Πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε παιδιά!

Με τους Πρωτευουσιάνους το ρίξαμε σαν ιδέα στην Αθήνα. Να έρθουν στο Μόντρεαλ την 4^η Ιουλίου, που τα πάντα κλείνουν στην Ουάσιγκτον προς τιμήν της Ανεξαρτησίας. Το κανονίσαμε από το φέισμπουκ και νάτοι λοιπόν ήρθαν οι φίλοι μας την περασμένη Τετάρτη φέρνοντας μαζί τους την καλοκαιρία. Ειρήσθω εν παρόδω πως ο καιρός στο Μόντρεαλ φέτος είναι φθινοπωρινός.

Στην άφιξη τους περίμενε ο Τεντ καθώς εγώ ετοίμασα σπιτικό δείπνο με φακή Εγκλουβής (για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας!) και σαργούς ψητούς στο φούρνο με αυγολέμονο. Ακολούθησε επιδόρπιο με ταρτα φρούτων και η βραδυά έκλεισε με το Eros, το εκπληκτικό ice wine του Εμμανουήλ Μανιαδάκη!!!

Η επόμενη μέρα μας έφερε στο Παλιό Μοντρεάλ, που το είδα με τους Πρωτευουσιάνους μέσα από ένα φρέσκο τουριστικό μάτι. Η αντιδήμαρχος Ελεν Φωτόπουλος στο διάλειμμα ενός κρίσιμου δημοτικού συμβουλίου ξενάγησε τους καλεσμένους μου στο Δημαρχείο, που όζει σκανδάλων!!! Αλλά οι Πρωτευουσιάνοι ανεπηρέαστοι χαρηκαν την  βολτίτσα στο ιστορικό κτίριο.

Το βράδυ ντυμένοι γιορτινά πήγαμε στο γαλλικό εστιατόριο Le Pegase,όπου το φαγάκι ήταν εξαιρετικό, όπως η παρουσία του αφεντικού . Μετά κάναμε ηρωική εμφάνιση στο Φεστιβαλ τζάζ όπου κουνηθήκαμε άγρια στους ρυθμούς των τσιγγάνων Ρομά στην κεντρική σκηνή του φεστιβάλ.

Η επόμενη μέρα ήταν ελέυθερο πρωινό για τους καλεσμένους μας, που είδαν τα ωραία μουσεία της πόλης μας. Το βραδάκι συναντηθήκαμε για πίτσα στο Παλιό Μοντρεάλ και μετά για πυροτεχνήματα στο λιμάνι.

Οι μέρες τελείωναν κι έτσι το Σάββατο αποφασίσαμε να πάμε στα βουνά. Δεν μας βγήκε η Ιθάκη και πήραμε το δρόμο για τον ποταμό. Ετσι στην Αγία Αννα της Ωραίας Θέας θαυμάσαμε σκαφάκια, ωραίες και ωραίους. Καταλήξαμε στο Ιλ Περό, όπου δοκιμάσαμε τις τοπικές σπεσιλαλιτέ (πατάτες με πουτσίν και σμόκ μίτ) στο πιό κλασικό μαγαζί της πόλης , Pete’s Meat. Η εμπειρία ήταν αποκάλυψη και για μας τους ίδους που συνήθως δεν συχνάζουμε σε παχυντικά φαγάδικα.

Η Κυριακή έφθασε γοργά. Εστρωσα τα καλά τραπεζομάντηλα και οργανωσα ένα αποχαιρετιστήριο μπράντς, που περιείχε γιαούρτι στραγγιστό αλά Γκρέκ, μέλι, καρύδια, φρουτάκια διάφορα, κρουασάν από το Δούκα της Λωραίνης και φυσικά μια στριφτή σπανακόπιτα. Ο καπουτσίνο σερβιρίστηκε σε ποτήρι  φιν φον του κονιάκ και ήταν θεαματικός.

Υστερα οι Πρωτευουσιάνοι μας αναχώρησαν κι έμεινε ένα κενό. Επεσε και μια δυνατή βροχή το βράδυ της Κυριακής λες κι ήθελε να σβήσει τα ίχνη τους. Εγώ έμεινα με τις αναμνήσεις από το τεραήμερο των αγαπημένων μας, που με έκαναν πάλι να ερωτευτώ την πόλη μου, όπως εκείνη την πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1989 που την είδα λουσμένη στο φώς του εσπερινού!!!.

Πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε παιδιά!

Τζουστινάκι

 

 Με τη Ρίτσα Δαμιανάκη και τη Δέσποινα Παυλή

 Κουαρτέτο στην προβλήτα του Παλιου Λιμανιού. Το ζέυγος Ερρίκου και Δέσποινας Παυλή και τα Αργυροφραγκουλάκια

 Δεν θα χάναμε το φεστιβάλ τζαζ που έκανε το Μόντρεαλ να χοροπηδάει επί 10 μέρες

 Στου Πήτ φάγαμε τοπικές σπεσιαλιτέ

 Πυροτεχνήματα στο Παλιό Λιμάνι

 Σμόκ μιτ ή καπνιστό κρέας

 Μπροστά από το Δημαρχείο

 Με τον Πήτ , παραδοσιακό εστιάτορα

 Παγωτάκι παραποταμίως

 Φιν φον γυαλιά και τσάντες

 Επι τη αφίξει ήπιαμε ποτό στην θεαματική τσράτσα μας

 Ερρίκος και Δεσποινάριον σε τρφερότητες

 Το πρώτο βράδυ βγήκαμε στα πέριξ. Εδώ φορώ το αγαπημένο φινφον κολιέ που μου έφτιαξε με τα χεράκια της η Δέσποινα

 Στο σπίτι τη βραδυά της άφιξης

 Αυτές είναι οι πατάτ πουτσίν (πατάτα και χιλιοθέρμιδον)

 Στο εστιατόριο Πήγασος απολαύσαμε άριστη γαλλική κουζίνα

 Με το γάτου της τζάζ

 Τα αγόρια έδεσαν πολύ

 Το ζεύγος έγινε δεκτό στο Δημαρχειο της πόλης

Πάντα γελαστοί κι αγαπημένοι!!!

Aξιος ο Ξενοφών Βεργίνης στο νέο του θώκο!

Νέος διοικητής του ΟΓΑ διορίσθηκε ο πρώην βουλευτής της ΝΔ και αντιδήμαρχος Λευκάδας Ξενοφών Βεργίνης, ο οποίος αναλαμβάνει ένα λεπτό και δύσκολο θώκο σε μια κρίσιμη στιγμή της πατρίδας. Ωστόσο, οπλισμένος με τη γερή παιδεία του, την πολιτική του πείρα αλλά και την πολύτιμη θητεία του στην αγροτική πολιτική, ο Ξενοφών Βεργίνης καλείται να λύσει γόρδιους δεσμούς, που πνίγουν το σύστημα επί δεκαετίες.

Το παιδί των Τσουκαλάδων,που έχει δώσει δέιγματα γραφής γιά την εντιμότητά του από όλα τα πόστα που έχει υπηρετήσει μέχρι σήμερα, με την ανάθεση του νέου ρόλου τιμάει τη Λευκάδα και το Λευκαδίτικο πνεύμα.

Ρίχνοντας μια ματιά στο βιογραφικό του, διαβάζει κάποιος –πίσω από τις γραμμές- τον αγώνα για την κατάκτηση του ονείρου του από το μηδέν.

Προσωπικά θα ήθελα να συγχαρώ ον κ. Βεργίνη για το νέο του πόστο και να του ευχηθώ :Αξιος!

