος, εννοώντας τον ιδιαίτερο τρόπο που συλλαμβάνουν την πραγματικότητα και την αποτυπώνουν μεγαλοπρεπώς στο φωτογραφικό frame τους – πάμε Μόντρεαλ.

Η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη γεννήθηκε στη Λευκάδα, όπου τελείωσε τη δημοτική και μέση εκπαίδευση. Είναι απόφοιτος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Αθηνών, δημοσιογραφεί από το 1983 σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά της Ελλάδας. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και έχει εργαστεί κατά διαστήματα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην Ελληνική Τηλεόραση (ΕΤ). Από το 1989 ζει και εργάζεται στο Μόντρεαλ του Καναδά ως ανταποκρίτρια του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (μέχρι Μάιο 2015) και διαφόρων εντύπων. Απασχολείται ταυτόχρονα στα διάφορα ομογενειακά μέσα του Καναδά και της Αμερικής, ενώ συνεργάζεται με την εφημερίδα The Huffington Post. Είναι μέλος της Εταιρείας Γαλλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (UNEQ), καθώς και της Ομοσπονδίας Αγγλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (QWF). Η Ιουστίνη πήρε τον τίτλο «Ελληνίδα της Χρονιάς» για το 2018-2019 από την  Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ. Έχει μεγάλο συγγραφικό έργο με τελευταίο της μυθιστόρημα το «Η Κοντυλένια του Νησιού» (εκδόσεις Ωκεανός), Μάιος 2019.

Η Ιουστίνη με την μοναδική πένα της περιγράφει το Μόντρεαλ το Φθινόπωρο. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν επιβεβαιώνουν τα γραφόμενα!

Η φύση στο Μόντρεαλ άργησε φέτος ν’ αλλάξει τα χρώματά της. Βλέπεις το καλοκαίρι ήταν ηλιόλουστο και τα φύλλα ξεγελάστηκαν πως συνεχίζεται αδιάλειπτα η εποχή του ήλιου. Σήμερα , όμως,  στο βουνό του Κάστορα που βρίσκεται στην καρδιά του Μόντρεαλ, παρατήρησα πως τα φυλλοβόλα άρχισαν να φορούν τα χρυσοκόκκινα χρώματά τους. Ήταν μεσημεράκι και το κρύο ήταν δυνατό, ο βοριάς σφύριζε με βία, αλλά απτόητη περπάτησα στη λίμνη των γλάρων αντικρίζοντας την πανδαισία των χρωμάτων του φθινοπώρου. Τα δέντρα φυλλορροούσαν κι αναρωτιόμουν αν πονούσαν τα φύλλα, αν πονούσαν τα δέντρα, αν διαισθάνονταν τη γύμνια που θα τα ζώσει σε λίγες μόνο μέρες. Αναθυμήθηκα μέρες λίμνης στο βουνό και πλημμύρισε η μνήμη μου ομορφιά, γιατί το φθινόπωρο πρέπει να είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στις εξοχές της πόλης μου.

Σήμερα ανάσανα ομορφιά, δανείστηκα χρώμα για τα όνειρά μου, καταλάγιασα μέσα μου, οσφρίστηκα το άρωμα του φθινοπώρου μέσα απ΄τα πεσμένα φύλλα που ήταν ακουμπισμένα στο έδαφος σαν πίνακας ζωγραφικής του A.Y Jackson ή του Armand Tatossian… Σήμερα η μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλέτα των χρωμάτων! Κι εγώ ανέμελη προχωρούσα κι ας ούρλιαζαν γύρω μου του κόσμου οι ατέλειες!

Η πόλη μου είναι σχετικά μικρή για τα βορειοαμερικάνικα δεδομένα. Είναι χτισμένη σε ένα νησί που περιβρέχεται από τον ποταμό Αγιο Λαυρέντιο. Το κέντρο της αποτελείται απο μια συστάδα μοντέρνων αλλά σεμνών ουρανοξυστών, ενώ το Παλιό Μόντρεαλ με κτίσματα από τον 18ο αιώνα δίνει την αίσθηση της παλιάς γαλλικής αποικίας. Στην καρδιά της πόλης που έχει αρχιτεκτονικές επιρροές από την Γαλλική αλλά και την Αγγλική σχολή, κυριαρχεί το περίφημο Βασιλικό Βουνό (Mount Royal). Είναι χωρισμένο σε νεκροταφείο (το πιό μεγαλειώδες νεκροταφείο του κόσμου), σε campus του γαλλόφωνου Πανεπιστημίου του Μοντρεάλ, σε μια περιοχή με υπέροχα αρχοντικά (West Mount) και στο αμιγές πάρκο του Κάστορα  (Beaver Lake) , το οποίο οι κάτοικοι της πόλης απολαμβάνουν χειμώνα καλοκαίρι.

Η Μοντρεάλη ζει έξι μήνες βυθισμένη στο λευκό του χιονιού με τρομακτικό κρύο που φτάνει συχνά τους -20C. Αλλά το φθινόπωρο είναι η εποχή της κορύφωσής της καθώς ζεί τη φρενίτιδα των χρωμάτων. Τα φυλλοβόλα δέντρα της μεταλλάσσονται σε κίτρινα, χρυσά, κόκκινα, κανελιά, καφέ, σταχτιά. Και στέκουν όλο περηφάνια στον ήλιο, καμαρωτά για τα απίστευτα χρώματά τους. Ώσπου φτάνει ένας άνεμος και σωριάζει τα φύλλα τους στη γη απογυμνώνοντάς τα για να δεχθούν το πρώτο χιόνι. Τα φύλλα πέφτουν στο έδαφος στροβιλιζόμενα στους αέρηδες  ενώ το γκαζόν είναι καταπράσινο καθώς η φύση περιμένει μέχρι την τελευταία ώρα της να υπερασπιστεί την μετάβασή της στη λαίλαπα του χειμώνα. Ο άνεμος βοά με μανία, αλλά η πόλη αντιστέκεται. Σύντομα θα έρθει το Χάλοουιν (Halloween) , την παγανιστική γιορτή όπου η Βόρεια Αμερική γιορτάζει τις κολοκύθες μαζί με τα φαντάσματα και τους δράκουλες…

Χτες πήγα βόλτα για να βγάλω φωτογραφίες για το site της Τζένης. Και διαπίστωσα πως με τον εγκλεισμό του κορωνοϊού παρότι η πόλη μου αργοπεθαίνει ξεχάστηκε πάλι μέσα στο τρελό πανηγύρι των αποχρώσεων. Οι καμινάδες άρχισαν να βγάζουν καπνούς, η ατμόσφαιρα μοσχοβολάει καμένα ξύλα. Το Μόντρεαλ είναι πνιγμένο στα χρώματα του φθινοπώρου και στα αρώματα του χειμώνα. Ας περπατήσουμε μαζί στις γειτονιές μου για να μην είμαι μόνη με τη σκιά μου. Σας γλυκοφιλώ με μια δόση αναπόδραστης μελαγχολίας γι’ αυτά που χάθηκαν και δεν θα γυρίσουνε ξανά. Μόνο τα φύλλα θα γυρνούν κάθε άνοιξη!

Κείμενο Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη