ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ
Το συγκλονιστικό μυθιστόρημα για τις γυναίκες στην ωριμότητα, για τη γυναικεία φίλία, για τις ακυρώσεις και τις αναπτερώσεις!

Friday, August 23, 2024

Η ευφορία των 40 χρόνων στην γραφή του Ηλία Γεωργάκη!

 


Η ευφορία των 40 χρόνων στην γραφή του Ηλία Γεωργάκη

 

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Κυριακή στις 11 Αυγούστου το βράδυ στο Κηποθέατρο γιορτάσαμε τα 40 χρόνια δημοσιογραφικής και λογοτεχνικής παρουσίας του φίλου και συνοδοιπόρου Ηλία Γεωργάκη επ´ ευκαιρία της έκδοσης του νέου του βιβλίου με τίτλο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ( εκδόσεις Καμπύλη).

 Με μουσικές από τη Λευκαδίτικη Παρέα και το νέο μουσικό σχήμα ΠΟΝΤΕΣ της Σούλας Γεωργάκη η καρδιά αγαλλίασε ακούγοντας μελοποιημένα  τα ποιήματα του τρυφερού ποιητή Ηλία Γεωργάκη.

 Στο πάνελ ο φίλος και αδελφός του Ηλία, δημοσιογράφος και συγγραφέας Πάνος Σόμπολος, η φιλόλογος εκ Πατρών κα Περδικάρη, η υπογράφουσα και η Τιτίνα Ροντογιάννη. Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε ωραία και με σεμνότητα η ηθοποιός Ελένη Φίλιππα.

 Ήταν μια βραδυά γεμάτη συγκίνηση και φώς!

 Προλόγισαν ο βουλευτής Λευκάδας Θανάσης Καββαδάς, ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαππας ενώ παρόντες ήταν όλοι σχεδόν οι πρώην δήμαρχοι και δύο μεγάλα ονόματα της Ελληνικής δημοσιογραφίας: ο Σπύρος Κτενάς ,διευθυντής της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ και ο Αντώνης Αλαφογιώργος, σύμβουλος της ΕΡΤ,

 Φίλοι μπρανέλοι αλλά καί από την Εγκλουβή ο στοχαστικός ποιητής Μίμης Κούρτης έδωσαν το παρόν!

 Συγχαρητήρια αγαπημένε μας! Και σε άλλες δημιουργίες με υγεία κι ευλογία!

 

Ο πρόλογός μου εκείνη τη γλυκειά και εύφορη βραδιά!

Ποιός νάναι άραγε αυτός που διαλάλησε επί χρόνια τις ομορφιές της Λευκάδας του μέσα από τόσες οργανωμένες εκδρομές δημοσιογράφων, μέσα από τα γραπτά του, μέσα από τις φίλίες του με πολιτικούς και δημοσιογράφους που εξανάγκαζε κυριολεκτικά να επισκεφθούν το νησί για να τους δείξει με τα μάτια του τη μοναδικότητά του! Ποιός νάναι αυτός ο νεανικός διθυραμβικός ντελάλης της Λευκάδας;

 

Σαράντα χρόνια στον αγώνα της δημοσιογραφίας μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε , μεγάλωσε και ζυμώθηκε στις μουσικές, στις καντάδες και στην μυρωδιά της θάλασσας βίωσε ο δημοσιογράφος και ποητής Ηλίας Γεωργάκης.

Ο Ηλίας Γεωργάκης, λοιπόν, επιστρέφει διά παντός στον τόπο του δίνοντας και τον ανάλογο τίτλο στη συλλογή με τα ποιήματα και τα αφηγήματα ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καμπύλη. Το έργο του θα παρουσιασθεί στις 11 Αυγούστου στο Κηποθέατρο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ στις 9 μ.μ. με μια πλειάδα εκλεκτών ομιλητών και με μουσικές καντάδες αλλά και πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις.

Μέσα στο βιβλίο του ξεδιπλώνονται τα πιό σημαντικά ποιήματά του, αυτά που κατέγραψαν τις ιδιαίτερες στιγμές του, τα αισθήματά του, τις εμπειρίες, τις χαρές και τα τραύματα. Η Επιστροφή ρίχνει φώς σε όσα τον έπλασαν να γίνει αυτός που είναι σήμερα, χαρίζοντάς του το εξωγενές ερέθισμα ως απαρχή δημιουργίας και ανάτασης.