Ιουστίνη Φραγκούλη

Βιογραφικό Ξενοφώντος Βεργίνη

Γεννήθηκε στο χωριό Τσουκαλάδες Λευκάδας

Επάγγελμα: Οικονομολόγος - Πανεπιστημιακός

Ξένες Γλώσσες: Αγγλική

ΣΠΟΥΔΕΣ

·         Διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών

·         Διπλωματούχος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Lancaster της Αγγλίας

·         Πτυχιούχος Οικονομικών, Πολιτικών και Νομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών

·         Πτυχιούχος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

·         Δίδαξα:

o    Ως λέκτορας, στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών

o    10 χρόνια στο Κολέγιο Αθηνών

o    Οικονομικά στο Κολέγιο SEVENOAKS του Λονδίνου

·         Υπήρξα

o    Οικονομικός Σύμβουλος σε αρκετές επιχειρήσεις Αγροτικού, Βιοτεχνικού και Βιομηχανικού Κλάδου

o    Δημιουργός, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της οικογενειακής επιχείρησης εμπορίας Τροφίμων EUROFOOD ΠΟΙΟΤΗΤΑ Α.Ε. από το 1981

·         Διετέλεσα

o    Βουλευτής Λευκάδας (2004 -2007)

o    Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ (Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) (2009)

o    Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομίας για τις ΔΕΚΟ (1989)

o    Υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος (1991-1993)

o    Πρόεδρος της Γαλακτοκομικής Εταιρίας ΔΩΔΩΝΗ Α.Ε. και της Αναπτυξιακής Εταιρίας Ηπείρου Α.Ε. (1991-1993)

o    Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ερευνών για τις Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς (1992-1994)

o    Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Περιφερειακή Ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

o    Μέλος του Δ.Σ. της Ε.Ρ.Τ. (1990)

o    Υπεύθυνος Διαπραγματεύσεων Ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για θέματα Γεωργίας, Εμπορίου και Περιφερειακής Ανάπτυξης (1975-1980)

o    Διευθυντής του Υπουργείου Γεωργίας

o    Σύμβουλος των Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας, Γεωργίας και Εμπορίου σε Θέματα Ε.Ο.Κ. (1976-1980)

o    Εκπρόσωπος της Ελλάδος στους Διεθνείς Οργανισμούς Φ.Α.Ο. και Ο.Ο.Σ.Α.. για θέματα Γεωργίας, Οικονομικής Ανάπτυξης, Βοήθειας σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής (1976-1980)

·         ΣΗΜΕΡΑ: Είμαι Επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης του Δήμου Λευκάδας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

·         Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Συνεδριακών Διαδικασιών της Ν.Δ. (2013)

·         Μέλος του κόμματος της Ν.Δ. από ιδρύσεώς του

·         Γραμματέας Αγροτικού της Ν.Δ. (1989-1992, 2005-2009 και το 2013)

·         Μέλος του Διαγραμματικού Συμβουλίου του κόμματος της Ν.Δ>

·         Υπεύθυνος Καθηγητής Σεμιναρίου Επιμόρφωσης Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ. (1985-1994)

·         Συντάκτης Προγραμμάτων Ανάπτυξης της Ν.Δ. για Ήπειρο, Αχαΐα, Αιτ/νια και Λευκάδα

·         Μέλος Επιτροπής Σύνταξης Προγραμμάτων της Ν.Δ. για τον Αγροτικό Τομέα (1989-1993)

·         Συντάκτης του προγράμματος LEADER για η Λευκάδα

·         Υποψήφιος Βουλευτής Λευκάδας (1993)

·         Μέλος Επιτροπών Κοινοβουλευτικού Ελέγχου Γεωργίας και θεμάτων Ε.Ε.

·         Μέλος Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού και ειδικότερα Μέλος της Επιτροπής Σύνταξης του Αγροτικού Προγράμματος

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

·         Επιστημονικά Βιβλία, Άρθρα και Μελέτες στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα για τον Πληθωρισμό, την Περιφερειακή Ανάπτυξη, τη Λειτουργία της Κοινοτικής Αγοράς, την Κοινή Αγροτική Πολιτική, την Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση, το Διεθνές Εμπόριο, το Marketing κ.α.

