Καλή Χρονιά! Έρχονται στη θεατρική σκηνή οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ!

Έρχεται η νέα συγκλονιστική μουσικοχορετυική παράσταση της ταλαντούχας σκηνοθέτιδας Νάνσυς Άθαν-Μυλωνάς στη σκηνή του Τορόντο 3 και 4 φεβρουαρίου , στη σκηνή του Μοντρεάλ 18 Φεβρουαρίου και ακολουθεί η Νέα Υόρκη και η Λευκάδα!

Τα Κορίτσια στη Βεράντα σε συνδυασμό με τα άλλα δύο βιβλία της Τριλογίας της Λευκάδας (Ψηλά Τακούνια για Πάντα και Ξυπόλυτες στην Άμμο) έχουν διασευασθεί σε θεατρικό έργο με τίτλο ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ, το οποίο θα ανεβεί στις θεατρικές σκηνές του Τορόντο 3,4 Φεβρουαρίου και του Μοντρεάλ 18 Φεβρουαρίου 2024.Αναμένεται η παράσταση της Νέας Υόρκης περί τα τέλη Μαίου. Η παράσταση φιλοδοξεί να έρθει και στη σκηνή της Λευκάδας στις 4 Αυγούστου για να γίνει το Μεγάλο Πάρτυ των Κοριτσιών!

Η διακσευή των τριών μυθιστορημάτων της Τριλογίας της Λευκάδας φωτίζει την αθέατη ζωή των συμμαθητριών της συγγραφέως από τη Λευκάδα αλλά εν τέλει αναπαριστά και καταγράφει το μεγάλωμα των κοριτσιών, τη γυναικεία φιλία, τις χαρές, τις λύπες, τις ακυρώσεις , τις επιτυχίες, τις απογοητεύσεις στη ζωή κάθε γυναίκας.

Η σκηνοθεσία ανήκει στην πολυτάλαντη Νάνσυ-Αθαν Μυλωνάς, η οποία παρουσιάζει το έργο σε δύο γλώσσες ταυτόχρονα σε διασκευή των Κωνσταντίνα Γκότση-Ζήνα Τζάρα.

Τα τρία τραγούδια σε στίχους της συγγραφέως Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη έχει συνθέσει και τραγουδάει η ταλαντούχος μουσικός Παναγιώτα Τσίτσου.

Ραντεβού στη Λευκάδα στις 4 Αυγούστου, λοιπόν!

Κορίτσια στη Βεράντα

«Aπ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα να μη ζητήσουνε να βρουν ποιός ήμουν.

(Κωνσταντίνος Καβάφης)

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον αδελφό μου Απόστολο Φραγκούλη που γνώρισε τις συμμαθήτριές μου και δέθηκε μαζί τους για πάντα!

 

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Έξι κορίτσια, έξι συμμαθήτριες μεγάλωσαν κοντά κοντά στις γειτονιές της πόλης του Ιονίου, πλάθοντας όνειρα για το μέλλον τους. Χόρευαν πάνω σε ψηλά τακούνια, στροβιλίζονταν με πάθος πάνω στις μυτερές γόβες στοχεύοντας στην ενηλικίωση, σε εκείνη τη μέρα που θα ολοκλήρωναν τις λυκειακές σπουδές και θα έδιναν εξετάσεις να περάσουν στην άλλη όχθη του ποταμού, αυτήν της ελευθερίας.

Εκείνη όμως τη μέρα που όλα θα ξεκινούσαν από την αρχή, η μοίρα είχε άλλα προγράψει; Ο πατέρας της αριστοκράτισσας Τζούλιας, της πιό ζηλευτής κοπέλας του σχολείου βρέθηκε πνιγμένος σε ένα ποταμό αίματος, που πλημμύρισε όλα τα σοκάκια της πόλης σείοντας τις ζωές της κόρης του αλλά και των φιλενάδων της.

Η Τζούλια φυγαδεύτηκε από τη μάνα της στον Καναδά για να αποκοπεί από την τραυματική εμπειρία, κι έγινε η ψυχή της ένα άγαλμα που δεν ταρακουνιόταν απο συγκινήσεις. Γνώρισε τον προστατευτικό γαλλοκαναδό σύζυγό της Στεφάν Λαντρύ, που την έβαλε κάτω από τις φτερούγες του χαρίζοντάς της την επιβίωση σε ένα ξένο τόππ. Μα το αίμα του πατέρα της έτρεχε ωμό από τις πληγές.

Τα κορίτσια συναντήθηκαν πάλι στα 40 τους στο εξοχικό της Τζούλιας όπου κοιτάχθηκαν όλες στο πορτρέτο που ζωγράφισε εκείνη, βουτώντας το πινέλο της στο κόκκινο χρώμα του αίματος.Ήταν διαφορετικές μα όλες στροβιλίζονταν ακόμη στα ψηλά τακούνια.

Αγκαλιάστηκαν, μίλησαν τόσο κι άλλο τόσο, έκλαψαν για τα ματαιωμένα όνειρά τους και οδήγησαν τη Τζούλια να συμβιβαστεί με την  αυτοχειρία του πατρός της.

Λίγα χρόνια αργότερα εκείνη κατόρθωσε να επιστρέψει στη γενέθλια πόλη και να αντικρύσει τις πληγές που άνοιξε εκείνο το παράλογο καλοκαιριάτικο μεσημέρι. Η οσμή του αίματος την κυνηγούσε, μα ήταν προστατευμένη από την αγάπη των φιλενάδων της και την λατρεία του άντρα της. Εκεί άρχισε να συγχωρεί τον πατέρα της που ενώ είχε ψυχική νόσο δεν έπαιρνε τα φάρμακά του αλλά και τη μητέρα της που θεώρησε πως η φυγή της στο εξωτερικό θα την γιάτρευε.

Η φιλενάδα της η Νάνσυ, κομψή και αειθαλής περπατούσε σε ψηλές πλατφόρμες, η Αθηνά συνέχιζε να φορά τα στρωτά παπούτσια της , η Έμυ έβαλε τα αθλητικά της γιατί έκανε δίαιτα και περιπάτους, η Καίτη φορούσε γόβες και ατάκουνα παπούτσια ανάλογα με την περίτπωση, ενώ η Μαρία ως καθηγήτρια Πανεπιστημίου προσπαθούσε να στριμώξει τα παταμορφωμένα δάχτυλα των ποδιών της σε μέτρια τακούνια για να στηρίξει τα αυστηρά ταγιέρ της.

Και η Τζούλια δεν θυμόταν αν είχε φορέσει ποτέ τακούνια, αν είχε υποκύψει στης Νάνσυς την τρέλλα να καρφώσουν τα ξύλινα τακούνια στις σαγιονάρες τους και να οργώνουν τις γειτονιές προκαλώντας εκκωφαντικό θόρυβο και εκνευρίζοντας τους γείτονες τότε πίσω μακριά στην εφηβεία τους.

Η Τζούλια ήθελε να πετάξει τα παπούτσια της και να γυμνώσει τα πέλματά της ακουμπώντας τα στην καυτή άμμο. Αυτή η αίσθηση της ελευθερίας , αυτή τη συνεπήρε όταν ξαναγύρισε μετά απο χρόνια στο ανακαινισμένο πατρικό της.

Κι έτσι παρέσυρε και τις υπόλοιπες συμμαθήτριες στην αναζήτηση της απελευθέρωσης από τα δεσμά του παρελθόντος. Και  περπατούσαν ξυπόλυτες στην άμμο, ανέμελες όπως τότε που ήταν κορίτσια. Και  ακουμπούσαν η μια στην άλλη τις ακυρώσεις, τους φόβους και όσα τις έκαναν να χάσουν την γλυκειά ματαιότητα των ονείρων.

Αυτή είναι η ιστορία των έξι συμμαθητριών μου που με τα χρόνια έγιναν περισσότερες γιατί στο γλυκό ιστό της ιστορίας τους προστέθηκαν κι άλλες συμμαθήτριες κι άλλες γυναίκες που ήθελαν απεγνωσμένα να συμπεριληφθούν στην κοινή μνήμη. Αυτή η κοινή εμπειρία έγινε τελικά το εφαλτήριο της λύτρωσης και του επαναπροσδιορισμού της γυναικείας φιλίας.

