Κάλή Χρονιά με Κάλαντα από τα παιδιά

Σας εύχομαι Καλή Χρονιά γεμάτη υγεία, χαρές, δημιουργίες και αγάπη.
Σήμερα τα Κάλαντα θα σας τα πεί ο ανηψιος μου Νικόλας Φραγκούλης με την παρέα του. Ο Νικόλας είναι ένας μικρός κιθαρίστας με μεγάλο ταλέντο.

Και του Χρόνου!

2010, η χρονιά του ναδίρ

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

To 2010 ήταν μια χρονιά που άλλαξε το πορτραίτο της Ελλάδας, απο μια χώρα χαράς σε μια χώρα κατάθλιψης. Οι οικονομικές συγκυρίες βύθισαν την αισιοδοξία των ανθρώπων εξουδετερώνοντας ακόμη και «τον ήλιο, τον ηλιάτορα, τον βασιλιά τον ήλιο», που προσφέρει εξ ορισμού τις θεραπευτικές ακτίνες του.

Οι Ελληνες απ΄άκρη σ΄άκρη της γής είδαμε τη χώρα μας να διασύρεται στα ενημερωτικά μέσα του κόσμου, να ταπεινώνεται από την απρεπή στάση των εταίρων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, να γίνεται αντικείμενο βδελυγμού των πάσης φύσεως κριτών.

Η συνεχής ασέλγεια επί της Ελλάδας και της μακραίωνης ιστορίας της, επιβεβαίωσε εν πολλοίς τα πάσης φύσεως συμπλέγματα κατωτερότητας των δυτικών κρατών, των οποίων η οντότητα στηρίζεται στους διαχρονικούς άξονες των ελληνικών αξιών.

Τελικά, ήρθε ένας μηχανισμός εκ των υστάτων να σώσει την κατάσταση, ένας μηχανισμός από την Ευρωπαϊκή Ενωση με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου γιά να δανείσει την Αθήνα προκειμένου εκείνη να πληρώνει τις τριμηναιίες δόσεις των δανείων της στις τράπεζες των δυτικών οικονομιών. Και έγινε η συμφωνία: να μη γίνει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, να μην υπάρξει «κούρεμα» γιά να μη χάσει το ευρώ πρόσωπο και αξία.

Η Ελλάδα ξαφνικά από χώρα ελεύθερη έγινε χώρα αναπνέουσα μόνο μετά τις επιθεωρήσεις της Τρόικας, η οποία αποφασίζει ανάλογα με τα δημοσιονομικά νούμερα, αν θα προχωρήσει στην εκταμίευση της επόμενης δόσης και υπό ποιές νέες επώδυνες προϋποθέσεις.

Ετσι δημιουργήθηκε ένα απίστευτο καθεστώς πίεσης. Οι Ελληνες εργαζόμενοι στο δημόσιο στοχοποιήθηκαν για το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, έγιναν δακτυλοδεικτούμενοι απο τους συμπολίτες τους. Κανείς δεν ζήτησε ευθύνες προς τους διοικούντες, που έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Απλώς, συνέχισαν να βγαίνουν διάφορα αδιάφορα πορίσματα για το τάδε και το δείνα σκάνδαλο με καμία νομική ή άλλη συνέπεια γιά τους πρωταγωνιστές.

Οι πρώτες περικοπές χτύπησαν τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους, τις πιό ευάλωτες κοινωνικά και εργασιακά τάξεις. Ολοι δέχθηκαν σιωπηλά την κατάσταση, ελπίζοντας πως με τη συνεισφορά τους θα μπορούσαν να συνεισφερουν στην αναδόμηση της ελληνικής οικονομίας.

Η λαίλαπα χτύπησε το συνταξιοδοτικό εξ ολοκλήρου, τα ηλικιακά όρια ανατράπηκαν, οι όποιες ευνοϊκές ρυθμίσεις χάθηκαν πάντοτε υπό την απειλή του μνημονίου που υπογράφηκε με την Τρόικα.

Το μαχαίρι προχώρησε βαθύτερα με το εργατικό δίκαιο της Ελλάδας να αλλάζει άρδην, παραδίδοντας τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στην εργοδοσία χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες. Οι συλλογικές συμβάσεις αντικαταστάθηκαν με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, όποιος θέλει κάνει ό,τι θέλει, προσλαμβάνει όποιον θέλει, απολύει όταν όσους θέλει χωρίς καμία συνέπεια.