·         Σύνταξη του πρωτότυπου Αναπτυξιακού Προγράμματος LEADERπου εγκρίθηκε από την Ε.Ε. για την Ελλάδα

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

·         Υποτροφία «Έλενας και Ελευθερίου Βενιζέλου» (1973-1974)

·         Υποτροφία των «Ηνωμένων Εθνών» (1974-1975)

·         Διεθνές Βραβείο-Χρυσό Μετάλλιο του «Αξιωματικού της Ευρωπαϊκής Γεωργίας» από τη Γαλλική Κυβέρνηση (V. Giscard D' Estaing) τo1980 για τη συνεισφορά του στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής γεωργίας και τη βοήθεια στα αναπτυσσόμενα κράτη (Φ.Α.Ο.)

·         Διεθνές Βραβείο Υψηλής Διάκρισης από την Ολλανδική Κυβέρνηση για την προαγωγή των σχέσεων μεταξύ των χωρών Ολλανδίας και Ελλάδας (Νοέμβριος 2002).

·         Διεθνές Βραβείο Καλύτερης Παρουσίας στον εμπορικό και βιομηχανικό τομέα Ευρώπης (Μαδρίτη, Οκτώβριος 1985), ως Οικονομικός Σύμβουλος στην Επιχείρηση EUROFOODΠΟΙΟΤΗΤΑ Α.Ε.

·         Διεθνές Βραβείο Παράδοσης και Κύρους - Ευρώπη 2002 (Σόφια, Μάρτιος 2002), ως Οικονομικός Σύμβουλος στην Επιχείρηση EUROFOOD ΠΟΙΟΤΗΤΑ Α.Ε

 

Riva των λιμανιών η Diva !!!

 

 

 

 Στη λίμνη Κόμο της Ιταλίας όπου βρισκόμαστε περαστικοί κάθε άνοιξη, βλέπουμε αραγμένα τα πιό κομψά ταχύπλοα σκάφη του κόσμου. Εκεί αγκυροβολούν τα περίφημα Riva, τα οποία είναι γνωστά για την ταχύτητα αλλά και την κομψότητά τους. Πολλές ιταλικές ταινίες έχουν γυριστει πάνω στα Ρίβα.

Στο μεταξύ, εκεί στο Κόμο υπάρχει μια τρατορία με το όνομα «Ρίβα» . Στους τοίχους της είναι αναρτημένες φωτογραφίες από στάρ του σινεμά που σκίζουν τα νερά μέσα σε Ρίβα.

Προχτές είδαμε γιά πρώτη φορά στο Μόντρεαλ μια πανέμορη Ρίβα. Με μπλέ γυαλιστερή βάση και πλώρη από ξύλο τριανταφυλλιάς ήταν το πιό κομψό σκάφος του ποταμού Σεντ Λοράν.

Μιλώντας για τη Ρίβα αναζήτησα την ιστορία του ναυπηγείου της και σας την φέρνω ως ένα απωθημένο μια ζωής:

 

Τζουστινάκιον

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ RIVA

Τα σκάφη πίσω από τον μύθο, ή ο μύθος πίσω από τα σκάφη;

Τι κοινό έχουν οι μεγάλοι αστέρες της έβδομης τέχνης Brigitte Bardot, και ο Sean Connery; Εάν μάλιστα προστεθούν ο Σάχης της Περσίας και ο βασιλιάς Χουσείν της Ιορδανίας ο γρίφος μεγαλώνει επικίνδυνα. Εκτός από την μεγάλη αγάπη τους για τη θάλασσα οι προαναφερθέντες ανήκουν στο πελατολόγιο του Ιταλικού ναυπηγείου των πλέον επώνυμων παγκοσμίως ταχυπλόων με το όνομα Riva.

Η ιστορία των Riva αρχίζει ενάμιση περίπου αιώνα πριν και συγκεκριμένα το 1842 στην μικρή πόλη Σάρνικο της Βόρειας Ιταλίας όταν ένας νεαρός ψαράς που άκουγε στο όνομα Πίετρο Ρίβα αποφάσισε να ναυπηγήσει μια βάρκα κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του, που να είναι παράλληλα γερή ώστε να αντέχει στη σκληρή επαγγελματική χρήση.