Ετσι προέκυψαν τα Κορίτσια στη Βεράντα, οι αιώνιες νέες που σμίλεψαν τις ζωές τους αλλοιώς η καθεμιά, μα που τελικά βρέθηκαν χωρίς προσποίηση να αναθυμούνται το παρελθόν που τις όρισε ως μελλοντικές ίνες ενός υφάσματος που εξυφαίνεται από τις μνήμες και τις εξελίξεις.

Εδώ σ’ αυτό το μυθιστόρημα θα μας βρείτε όλες ζωντανές στη σκηνή σαν ρόκ συγκρότημα, γιατί η δική μας γενιά πέρασε από τα δημοτικά, στα λαϊκά και στα ρόκ ταυτόχρονα με πόνο και με λύτρωση!

Τα Κορίτσια στη Βεράντα σε συνδυασμό με τα άλλα δύο βιβλία της Τριλογίας της Λευκάδας (Ψηλά Τακούνια για Πάντα και Ξυπόλυτες στην Άμμο) έχουν διακσευασθεί σε θεατρικό έργο με τίτλο ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ, το οποίο θα ανεβεί στις θεατρικές σκηνές του Τορόντο 3,4 Φεβρουαρίου και του Μοντρεάλ 18 Φεβρουαρίου 2024. Η παράσταση φιλοδοξεί να έρθει και στη σκηνή της Λευκάδας στις 4 Αυγούστου για να γίνει το Μεγάλο Πάρτυ των Κοριτσιών!

Η σκηνοθεσία ανήκει στην πολυτάλαντη Νάνσυ-Αθαν Μυλωνάς, η οποία παρουσιάζει το έργο σε δύο γλώσσες ταυτόχρονα σε διασκευή των Κωνσταντίνα Γκότση-Ζήνα Τζάρα.

Τα τρία τραγούδια σε στίχους της συγγραφέως Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη έχει συνθέσει και τραγουδάει η ταλαντούχος μουσικός Παναγιώτα Τσίτσου.

Ραντεβού στη Λευκάδα στις 4 Αυγούστου, λοιπόν!

Το 2023 εν περιλήψει!

 

Της συγγραφέως -δημοσιογράφου Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Φέτος ευλογηθήκαμε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη υποδεχόμενοι τον εγγονό μας Θεόδωρο-Παύλο Αργύρη. Ένα λιλιπούτειο πλάσμα προστέθηκε στην οικογένειά μας κι εμείς τον παρατηρούμε να μεγαλώνει μέρα τη μέρα διεκδικώντας το δικαίωμά του στη ζωή.

 Είναι συγκλονιστικό συναίσθημα να βλέπεις ένα πλάσμα να προσαρμόζεται στην πραγματικότητα του κόσμου τούτου , να πεινάει, να τρώει, να κλαίει, να χαμογελάει... να παίζει με τα χεράκια του, να δείχνει το χαρακτήρα του από νήπιο.

Σ΄αυτή την πόλη τον υποδεχτήκαμε λοιπόν τον πρίγκηπά μας και είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε εκ του παραλλήλου. Όμορφη, λαμπερή, χιλιοστόλιστη, με τις βιτρίνες της πληθωρικές και απαστράπτουσες, με το Αστέρι της στην 5^η Λεωφόρο να αιωρείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου τα μεσάνυχτα... με τους τουρίστες της να πλημμυρίζουν την Times Square και να αγωνιούν να δούν το Empire State Building, το Rockefeller Center με το τεράστιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και το παγοδρόμιο, το Chrysler Building... Το παράσημο της ωραιότερης βιτρίνας το παίρνει φέτος το Saks 5th Avenue με τις μινιατούρες του οίκου Christian Dior να αναπαριστούν τα χρόνια του 50 και του 60 όταν πρωτοήρθε η μόδα του στη μεγάλη και πλούσια Αμέρικα.

