Τον γνώρισα στα 20 χρόνια μου σε μια ντισκοτέκ στη Λευκάδα εν έτει 1979.Λεπτός, μελαχροινός και παράξενος με εντυπωσίασε γιατί χόρευε με πολλές ξανθές καλλονές τα ντίσκο της εποχής.
Την άλλη μέρα με πλησίασε στην καφετέρια που καθόμουν με τη φίλη μου. Μου είπε πως τον έλεγαν Τέντ και πως ερχόταν απο το Μόντρεαλ του Καναδά. Με ρώτησε ποιό ήταν το δικό μου όνομα. Χρειάστηκε να επαναλάβω το Ιουστίνη καμιά δεκαριά φορές για να το κατανοήσει εκείνος ο παράξενος καναδός. Στο τέλος αναφώνησε : «Μ’ αυτό το όνομα θα είχες πολλά κόμπλεξ σαν παιδί».
Τον κοίταξα με περιφρόνηση καθώς το όνομά μου υπήρξε το διαβατήριο του θαυμασμού των δασκάλων και καθηγητών μου. Και κατάλαβα πως δεν μπορείς να νικήσεις όταν παλεύεις με ένα Ελληνοκαναδό χωρίς τη δική μας κουλτούρα. Παρόλα αυτά του έδωσα ραντεβού για το επόμενο καλοκαίρι και είδα με ικανοποίηση την αυτοπεποίθησή του να καταρρακώνεται αυθωρεί και παραχρήμα.
Το επόμενο καλοκαίρι του 1980 άρχισε το φλέρτ που κράτησε μια δεκαετία περίπου. Το 1989 ο καλοκαιρινός μας έρωτας κατέληξε σε γάμο με μένα να μετακομίζω στον άγνωστο Καναδά, αφήνοντας πίσω μου πατρίδα, οικογένεια, φίλους και καριέρα.
Το 1990 ήρθε στη ζωή μας ο Αλεξανδρίνος και το Μόντρεαλ απέκτησε την υπόσταση της εντοπιότητας για μένα, καθώς δέθηκα για πάντα με τη γέννηση του γιού μας σε τούτο τον ευλογημένο τόπο.
Εκτοτε έμαθα να αγαπώ τη δεύτερη πατρίδα και να συμβιβάζομαι ακόμη και με τους ακραίους χειμώνες της, επενδύοντας στην ησυχία των χιονισμένων τοπίων. Εδώ άρχισα να γράφω τα βιβλία μου ακουμπώντας στην ακινησία της παγωμένης ατμόσφαιρας.
Στις 21 Ιουνίου 2008 ο Τέντ έγινε κιόλας πενήντα χρονών. Επειδή εκείνος δεν πείθεται απο τα υλικά πράγματα, επειδή πιστεύει μόνο στις ανθρώπινες σχέσεις, είπα να του κάνω ένα δώρο που θα ταίριαζε στη ψυχοσύνθεσή του. Ετσι του οργάνωσα ένα πάρτυ-έκπληξη στο οποίο προσκάλεσα απ΄άκρη σ΄άκρη του Καναδά όλη την οικογένειά του, τους συνεργάτες και τους παιδικούς του φίλους. Σ΄αυτούς πρόσθεσα και τους νέους μας φίλους.
Την περασμένη Κυριακή, ο ανυποψίαστος Τέντ κρατώντας με απο το χέρι έφθασε στο ελληνικό εστιατόριο Gousto στο Λαβάλ, όπου τον περίμεναν 100 άνθρωποι που τον λατρεύουν. Εμεινε άναυδος, καθώς η γυναικεία μαεστρία μου δεν επέτρεψε να διαρρεύσει η παραμικρή υποψία για το πάρτυ. (εδώ σύμμαχος και συνεργάτις υπήρξε η φίλη μου Elaine Landry. (Milles mercies!!!)
Φάγαμε εκπληκτικές ελληνικές σπεσιαλιτέ (που ξέρει να φτιάχνει ο τρομερός σέφ Γιώργος Αναγνώστου), ήπιαμε άφθονο κρασί και χορέψαμε υπο τη μουσική και την ορχήστρα του εξαιρετικού Νίκου. Ο Ηρακλής Θεοδωρακόπουλος ήταν αυτός που οργάνωσε το τέλειο σέρβις της βραδυάς.
Στις μεγάλες οθόνες έπαιξε η ταινία που ετοίμασαν ο ξάδελφός μας Ντένις Λάζαρης με τη γυναίκα του Λίλυ και το γιό τους Ανταμ (τους ευχαριστώ απο καρδιάς!) με φωτογραφίες απο τα παιδικά μέχρι τα ενήλικα χρόνια του άντρα μου.
Ο Τέντ μου έσβησε μισό αιώνα κεράκια στις υπέροχες τούρτες του γαλλικού εστιατορίου Gasgogne. Η γεύση τους ήταν ανεπανάληπτη, ομολογώ.
Χρόνια πολλά αγαπημένε Τέντυ. Να τα χιλιάσεις με υγεία και με τους λατρεμένους ανθρώπους γύρω σου!
The Wifey
Τα Αργυροφραγκουλάκια εν παρατάξει!!!
Ετοιμάζεται να σβήσει μισό αιώνα κεράκια!!! Happy Birthday Ted!!!
Ενα ζεμπέικικο υπο τους ήχους του Ζαμπέτα: Ο πενηντάρης είναι ένας νέος της εποχής!!!
Τα ανήψια του Τέντ
Η οικογένεια απο την πλευρά της μακαριστής μητέρας του Μαρίας Κονιδάρη
Οι παιδικοί του φίλοι με τις γυναίκες του
Απο αριστερά η Elaine Landry; η Νατάσα Φωτόπουλος, o ιδιοκτήτης του Gousto Ηρακλής Θεοδωρακόπουλος, , η δημοτική σύμβουλος Ελεν Φωτόπουλος και ο σύζυγός της ζωγράφος Νίκολας Βόικοφ.
Ο Αλεξ με τη δική του παρέα
Η υπογράφουσα με τον σύμβουλο τύπου της πρεσβείας της Οττάβα Γιάννη Πετσίλα
Η κουμπάρα μας Leyla Argun με τον Τέντυ.
Ο γαμπρός του Τέντ Don Myatt και απέναντι η αδελφή του Αννά Αργύρη οι ξαδέλφες του Μαρία Αργύρη και Μαίρη Λάζαρη