Με κύριο συστατικό το ξύλο και πολύ μεράκι, ξεκίνησε την κατασκευή ενός συμπαγούς και ανθεκτικού σκαριού με ωραία αισθητική. Οι υπόλοιποι ψαράδες, εκτιμώντας τη δουλειά του πέρα από αγαπητοί συνεργάτες έγιναν και πελάτες του Ρίβα, ο οποίος συνέχισε τη ναυπήγηση με περισσότερο πάθος. Το 1880 οι διάδοχοι του, Ερνέστο και Σεραφίνο Ρίβα, συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση και παίρνουν τα ινία του μικρού καρνάγιου. Με όραμα την κατασκευή ενός σκαριού που να εξυπηρετεί την μεταφορά προσωπικού και φορτίων, μετατρέπουν τις υπάρχουσες ναυπηγικές γραμμές μεγαλώνοντας και εκπλεπτίζοντας τις βάρκες, ενώ για την ώθηση τους πειραματίζονται στη χρήση μιας εσωλέμβιας μηχανής περιορίζοντας τη χρήση των κουραστικών κουπιών.

Η τεχνολογική επανάσταση δεν άφησε ανεπηρέαστο το μικρό ναυπηγείο. Έτσι το 1912 εγκατέστησαν στα σκάφη τις πρώτες εξωλέμβιες μηχανές. Ο Πιέτρο Ρίβα, πήρε μάλιστα ένα σκάφος και αφού το βάφτισε ΒΑΒY-1 συμμετείχε σε αγώνες ταχύτητας στην κατηγορία φόρμουλα 2 αναπτύσσοντας -κρατηθείτε-την τεράστια για την εποχή ταχύτητα των 24 χιλιόμετρων ανά ώρα!

Στο μεσοδιάστημα πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, το ναυπηγείο περιορίστηκε σε πειράματα και δοκιμές για τεχνολογικές λύσεις με διαφορετικές ιπποδυνάμεις μηχανών ώστε τα σκάφη να είναι πιο αποδοτικά ενώ παράλληλα συμμετείχε σε εγχώριους και διεθνείς διαγωνισμούς.

Οι μεγάλες αλλαγές, όμως, έγιναν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και συγκεκριμένα στις αρχές του 1950 όταν ο Κάρλο Ρίβα, απόγονος τρίτης γενιάς διαδοχής, αλλάζει πλεύση και προχωράει σε ριζική ανασυγκρότηση του ναυπηγείου μετατρέποντας άρδην την παραγωγή του. Το σχέδιο του είναι να κατασκευάσει πολυτελή ταχύπλοα σκάφη με κλασικά πρότυπα εμπνευσμένα από το χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας όπως για παράδειγμα την Rolls Roys. Όσο για το αγοραστικό του κοινό απευθύνονταν κυρίως σε οικογενειάρχες που θα αγαπούσαν να πηγαίνουν κυριακάτικες βόλτες, διασχίζοντας τα ήρεμα νερά των ιταλικών ποταμιών και λιμνών- γεγονός πολύ δημοφιλές ακόμη και σήμερα.

Με αυτά τα δεδομένα οι σχεδιαστές εφοδίασαν τα σκάφη με δύο εμπρόσθια μονά καθίσματα με δερμάτινη επένδυση, μοχλό ταχυτήτων δίπλα στο τιμόνι, καθρέπτη επάνω στο παρμπρίζ στρογγυλά ενδεικτικά όργανα πλοήγησης επιχρωμιωμένα, φώτα πορείας και έναν ενιαίο καναπέ στο πίσω μέρος του σκάφους. Η μηχανή ήταν εγκατεστημένη πρίμα, ενώ από επάνω κατασκευάστηκε κατάστρωμα με δερμάτινη επένδυση δημιουργώντας ιδανικό χώρο για ηλιοθεραπεία.