Εξίσου εντυπωσιακές είναι και οι βιτρίνες του Bergdorf and Goodman όπου παρουσιάζονται με παγιέτες και πέρλες όλες οι εκφράσεις των σχεδιαστών μόδας για τις νύχτες των μεγάλων ρεβεγιόν. Κι ενώ προσπάθησαν να αφανίσουν τις γούνες,,, αίφνης όλοι οι οίκοι βάζουν τα περίφημα προβάτινα δέρματα, αποκαλούμενα  shearling στις τσάντες τους και στα παλτό τους. Την φύσην πολλοί πολέμησαν αλλά ουδείς κατόρθωσε να τη νικήσει...

Κι ενώ όλο το γκλάμ παίζεται ανάμεστα στο νέο σχετικά εμπορικό κέντρο που ονομάζεται Hudson Yards με τα λαμπιόνια που μοιάζουν με ζαχαρωτά, με τα υπέροχα κοσμηματοπωλεία του Cartier, Van Cleef and Arpels, Rolex, Omega, Tiffany και άλλα ... Κι ενώ ο κόσμος συνωστίζεται στο Rockefeller Center και στην Πλατεία των Ωρών (times Square) εγώ ζω καθημερινά την ερωτική  σχέση μου με τη γραφή αττενίζοντας τα νερά του ποταμού Ηudson που αθόρυβα περιβάλλει το Μανχάτταν με εκβολή προς τον Ατλαντικό. Εδώ γράφω στο μικρό μου διαμέρισμα που ακουμπάει μεγάλους ορίζοντες και πανύψηλους ουρανοξύστες...

Και αποσύρομαι συχνά τα απογεύματα εκεί στη σκοτεινή περιοχή της Wall Street όπου παίζονται τα μεγαλύτερα παιχνίδια της οικονομικής οντότητας όχι μόνο της Αμερικής αλλά ολάκερου του κόσμου. Εκεί στο ελληνικό ζαχαροπλαστείο των φίλων μου Άγγελου, Πόλ και Θοδωρή περνάνε καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι κυρίως γιάπηδες με τεράστια οικονομική επιφάνεια και επίσης γνωστοί ηθοποιοί και σελεμπριτάδες.

Όλο το μήνα Δεκέμβριο καθόμουν και κατέγραφα τις προσωπικές απώλειες και χαρές αυτού του χρόνου που μας πέρασε...

Απώλεια μεγίστη ήταν η παραίτηση του Επισκόπου Ζηνουπόλεως Ιακώβου από την Αρχιεπισκοπή Καναδά και η αποχώρησή του μέσα σε πίκρα... Το Κεμπέκ έμεινε ορφανεμένο και ακέφαλο από τον τοπικό του ποιμενάρχη!

Απώλεια ήταν ο θάνατος της πρώτης εξαδέλφης της μητέρας μου Χρυσούλας Κακαβούλη-Φατούρου που υπήρξε η νεότερη πρωτοξαδέλφη της μαμάς και ως μοναχοκόρη μεγάλωσε κανακεμένη από τον πατέρα της βιολιστή μπαρμπα Γιώργο Κακαβούλη και τη μητέρα της, τη θειά Ασπασία στο κέντρο του Σύβρου. Η Χρυσούλα μας παντρεύτηκε το Σπύρο της από τη μεγάλη οικογένεια των Φατουραίων του Σύβρου κι έζησε στο πατρικό της υπηρετώντας την τυφλή μητέρα της και αργότερα το ανάπηρο παιδί της  με ιώβεια υπομονή. Όμορφη και τσακπίνα έφερε στον κόσμο τη Μαρία της που την έμαθε να υπηρετεί τους συνανθρώπους της μέσα από τη νοσοκομειακή της παιδεία. Η Χρυσούλα ακολούθησε το λατρεμένο της σύζυγο Σπύρο λίγους μήνες μετά το θάνατο του στη δική τους κοινή και ακατάλυτη αιωνιότητα.

Απώλειες καταγράφω και σε κάποιους φίλους τους οποίου εκσφενδόνισα από τη ζωή μου διότι δεν σεβάστηκαν την κοινή μας ιστορία...