Και κάθε τρίμηνο η Τρόικα συνεχίζει να εμφανίζεται στην Αθήνα μένοντας στα ακριβά ξενοδοχεία, τρώγοντας στα χλιδάτα εστιατόρια προκειμένου να ελέγχει τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας για να αποφασίσει αν θα εκταμιεύσει την επόμενη δόση του δανείου.

Στο μεταξύ , τα χρέη των μεγαλοκαραχαριών στο δημόσιο χαρίζονται, ο μηχανισμός φοροεισπράξεως εξακολουθεί να υπολειτουργεί, η μεσαία τάξη των μισθωτών καλείται να πληρώσει το τίμημα ενός συστήματος ανίκανου μέχρι σήμερα να τιμωρήσει τη φοροδιαφυγή.

Η κατάσταση δυστυχώς συνεχίζει να εκτρέπεται, η μεσαία τάξη χάνεται. Η αξιωματική αντιπολίτευση συναινεί σ΄αυτή την κοινωνική κατρακύλα που θα φέρει χειρότερες μέρες γιά την Ελλάδα και τους Ελληνες. Η αριστερά πολύ αργά και με πολύ λίγα μέσα αντιστέκεται. Οι εργατοπατέρες κάνουν τους ανήξερους γιά την καταστροφή.

Η μόνη τιμωρία αυτής της αποσύνθεσης είναι τα σαρκαστικά ρεπορτάζ της Πετρούλας, που θα περάσει στην ιστορία γιά την γελοιοποίηση της παρωδίας, αυτής που ζεί εδώ κι ένα χρόνο η μακρινή πολύπαθη πατρίδα.

Εύχομαι το 2011 να φέρει πιό ευοίωνες μέρες γιά την εικόνα και το ηθικό της χώρας μας.

Ο υπέροχος μύθος του Αη Βασίλη

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Ο Αη Βασίλης ερχεται παραμονή Χριστουγέννων εδώ στο Μόντρεαλ, ενώ στην Ελλάδα καταφθάνει παραμονή Πρωτοχρονιάς φέρνοντας δώρα κι ελπίδες για το Νέο Χρόνο. Πάντως και στις δύο κουλτούρες είναι ο δώρα κομίζων, είναι εκείνος που επαγγέλλεται χαμόγελα στα χείλη των παιδιών.

Για μένα ο Αη Βασίλης αποτελεί τον ωραιότερο μύθο που εφεύρε το ανθρώπινο γένος, καθώς ο γηραλέος Αγιος με την κόκκινη στολή και τη λευκή γενειάδα έρχεται απρόσκλητος τη νύχτα της παραμονής διαστέλλοντας τις ελπίδες των παιδιών για αναμενόμενα αλλά και απροσδόκητα δώρα.

Εμείς ως παιδιά στη Λευκάδα είχαμε τον Αη Βασίλη στις προσμονές μας. Θυμάμαι πως ο πατέρας μου μια εβδομάδα πριν μάς έπαιρνε στου Κορομηλέου κι αργότερα στου Δελλαπόρτα να διαλέξουμε ποιά δώρα θα μας έφερνε με το έλκηθρό του ο Αγιος. Τότε δεν του γράφαμε γράμματα ούτε απαιτούσαμε πολλά δώρα, ένα παιχνίδι του ονείρου ήταν αρκετό γιά να γελάσουν τα χειλάκια μας ολάκερο το χρόνο.

Ο Αποστόλης διάλεγε φορτηγά, ανατρεπόμενα, τρακτέρ και γενικά εργαλεία δουλειάς. Εγώ πάλι διάλεγα από μια κούκλα κάθε χρόνο απαρεγκλήτως. Ισως μια φορά να ζήτησα ένα σπιτάκι με έπιπλα γιά την κούκλα. Μέχρις εκεί, δεν υπήρχαν επιλογές και μόνο που μπορούσαμε να αποκτήσουμε ένα παιχνίδι, αυτό ήταν ευλογία Θεού, έλεγε η μητέρα.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς κάναμε το μπάνιο μας και η μαμά μας έβαζε γιά ύπνο απο νωρίς.