Για την υλοποίηση της κατασκευής, προμηθεύτηκαν υλικά άριστης ποιότητας όπως ξυλεία, δέρμα και μέταλλα ενώ για την επεξεργασία εμπιστεύτηκαν τεχνίτες με μεράκι. Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψουν όμορφα σκαριά που έμελλε να γράψουν ιστορία.

Η εμπορικότητα των ιταλικών ταχύπλοων Riva ήταν τόσο μεγάλη που το ναυπηγείο δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει με συνέπεια στη ζήτηση. Οι παραγγελίες διαδέχονταν με γοργούς ρυθμούς η μια την άλλη δημιουργώντας μεγάλη λίστα αναμονής στην οποία περίμενε καρτερικά πλήθος επωνύμων. Όσοι πάντως βρέθηκαν στο τιμόνι του σκάφους καμάρωναν, όπως οι θρυλικές ντίβες της εποχής, Σοφία Λόρεν και Μπριζίτ Μπαρντό αποτελώντας παράλληλα και το ιδανικό μάρκετινγκ. Η δεκαετίες του ’50 και ’60 ήταν χρυσές για το ιταλικό ναυπηγείο καθιστώντας τα σκάφη του μυθικά.

Το 1962 ήταν η χρονιά που επηρέασε σημαντικά την ναυπήγηση σε παγκόσμια κλίμακα, αφού ένα σύγχρονο υλικό έκανε την εμφάνιση του ανατρέποντας τα κατασκευαστικά δεδομένα: ο πολυεστέρας. Η χρήση του μπορούσε να αντικαταστήσει με μεγάλη ευκολία το ξύλο μειώνοντας παράλληλα σημαντικά το κόστος κατασκευής. Το ναυπηγείο επέλεξε τη χρήση του νέου υλικού χρησιμοποιώντας ξυλεία για ορισμένα μόνο μέρη του σκάφους. Αυτή όμως η επιλογή δεν εκτιμήθηκε από ένα μέρος του αγοραστικού κοινού. Ήταν προφανές ότι το συστατικό της επιτυχίας που έκανε τα σκάφη Riva τόσο αγαπητά πολύ δεν ήταν άλλο από το καλοδουλεμένο ξύλο. Το αποτέλεσμα ήταν να αυξηθεί η ζήτηση των μεταχειρισμένων τα οποία είναι πλέον συλλεκτικής αξίας και ιδιαίτερα τα μοντέλα Αquariva και Αquarama έμειναν στην ιστορία. Σήμερα μπορεί να δει κάποιος πολλά τέτοια σκαριά, στην περιοχή της Bενετίας στη Lago Majore και στο Κόμμο όπου άνοιξε και Rivacafe και σερβίρει ποτά με τις ονομασίες των σκαφών ενώ υπάρχουν κλαμπ που τα μέλη τους απαρτίζονται από ιδιοκτήτες των σκαφών και διοργανώνουν εκδρομές.

Στις μέρες μας το ναυπηγείο έχει μεγαλώσει, το ίδιο και η γκάμα του αφού κατασκευάζει πλέον μεγάλα μηχανοκίνητα και θαλαμηγούς τα μεγέθη των οποίων είναι από 10,7 έως 35, 5 μέτρα. Τα νέα σκάφη είναι όμορφα, με καλές μάλιστα επιδόσεις ενώ τα μικρότερα μοντέλα αποτελούν την εξέλιξη των παλαιών επιτυχημένων η ψυχή όμως των ξύλινων σκαφών Riva θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ναυπηγείου.

 

Bearkfast at Tiffany's!

Η Λίτσα Πελώνη τόθελε από μέρες να πάμε για breakfast at Tiffany’s. Αλλά εγώ είχα υποχρεώσεις-ψώνισμα, μαγείρεμα κλπ) κι έτσι αρνήθηκα κατ’ αρχήν. Ωστόσο, η Λίτσα επέμενε γιατί μαζί μας θα ερχόταν και η Γιούλα Κισκύρας από το μακρινό Δυτικό Νησί του Μόντρεαλ.