Ο Ηλίας Γεωργάκης μέσα από τα ποιήματα κυρίως αποκαλύπτει το παρελθόν του, τη γειτονιά του, την προσωπική ιστορία του, τα αισθήματά του για τους φίλους του, τη στάση του απέναντι στα μεγάλα της ζωλης ερωτήματα. Και βεβαίως σημείο αναφοράς και επίκεντρου του λογοτεχνικού του κόσμου ήταν, είναι και παραμένει ο γενέθλιος τόπος, η Λευκάδα του.

Το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ με εξώφυλλο ένα ζωγραφικό πίνακα της Τιτίνας Ροντογιάννη, κάπως μελαγχολικό, κάπως ρομαντικό, κάπως βρεγμένο από την αιώνια νοσταλγία του θαλάσσιου δρόμου, είναι αφιερωμένο στους στυλοβάτες της ζωής του, τη γυναίκα του τη Σοφία, την λατρευτή του κόρη Μυρτώ και τον κατασταλαγμένο γιό του Πάνο. Διότι ο Ηλίας Γεωργάκης, ο πιό εξειδικευμένος συντάκτης του εργατικού δικαίου, ο ποιητής, ο αφηγητής,  εν τέλει προσδιορίζεται από την οικογένειά του, αυτή που τον γένννησε και αυτήν που εκείνος γέννησε.

Τα πρώτα ποιήματα της συλλογής  με ομοιοκαταληξία και ρυθμό είναι εκείνα που έχουν γίνει τραγούδια και καντάδες και εστιάζουν στα υπέροχα στοιχεία που αποτελούν εντέλει τη Λευκάδα Μάγισσα, αυτήν που τον έχει σαγηνεύσει διά παντός  και που εκείνος το διαλαλεί στα πέρατα της γής λόγω και έργω.

Ο μονόλογος του Μονόξυλου, η Νοσταλγία, τα Θαλασσόκρινα, η Φανερωμένη, είναι μερικά από τα ποιήματα που αποτελούν την ιστορική καταγωγή από τον ψαρά πατέρα του και την σχέση του με το δυτικό μώλο, μια σχέση που θα τον οδηγήσει στη φυγή αλλά και την αιώνια ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Συγκλονιστική είναι η ωδή προς το νονό του Ηλία Λογοθέτη, τον μεγάλο ηθοποιό και Μπρανέλο Ηλία Λογοθέτη, ο οποίος μας εγκατέλειψε τον περασμένο χειμώνα για μια ουράνια ζωή πέρα από τις συμβατικότητες.

Υπέροχα ποιήματα που αναδεικνύουν τον ερωτισμό του Ηλία Γεωργάκη είναι σκορπισμένα σε όλη τη συλλογή, καθώς εκείνος τα πάντα τα θωρεί μέσα από το σύννεφο του έρωτα: έρωτας για το καλό φαγητό, έρωτας για την ομορφιά της Λευκάδας, έρωτας για την γοητεία του γυναικείου φύλου που το αναδεικνύει ρομαντικά μέσα από τις λέξεις του, λέξεις που πέφτουν σαν κοσμήματα σε αλαβάστρινους λαιμούς.

Κι ύστερα ποιήματα αγαπητικά για τις φίλες του (μιά απ΄αυτές είμαι κι εγώ η υπογράφουσα) που έχει τον τίτλό Ιουστίνη-Ντεσεβώ κι έχει μελοποιηθεί και τραγουδιστεί από την υπέροχη φωνή της Πάττυς Καλού.

Και ποιήματα για ιστορικά πρόσωπα και τύπους της Λευκάδας που άλλοι θα τους αγνοούσαν , όμως  ο Ηλίας κεντράρει και ποντάρει στην ιδιαιτερότητά τους, αναδεικνύοντάς τους ως ήρωες και αντιήρωες.

Τα ποιήματα και τα αφηγήματα συνοδεύονται σε κάθε σελίδα με έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες καθώς και με ζωγραφικά έργα φίλων και φιλενάδων του . Αναφέρω ορισμένους Λευκαδίτες των οποιων τις φωτογραφίες αναδημοσιεύει όπως του παλαίμαχου δημοσιογράφου Κώστα Βλάχου, της Θεοδώρας Γεωργάκη,του Δημοσθενη Πολυμέρη , του Ξενοφώντα Μικρώνη , του Θανάση Κατωπόδη , του Σωτήρη Θεριανού και άλλων ών ουκ έστιν αριθμός.