Στις χαρές μου θα αναφέρω τη γνωριμία μου με νέα πρόσωπα τα οποία μπήκαν και εγκαταστάθηκαν στη ζωή μου με ένα μαγικό και ανέμελο τρόπο, αποτελώντας πλέον ιστό της ιστορίας μου.

Η συμμετοχή μου στην ενορία του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν υπήρξε καταλυτική της παρατεταμένης μου παραμονής στη Νέα Υόρκη. Ο πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Βυθούλκας, η πρσβυτέρα του Ανθούλα και ο πρωτοψάλτης του Δημήτριος Κατσικλής με τον αναγνώστη γιό του, καθώς και το μικρό ενοριακό σώμα αποτελούσαν τις Κυριακές και τις Εορτές μεγάλο της ψυχής μου ιντερμέδιο.

Ανάμεσα στις μεγάλες χαρές ήταν και η ανάδειξη του βιογραφημένου δια χειρός μου υπεροπολιτικού Ξενοφώντα Βεργίνη στον θώκο του δημάρχου Λευκάδας. Θεωρώ εν πολλοίς ότι η πολυσχιδής προσωπικότητά του αναδείχθηκε μέσα από τη βιογραφία που έγραψα με τίτλο ΠΕΡΑ  ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ! Του εύχομαι καλή επιτυχία στα νέα απαιτητικά καθήκοντά του και ΠΡΩΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ ΝΑ ΟΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Αυτοί τον ψήφισαν, τον εξέλεξαν και πρέπει να τους τιμήσει απαντώντας στα δίκαια αιτήματά τους.

Μεγάλη ικανοποίηση έλαβα ως πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ με τις επιτυχημένες εκδηλώσεις για τον έρανο υπέρ του νέου τέστ Doveegene που επιτελείται από την δρα Lucy Gilbert και την ομάδα της για την πρόληψη του καρκίνου των ωοθηκών και του ενδομητρίου! Η καταξίωση των προπαθειών μας με την παραχώρηση του Δωματίου της Μελίνας στο νοσοκομείο Glen υπήρξε η κορύφωση αυτής της δοτικής σχέσης με την εν λόγω έρευνα στο McGill.

Επίσης, μια ανάσα πριν από το τέλος της χρονιάς εκδόθηκε το νέο μου μυθιστόρημα ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ (εκδόσεις Ωκεανός) για το οποίο θα γράψω περισσότερα καθώς το έργο θα εξελίσσεται αναγνωστικά και κριτικά. Ηδη βρίσκεται σε τροχιά best seller όπως μου αναφέρει ο εκδοτικός μου οίκος.

Εξάλλου, στα σκαριά βρίσκεται μια μουσικοχορευτική παράσταση ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ από τον θίασο ΕΚΦΡΑΣΗ της ταλαντούχου σκηνοθέτιδας Νάνσυς Αθαν-Μυλωνάς, που είναι βασισμένη στο τρίτομο έργο μου Τριλογία της Λευκάδας (Ψηλά Τακούνια Για Πάντα, Ξυπόλυτες στην Άμμο, Κορίτσια στη Βεράντα) , Θα ανεβεί στο Τορόντο, το Μοντρεάλ, τη Νέα Υόρκη και τη Λευκάδα.

Η μεγίστη χαρά , η κορύφωση της ευτυχίας ήταν η άφιξη του μικρού Θεόδωρου Παύλου, που ήρθε σαν δώρο στην οικογένειά μας, ως συνέχεια της ύπαρξής μας. Του εύχομαι να μεγαλώσει ευτυχισμένος, περιβεβλημένος με άπειρη ΑΓΑΠΗ και θαλπωρή. Καλότυχος και ευλογημένος να είναι.

Καλή Χρονιά να έχουμε όλοι! Να είμαστε γεροί και δυνατοί να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις του 2024!

Χρόνια πολλά και να υιοθετήσετε όλοι σας μια ΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ μας!

 

 

 

 

 

 

Η Ρόζ Σημαία της γυναικείας κακοποίησης κακοποιήθηκε από το ΥΠΕΞ !