Η καρδούλα μου έπαλλε, έκανε ώρα να σφαλίσει ο ύπνος τα βλέφαρά μου. Αναρρωτιόμουν αν θα θυμόταν ακριβώς ο Αη Βασίλης ποιά κούκλα τούχα δείξει στου Κορμηλαίου ή μήπως θα μπέρδευε το δώρο μου μ ΄εκείνο της Κωνσταντίνας ή του Αποστόλη ή των ξαδερφιών μου. Η ψυχή μου σφιγγόταν από την αδημονίας της προσμονής.

Πριν ξημερώσει καλά καλά τρέχαμε στο χόλ σα συνενοημένοι και οι τρείς να δούμε αν τελικά είχε κάνει στάση στο σπίτι μας ο Αη Βασίλης. Βλέπαμε τα δώρα καταμεσής τυλιγμένα με χρωματιστό χαρτί. Χοροπηδούσαμε από τη χαρά μας. Αποστόλης, Ιουστίνη, Κωνσταντίνα. Ο καθένας έπαιρνε το δικό του, μα εγώ δεν το άνοιγα αμέσως φοβούμενη μήπως είχε γίνει λάθος.

Μόνο μετά τον εκκλησιασμό στο μικρό εκκλησάκι του Αη Βασίλη εκεί στη δυτική συνοικία κι αφού η Φιλαρμονική έπαιζε το αγαπημένο μου «Πάει ο Παλιός ο Χρόνος...» , τότε κλεινόμουν με την ησυχία στο δωμάτιό μου να διαπιστώσω αν είχε φθάσει πράγματι το δικό μου δώρο. Κι όταν το άνοιγα κι έβλεπα την κούκλα που είχα διαλέξει, τότε θεωρούσα τον εαυτό μου τόσο τυχερό που ήμουν καλό κορίτσι κι ο Αη Βασίλης είχε επιβραβεύσει την επιλογή μου!

Θάμουν οκτώ χρονών, ο Αποστόλης δέκα, όταν ο μύθος καταρρίφθηκε με τον πιό βίαιο τρόπο. Ηρθε ο μεγάλος να μου πεί Παραμονή Πρωτοχρονιάς ένα απίστευτο μυστικό:

-Ο Αη Βασίλης δεν υπάρχει. Είναι ένα μεγάλο ψέμμα, μου ανακοίνωσε με φωνή δραματική.
-Μα τί λές; Και ποιός φέρνει τα δώρα τότε; Ρώτησα εγώ καταρρέοντας από την αποκάλυψη.
-Ο πατέρας τα αγοράζει απ΄τον Κορομηλαίο και τα φέρνει κρυφά όταν εμείς κοιμόμαστε. Γι αυτό τα βρίσκουμε το πρωί στο χόλ. Μην είσαι χαζή, έτσι συμβαίνει.
-Δε σε πιστεύω, δε σε πιστεύω, είπα εγώ κι έτρεξα μέσα στο δωμάτιό μου κλαίγοντας με τρομερούς λυγμούς.

Εχυσα ποταμούς δακρύων, κατέρρευσα σχεδόν από την αποκάλυψη. Θυμάμαι πως μέσα μου τρωγόταν τα φυλλοκάρδια μου από τη διαπίστωση πως ο Αη Βασίλης, στον οποίο προσπαθούσα να φαίνομαι καλή ολάκερο το χρόνο γιά να μου φέρει το δώρο μου, ήταν μια ψευδαίσθηση, μιά απατηλή σκέψη. Ενα όμορφο ψέμμα καμωμένο γιά παιδιά.

Τα επόμενα χρόνια πηγαίναμε στα μαγαζιά και αγοράζαμε με τον πατέρα τα δώρα της Πρωτοχρονιάς. Η Γιορτή είχε χάσει τη μαγεία της, ο μύθος της έκπληξης είχε καταρριφθεί. Η ανταποδοτικότητα των παιδικών πράξεων είχε γίνει καπνός.

Η μητέρα μου έκτοτε μας έμαθε να μοιραζόμαστε τα πρωτοχρονιάτικα δώρα. Τη μιά χρονιά κρατούσαμε την κούκλα της Κωνσταντινας και δίναμε τη δική μου στο φτωχό κοριτσάκι της γειτονιάς, την άλλη γινόταν το αντίστροφο. Εμαθα να ζώ χωρίς τον Αη Βασίλη μου και να δακρύζω κάθε χρόνο γιά την αποβαράθρωσή του.