Τελικά, τα κατάφερα και τσούπ! Ξάφνιασα τη Γιούλα, που τόχε πάρει απόφαση πως δεν θα βλεπόμασταν. Είπαμε όλα τα γυναικεία θεματάκια μας, μιλήσαμε επί παντός επιστητού, θάψαμε το ανδρικό γένος, τους πρότεινα να δούν και την καινούρια ταινία περί ζευγαριών Before Midnight και ήταν όλα μαγικά στο Tiffany’s!!!

 

 Φιλιούνται αγκαλιάζονται Λίτσα και Γιούλα

 Χαμογελάκια στο φακό εμείς τα κορίτσια

 Επεσε γερό φτυάρι στο ανδρικό γένος

 Νάζια στο Τίφανυς

 Κοριτσάκια αγαπημένα

Σε στάση πως το τρίβουν το πιπέρι! Ουαου!

Το Καλό Παιδί!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Μια φορά κι ένα καιρό ήρθε στη Λευκάδα από το Μεγανήσι ένα ορφανό παιδί με τη μητέρα και τον αδελφό του. Οι Λευκαδίτες έκαναν το πάν για να το αγκαλιάσουν και να του δείξουν υποστήριξη στο δύσκολο αγώνα της οικογένειάς του.

Το καλό παιδί, μετριότατο στα μαθήματα, κατάλαβε νωρίς ότι ο δρόμος της επιτυχίας περνάει μέσα από τις διάφορες διασυνδέσεις. Γρήγορα, λοιπόν, έγινε μέλος του ανερχόμενου τότε ΠΑΣΟΚ πλασάροντας τότε τον εαυτό του ως εκκολαπτόμενο σοσιαλιστή.

Δυστυχώς, οι πόρτες του Πανεπιστημίου βρέθηκαν κλειστές για το καλό παιδί , το οποίο δεν πέρασε τις εξετάσεις κι έμεινε μετέωρο προσπαθώντας να ανακαλύψει το επαγγελματικό του μέλλον. Τότε του ήρθε η φαεινή ιδέα να γίνει δημοσιογράφος, γιατί όχι άλλωστε; Δεν υπήρχε προαπαίτηση για πτυχίο ή για οποιοδήποτε άλλο προσόν. Ετσι, λοιπόν, με τις κατάλληλες διασυνδέσεις χώθηκε στα ΝΕΑ πατώντας πάνω στη γνωριμία με τον Λέοντα Καραπαναγιώτη , ο οποίος ήταν σύζυγος Βαλαωρίτου και βοήθησε πολλούς Λευκάδιους να προσληφθούν στην ναυαρχίδα του Λαμπράκη εκείνους τους λαμπρούς καιρούς του τέλους του 80.

Στα Νέα το καλό παιδί, έχοντας κατανοήσει πλήρως ότι η καριέρα γίνεται μόνο με διασυνδέσεις άρχισε να το πάιζει κολλητός του τάδε και του δείνα, φίλος της Παπανδρεϊκής σχολής, φίλος του ΓΑΠ και ούτω καθ’ εξής. Ετσι, παρά την αγραμματοσύνη του, ανέβαινε γοργά τα σκαλοπάτια της ανέλιξης στο σκληρό χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Το καλό παιδί έκοβε κι έρραβε με τα γραπτά του πουλώντας αποκλειστικές ειδήσεις μέσα από το ΠΑΣΟΚ στην εφημερίδα του και εκδούλευση στο κόμμα μέσω των κειμένων του. Το σύστημα δούλευε καλά καθώς η αμφίδρομη πληροφόρηση κι ενίοτε παραπληροφόρηση ήταν αιτία της ανέλιξης και της πρόσληψής του στο ΜΕΓΑ, που μόλις είχε ανοίξει. Οι εκπομπές του ήταν άνευρες και αδιάφορες γι αυτό σύντομα είδε το δρόμο της εξόδου από την ιδιωτική τηλεόραση που δεν αντέχει τους μέτριους στο γυαλί της.