 

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Δημοσιογράφου-Συγγραφέως

 

Με κομμάτια από σεντόνια και παπλώματα κρεβατιών όπου βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν γυναίκες, με ρόζ και κόκκινα χρώματα του αίματος των γυναικοκτονιών συνέθεσε το έργο της ΡΟΖ ΣΗΜΑΙΑ η εικαστική καλλιτέχνης Γεωργία Λαλέ, εκθέτοντάς το μεταξύ άλλων έργων της στην έκθεση που οργανώθηκε στο Γενικό προξενείο της Νέας Υόρκης.

Σε μιά έκρηξη λαϊκισμού τοπική εφημερίδα της Νέας Υόρκης καταφέρθηκε εναντίον της ρόζ σημαίας στον τοίχο του προξενείου κατηγορώντας τον γενικό πρόξενο για υπερβολική αγάπη προς τις εικαστικές τέχνες και για ανάρμοστη παραλλαγή της σημαίας.

Και βέβαια, τα γνωστά φασιστικά στοιχεία πήραν τη σκυτάλη κι έτσι είχαμε -ούτε λίγο ούτε πολύ- καταγγελία του  κόμματος «ΝΙΚΗ» όπου ο Δημήτρης Νατσιός έφερε το θέμα στη Βουλή  απ’ όπου έκανε λόγο για κουρέλι. Χαρακτηριστικά, ο κ.Νατσιός  τόνισε ότι “στο Ελληνικό Γενικό Προξενείο παρουσιάστηκε χθες αυτό το κυριολεκτικά κουρέλι ως σημαία μας! Το μόνο χρώμα που δέχεται η γαλανόλευκη, είναι το κόκκινο από το αίμα των ηρώων μας!”

Έτσι, λοιπόν, με υποκίνηση της φιλικής εφημερίδας προς την οικογένεια Μητσοτάκη ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ, είχαμε μια έκρηξη εθνικιστικής πατριδολατρείας συγκατευθυνόμενης από την υφυπεξ Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η οποία γνωστή στην Ιερουσαλήμ που λέγεται Νέα Υόρκη, εξανάγκασε τον Γενικό πρόξενο Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου να κατεβάσει τη σημαία-καταγγελία κατά της γυναικείας βίας.

Με δήλωση της στο real.gr η καλλιτέχνις ανέφερε: «Λυπάμαι που παρερμηνεύτηκε το έργο μου: Τα θύματα γυναικοκτονίας και ενδοοικογενειακής βίας είναι ήρωες στον αγώνα για το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία στην Ελλάδα και παγκοσμίως."

Είναι λυπηρό μια ολόκληρη κυβέρνηση, που κλείνει το μάτι στο κέντρο, να υπακούει σε εθνικιστικούς παροξυσμούς, ιδιαίτερα μάλιστα όταν κατευθύνονται από τα παράκεντρα της εξουσίας στην Αμερική. Είναι απαράδεκτο να υπακούει στις άναρχες φωνές εθνικιστικών στοιχείων καταργώντας το δικαίωμα στην τέχνη να εκφράζεται με τρόπο δραματικό προκειμένου να προκαλέσει το ενδιαφέρον στο θέμα το οποίο στοχεύει.

Η ελληνική κυβέρνηση και δή η υφυπεξ Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που ενορχήστρωσε αυτή την παρωδία της απόφασης, θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από την καλλιτέχνιδα και από τις γυναίκες που σκοτώθηκαν και βιάστηκαν. Πρέπει χωρίς καθυστέρηση να αποκαταστήσει το έργο τέχνης στον τοίχο του προξενείου.

Κανείς δεν θίχτηκε από το ρόζ χρώμα της σημαίας της Γεωργίας Λαλέ, που ήταν ραμμένη από τους πόνους των κακοποιημένων γυναικών. Εμείς οι γυναίκες αλλά και κάθε ελεύθερος πολίτης  υποστήκαμε απίστευτη προσβολή από την φρικτή παρέμβαση της Παπαδοπούλου του ΥΠΕΞ στην τέχνη, στην ελευθερία της έκφρασης και στην απόφαση ενός διπλωμάτη του να αναδείξει την τέχνη η οποία εμπνέεται από το μουτζούρωμα και την κακοποίηση των γυναικών του κόσμου.