Αφήστε τα παιδιά να ζήσουν το Αγιοβασιλιάτικο μύθο όσα περισσότερα χρόνια μπορούν. Δε χρειάζεται να ανακαλύψουν τη γυμνή αλήθεια από νωρίς. Δεν χρησιμεύει σε τίποτε, μόνο κομματιάζει τα όνειρα τους.

Χριστούγεννα με την οικογένεια

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο μυστικό μου αναγνώστη από την Οττάβα



Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή, που έχει ως κύριο θέμα την οικογένεια προπάντων στα ελληνικά σπίτια . Ετσι κι εμείς συγκεντρωθήκαμε φέτος στους θείους του Τέντ, την Ειρήνη και το Στίβ Αργύρη, που είχαν ετοιμάσει το μεγάλο Χριστουγεννιάτικο πάρτυ έχοντας καλέσει συγγενείς απο τις δύο πλευρές των οικογενειών.

Το φαγητό ήταν πλούσιο, το τραπέζι των γλυκών πλουσιότερο, οι κουβέντες επί παντός επιστητού. Παρουσίες και απουσίες ,αναμνήσεις από ευτυχισμένες μέρες, συναισθήματα ανάμεικτα, σκιές και φώς μαζί.

Χτές παραμονή έκανα το πατροπαράδοτο τραπέζι στο σπίτι μας με γαλοπούλα γεμιστή. Ηταν ήσυχα, όμορφα, ακρως οικογενειακά. Η βραδυά ήταν αφιερωμένη στο Σωτήρη Κηρολίβανο απο τη Λευκάδα, που παντρεύτηκε τη Στέφανι κι έκτοτε ζούν στο νησί με διακοπές Χριστουγέννων στο Μόντρεαλ του χιονιά.

Με αγάπη προς όλους

Τζουστινάκι

Το τραπέζι στολισμένο περιμένει τα υπόλοιπα γλυκά

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο της Ειρήνης
Ο Χρήστος Μάιατ, η Στέφανι Κηρολίβανου, ο Σωτήρης Κηρολίβανος και ο Τέντ Το βράδυ της παραμονής ήταν αφιερωμένο στον εκ Λευκάδος ορμώμενο Σωτήρη Κηρολίβανο
Αννα Αργύρη, Μαρία Αργύρη και Τέντ Αργύρης
Η οικογένεια των οικοδεσποτών: Ειρήνη και Στίβ Αργύρης με την κόρη τους Μαρία και την εγγονή Στεφανι
Ο Σπύρος Αργύρης με τη σύζυγό του Χριστίνα ή Χάνι, όπως την έλεγε ο Αλέξανδρος στα μικράτα του

Ο Στίβ και η Ειρήνη Αργύρης

Ειρήνη, Μαρία, Στίβ , Τέντ Αργύρης και Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

Η αγαπημένη μου Σοφία Φλώρακα, εμπνευσμένη συγγραφέας της Διασποράς με το σύντροφό της Πίτερ Ζευγόλη

Ο Τέντ με τον γαμπρό του Ντόν Μάιατ και τον ανηψιο του Κρίστιαν Μάιατ

Στέφανι, Κρίστιαν , βίοι παραλληλοι

Ο Τέντ, ο Ντόν, ο Κρίστιαν, ο Σπύρος και η Χριστινα

Αννα, Τέντ, Τζουστινάκι και Σπύρος

Η Μαρία δείχνει το ημερολόγιο του σκύλου στον Κριστιαν

Η άλλη πλευρά της οικογένειας της Ειρήνης με ρίζες από τη Νάξο

<>

Χριστούγεννα με τέχνη από την Αυστραλία

Καλά Χριστούγεννα αγαπημένοι μου με ήρεμη εσωτερική διάθεση, αγάπη και γενναιοδωρία γιά τους γύρω μας.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και σε όλες απανταχού της Γής.

Αντί για Χριστουγεννιάτικη κάρτα θα σας παρουσιάσω το ποιητικό και εικαστικό έργο του συνεργάτη μου εξ Αυστραλίας Σταύρου Μεσσήνη, ο οποίος έχει ένα βραβευμένο διαδικτυακό τόπο γιά την ομογένεια TGANews , ενώ παράλληλα αποτυπώνει τη φλόγα της ελληνικότητάς του στις δημιουργίες του.

Απολαύστε τον.

Χρόνια πολλά στους Χρήστους και τις Χριστίνες!