Το καλό παιδί είδε πως οι καταστάσεις άλλαζαν κι έτσι στις αρχές του 90 προσεταιρίσθηκε το Μητσοτακέικο, που ήταν τότε στην εξουσία. Δεν άργησε να γίνει κολλητός της Ντόρας Μπακογιάννη κι έτσι όταν εκείνη εκλέχθηκε δημαρχέσσα της Αθήνας, διόρισε το καλό παιδί στην ηγεσία του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού 9.84.

Το καλό παιδί ένιωθε άβολα στη νέα καρέκλα, προπάντων όταν υφιστάμενοι του ήταν Λευκαδίτες δημοσιογράφοι , οι οποίοι γώριζαν το βίο και την πολιτεία του και προπάντων την ελλειπέστατη παιδεία του. Ετσι άρχισε τις προγραφές, αποκεφαλίζοντας του Λευκαδίτες δημοσιογράφους (βλ. Νίνα Βλάχου, Γιώργο Οικονομίδη (οικογένεια εξ αγχιστείας Τσιρίμπαση), την υπογράφουσα και έτερους πολλούς).

Ζούσε την εποχή της μεγάλης δόξας με τον πλούσιο γάμο και προορισμός των καλοκαιριών του ήταν η Μύκονος, που ήταν κοσμικιά και μπορούσε να δειχτεί για καμπόσος αλλά και να συχνωτισθεί με Θεόδωρους Ρουσσόπουλους και άλλους ανερχόμενους αστέρες της πολιτικής ζωής του τόπου. Η Λευκάδα ήταν πολύ δεύτερη για το καλό παιδί, όπως έλεγε τότε σε κολλητούς του, πληγώνοντας το πατριωτικό τους αίσθημα.

Το καλό παιδί από τη Μπακογιάννη μεταπήδησε στην κρατική ΕΡΤ με τις πλάτες του κουμπάρου Ρουσσόπουλου κάνοντας χλιαρές εκπομπες χαϊδευτικού χαρακτήρα για την εξουσία (που τον είχε διορίσει). Η ΕΡΤ του έδινε χρυσούς μισθούς μέχρι και 200.000 το χρόνο για να λιβανίζει του Θόδωρους και άλλους κουμπαρόφιλους της εποχής.

Το καλό παιδί με την αγραμματοσύνη του διέβρωσε ακόμη και το Πανεπιστημιακό σύστημα. Δεν ήταν μόνος του, η Νατάσα Καραμανλή το έπραξε με τη μεταπήδηση στην ιατρική εν μια νυχτί, ο Ρουσσόπουλος πήρε πτυχίο Ανοιχτού Πανεπιστημίου διεκδικώντας δοκτοράτα αργότερα, ο Γιάννης Ανδριανός επίσης με περγαμηνή ανοιχτού Πανεπιστημίου πήρε δοκτοράτα και προσποιείται τον καθηγητή του Πανειστημίου Πελοπονήσου σήμερα. Και το καλό παιδί στο μοίρασμα των ακαδημαϊκών τίτλων έλαβε κι αυτός  θέση επισκέπτη καθηγητή στα ΜΜΕ της Αθήνας με δυό παπούτσια πάνινα και απολυτήριο λυκείου διατυμπανίζοντάς την στο βιογραφικό των διασυνδέσεων.

 Σήμερα ο δήμος της Λευκάδας τον έκανε επίτιμο πολίτη. Τί κρίμα το δημοτικό συμβούλιο της γενέθλιας πόλης να έχει τόσο κοντή μνήμη και να τιμάει στους καιρούς της κρίσης τους πρωταγωνιστές της διαπλοκής εξουσίας και δημοσιογραφίας!

Πολύ κρίμα για όλους εμάς που γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου κι είμαστε ακόμη ζωντανοί στη σκηνή!