Μόνο ντροπή προκαλεί αυτή η απαράδεκτη απόφαση! Αιδώς Αργείοι!

 

Λάμψη, γεύση και Doveegene στο Χριστουγεννιάτικο Γκάλα του ΛΕΜ!

 

Λάμψη, γεύση και επιστήμη στο Χριστουγεννιάτικο Γκάλα του ΛΕΜ!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 Φωτογραφίες: Χάρυ Μπάρμπα

Παρά τη σφοδρή χιονοθύελλα που ράπιζε την πόλη την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου, 400 καλεσμένοι συνέρρευσαν στο καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο γκάλα του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ, ένα γαστρονομικό χάπενινγκ το οποίο φέτος ήταν αφιερωμένο στο ιστορικό ζαχαροπλαστείο ΑΦΡΟΔΙΤΗ- Afroditi Bakery.

Τα κέρδη της εκδήλωσης που φέτος άγγιξαν τις $50.000 παραδόθηκαν στην σπουδαία ερευνήτρια , καθηγήτρια Ογκολογίας του McGill δρα. Lucy Gilbert προκειμένου να ολοκληρώσει την έρευνα του Doveegene project, του νέου προληπτικού τέστ ανίχνευσης του καρκίνου των ωοθηκών και του ενδομητρίου.

Πρόκειται για ένα πρωτοπόρο γονιδιακό τέστ, το οποίο παίρνει υγρό από τις σάλπιγγες προκειμένου να διαπιστωθεί σε μοριακό εργαστήριο αν υπάρχουν προκαρκινικά ή άτυπα κύτταρα στην περιοχή καθώς, όπως αναφέρει η δρ Gilbert στα επιστημονικά papers, ο καρκίνος των ωοθηκών σχηματίζεται στις σάλπιγγες, κυκλοφορεί μέσω του αίματος και των γαγγλίων και όταν φτάσει πλέον στις ωοθήκες είναι προορισμός θανάτου σε ποσοστό 75%. Στην κλινική έρευνα την οποία έκανε η έμπειρη γυναικολόγος, ογκολόγος, χειρουργός σε 3000 γυναίκες αποκαλύφθηκε ότι 1% εξ αυτών βρέθηκαν με προκαρκινικά κύτταρα και προχώρησαν σε υστερεκτομή , ενώ 7% βρέθηκαν με άτυπα κύτταρα και καλούνται σε επαναλαμβανόμενους ελέγχους ανά διετία.

Η δρ. Lucy Gilbert, η οποία ανέφερε ότι λάτρεψε την Αθήνα κατά το πρόσφατο ταξίδι της στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2023, αποκάλυψε ότι συναντήθηκε με τον τότε πρύταννη του πανεπιστημίου Αθηνών δρα Θάνο Δημόπουλο με τον  οποίο άρχισαν τις επαφές προκειμένου να λάβει η Ελλάδα το Doveegene τέστ δωρεάν όταν πιστοποιηθεί και εγκριθεί από την υγειονομική υπηρεσία και τον υπουργείο Υγείας του Καναδά.

« Το Doveegene test θα δοθεί στην Ελλάδα δωρεάν, καθότι το Λύκειον των Ελληνίδων έχει συνεισφέρει τα μάλα στην προώθηση της κλινικής έρευνας τόσο με χρήματα όσο και με τη διάδοση της έρευνας, αφού το ¼ των γυναικών που υποβλήθηκαν στο τεστ προέρχεται από την Ελληνοκαναδική κοινότητα», ανακοίνωσε η σπουδαία ερευνήτρια και καθηγήτρια Ογκολογίας του Mc Gill.