Τα έργα του Σταύρου Μεσσήνη στο διαδίκτυο

Πέντε ποιητικές συνθέσεις του δημοσιογράφου και ποιητή Σταύρου Μεσσήνη κυκλοφορούν ως ηλεκτρονικά βιβλία (e-books) από την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου. Πρόκειται για τα βιβλία: "Ωρα μηδέν", "Η δεντρόπολη", "Εαρ το πρώτο", "Το σπίτι των υακίνθων" και "Καλειδοσκόπιο". Τα δύο τελευταία βιβλία εκδίδονται για πρώτη φορά.

Oι πέντε ηλεκτρονικές εκδόσεις παρουσιάζονται από την 1η Δεκεμβρίου 2010 στην ιστοσελίδα «www.messinis-art.com» (ή και «www.stavrosmessinis.com»).

«Το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι πλέον πραγματικότητα και ο τομέας των εκδόσεων έχει εισέλθει στην ψηφιακή εποχή, ενώ τα βιβλία που εκδίδονται με αυτό τον τρόπο πολλαπλασιάζονται καθημερινά,» λέει ο Σταύρος Μεσσήνης.

«Πρόκειται για μια σημαντική καινοτομία και εξέλιξη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το έντυπο βιβλίο δεν συνεχίζει να είναι ελκυστικό. Εχοντας προϋπηρεσία στο σχεδιασμό και εκδόσεις βιβλίων, πιστεύω ότι και το έντυπο και το ηλεκτρονικό βιβλίο έχουν μεγάλο μέλλον.

»Η απόφαση να εκδοθούν τα πέντε βιβλία μου, καθώς και άλλα δύο μέσα στο 2011, ως ηλεκτρονικά βιβλία, οφείλεται στο γεγονός ότι με αυτό τον τρόπο και μέσω του διαδικτύου δίνεται η δυνατότητα σε οποιονδήποτε, από κάθε γωνιά του πλανήτη, να έχει πρόσβαση σε αυτά και να μπορεί να τα διαβάσει.»

Σε πρώτο στάδιο τα βιβλία παρουσιάζονται ως αρχεία «PDF», έτσι ώστε να μπορούν να διαβαστούν άνετα σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε πολλούς ψηφιακούς αναγνώστες βιβλίων (e-book readers) και να αποθηκεύονται σε σκληρούς δίσκους ή άλλα μέσα αποθήκευσης ηλεκτρονικών αρχείων. Για την ανάγνωση των βιβλίων απαιτείται πρόγραμμα ανάγνωσης αρχείων PDF τα οποία προσφέρονται δωρεάν στο διαδίκτυο, όπως το Adobe Reader και το Digital Editions, με βάση το οποίο είναι σχεδιασμένα και τα βιβλία του Σταύρου Μεσσήνη.

Παράλληλα, στην ιστοσελίδα "messinis-art.com" υπάρχει και ειδικός χώρος γκάλερι όπου θα παρουσιάζονται και πίνακες ζωγραφικής που φιλοτέχνησε τα τελευταία χρόνια, καθώς και καινούργιες δημιουργίες του.
Ο Σταύρος Μεσσήνης ασχολείται με τη δημοσιογραφία, λογοτεχνία και ζωγραφική. Σπούδασε στην Ελλάδα και ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές σε δημοσιογραφία, κοινωνιολογία και λογοτεχνία στην Αυστραλία. Εχει επίσης παρακολουθήσει μεταπτυχιακά μαθήματα σε Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αρχισυντάκτης σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιοσταθμούς στην Ελλάδα και Αυστραλία. Από το 1998 λειτουργεί την ομογενειακή ειδησεογραφική πύλη "The Greeks Abroad News" (www.tganews.com ), που το 2001 κέρδισε από το τότε υπουργείο Μέσων Ενημέρωσης της Ελλάδας, το πρώτο βραβείο καλύτερης ομογενειακής ιστοσελίδας. Επίσης στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ίδρυσε στη Μελβούρνη τον εκδοτικό οίκο Elikia Books.

Επίσης, ασχολείται για πολλά χρόνια με τη ζωγραφική, με βασικές πανεπιστημιακές σπουδές στον τομέα αυτό. Πινακές του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Ποιήματα, άρθρα, κριτικές και συνεντεύξεις του έχουν παρουσιαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο, καθώς και σε πολλές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες.
_________________________
Περισσότερες πληροφορίες:
Μ 0427 544477
E info@messinis-art.com
W messinis-art.com stavrosmessinis.com