Προσωπικά, ως πρόεδρος του ΛΕΜ που είχα την ευτυχία να συνοδεύσω την σπουδαία γιατρό στην Ελλάδα, μια γυναίκα που έχει την τύχη να έχει 7 αδελφές,  όλες διακεκριμένες γιατρούς στις ΗΠΑ, είμαι πολύ περήφανη για τη συμμετοχή του Λυκείου σε αυτή την έρευνα που δεν έχει μόνο μια επιστημονική χρησιμότητα καθώς θα σώσει εκατομμύρια ζωές γυναικών στο μέλλον, αλλά εμφορείται και από μια βαθειά θρησκευτικότητα της ερευνήτριας γιατρού η οποία πιστεύει στη δύναμη της προσευχής!

Κατά την εκδήλωση βραβεύτηκαν η ομοσπονδιακή βουλευτής του Vimy, Laval και η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Τουρισμού του Καναδά Αννυ Κουτράκη και η Βουλευτής του Saint Laurent Εμμανουέλα Λαμπρόπουλος για την προώθηση των διμερών σχέσεων Ελλάδας -Καναδά καθώς και ο Άρχων Ανέστης Καραγιαννίδης για την επιχειρηματικότητα αλλά και την προώθηση της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας του Καναδά.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα καταπληκτικά ζεστά προδόρπια της μοντέρνας ελληνικής κουζίνας έφτιαξαν ο σέφ Ted Dranias των εστιατορίων PETROS TAVERNAS, καθώς και η Ιταλίδα σεφ Barbara η οποία είναι επηρεασμένη σαφώς από την μεσογειακή κουζίνα της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Το τραπέζι των γλυκών με παραδοσιακές Ελληνικές Χριστουγεννιάτικες γεύσεις αλλά και μοντέρνα ζαχαροπλαστικά αριστουργήματα δημιούργησαν οι σέφ του Afroditi Bakery με κορυφαίο τον Χρήστο Χατζημάρκου.

Την εκδήλωση χαιρέτησαν η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στο Μοντρεάλ Κατερίνα Βαρβαρήγου και η Marie-Hélène Laramée, πρόεδρος του Ιδρύματος MUHC,  ερανικού ινστιτούτου του McGill η οποία τόνισε τη σημαντική συνεισφορά του ΛΕΜ στην έρευνα του Doveegene Project.

Την βραδιά παρουσίασε η γνωστή δημοσιογράφος και καθηγήτρια Δημοσιογραφίας στο Concordia University Αφροδίτη Σάλας, ενώ γοήτευσε με την ερμηνεία της και το μουσικό σχήμα της η Άρτεμις Λαγοπούλου. Συμπρόεδροι της εκδήλωσης ήταν η Βίκυ Γεωργιάδου (ταμίας του ΛΕΜ) και η Ελένη Δρακοπούλου (Γενική Γραμματέας).

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι παρόντες στο γαστρονομικό χάππενινγκ ήταν ο δήμαρχος του Pierrefonds Δημήτριος Μπέης, οι δημοτικοί σύμβουλοι του Μοντρεάλ Μαίρη Ντέρος και Εφη Γιάννου, οι δημοτικοί σύμβουλοι του Λαβάλ Sandra El Hallouh, Βασίλης Καρυδόγιαννης και Αγλαϊα Ρεβελάκης καθώς και οι πρόεδροι γυναικείων οργανώσεων Μέλπα Καματερός (Ασπίδα της Αθηνάς), Ιωάννα Τσουμπλέκας (Φιλία-οργανισμός Τρίτης ηλικίας) , Μπέλ Γριβάκης (ιστορικός σύλλογος HLBS), Παναγιώτα Τσίτουρας (Φιλόπτωχος Αγίου Γεωργίου) και Ντενίζ Βουρτζούμης (Pink in the City).

Το φαγητό και το κρασί ήταν άφθονα σε μια βραδιά που ήταν ελληνοκεντρική με τηλεοπτική κάλυψη από  το ΕΔΩ ΜΟΝΤΡΕΑΛ του Δημήτρη Παπαδόπουλου, το ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ του Γιώργου Γκιούσμα και το ΖΟΥΜΕ ΜΟΝΤΡΕΑΛ του Νάσου Παπανικολόπουλου.