Θα πρέπει να σημειώσω ότι αυτό το βιβλίο του Ηλία Γεωργάκη αγκαλιάζει όλες τις μνήμες του, όλα τα πρόσωπα που αγάπησε, αναδεύει τις εικόνες με ένα μαγικό τρόπο και τελικά περιλαμβάνει όλους τους φίλους που γνώρισε και αγάπησε μέσα στα χρόνια. Πρόκειται για μια Επιστροφή στη γενέθλια γή αλλά και μια συμπερίληψη των εμπειριών και των προσώπων που έπαιξαν ρόλο στη ζωή του και τελικά τον καθόρισαν.

Για μένα η ανάγνωση αυτού του πολυεπίπεδου βιβλίου ήταν μια περιήγηση στην Λευκαδολατρεία του Ηλία Γεωργάκη αλλά και στη γενναιόδωρη φύση της ύπαρξής του.

Καλοτάξιδο αγαπημένε μας!

 

 


























 

 

 

Tuesday, August 13, 2024

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ Φως ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ!

 


ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ Φως ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Φωτογραφίες : Καίτη Κακαβούλη

Μετά από δύο μήνες αναλέητου πολέμου από τους μικρόνοες πολιτικάντηδες της Λευκάδας, επιτέλους ήρθε η ώρα να λάμψουν στη σκηνή οι Ελληνες της Διασποράς, Σάββατο 3 Αυγούστου στο Κηποθέατρο του Άγγελου Σικελιανού με τις υπογραφές του να στολίζουν το υπέροχο σκηνικό.

Η παράσταση του καλοκαιριού ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ, όπως την χαρακτηρίζουν όσοι την είδαν, τα είχε όλα: Λογοτεχνικά πατήματα πάνω στο έργο της υπογράφουσας Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ, ηθοποιία από μικρούς και μεγάλους ερασιτέχνες ηθοποιούς της Ελληνικής Ομογένειας του Καναδά, πρωτότυπα τραγούδια γραμμένα πάνω σε στίχους μου, χορό, μπρίο, συμβολισμούς κάθε είδους.

Η σκηνή που άνοιξε τη βραδιά ήταν καρμική, καθώς είχα την τύχη να πλαισιώνομαι από τις δύο φιλενάδες που καθόρισαν τη ζωή μου και εξακολουθούν να παραμένουν πυλώνες της ύπαρξής μου. Εκ δεξιών η πολιτική μηχανικός Μαριάννα Καρφάκη που έκανε ένα σημαντικό πολιτικό λόγο εστιάζοντας πάνω στο θέμα της Ελληνικής Διασποράς και τις προεκτάσεις του.Εξ ευωνύμων η φιλόλογος Αγγελική Σπηλιά, η οποία αναφέρθηκε στην πρώτη γνωριμία μας στο προαύλειο του Πρώτου Δημοτικού Σχολείου και στην συνέχεια μιας κοινής ζωής που την χωρίζει ο Ατλαντικός Ωκεανός και μόνο.

Το θεατρικό έργο ήταν εξαιρετικό, ξεχωρίζω τις σκηνές με τις ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ που χόρεψαν με τις σχολικές ποδιές τους στο πατάρι συναπαίρνοντας το πλήθος με τις θύμησες γραμμένες πάνω στους στίχους του τραγουδιού ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ που ερμήνευσε  με μπρίο η ταλαντούχα ηθοποιός και τραγουδίστρια Παναγιώτα Τσίτσου.

Η σκηνή με το Χάροντα  και το δίχτυ ήταν επίσης συγκλονιστική, ενώ η η κραυγή των κοριτσιών για την άσκηση βίας με το ανάλογο τραγούδι έκλεισε την πρώτη φάση του έργου.

Ακολούθησαν η υιοθεσία της Γιολάντας από την πρωταγωνίστρια Τζούλια με τη μικρή ηρωίδα να κατακτάει το πλήθος καθώς έπαιζε πειστικότατα, η ηγουμένη Ευφροσύνη (Αλεξάνδρα Βαλάση) να αποκαλύπτει τις υπαρξιακές αναζητήσεις που την οδήγησαν στο μοναχισμό.

Και ύστερα ήρθαν καταιγιστικές Λευκάδα με τις σοκαριστικές εξομολογήσεις τους οι σκηνές των παλιών συμμαθητριών στο Καφενείο των Ελαιών όπου έσμιγαν τα καλοκαίρια στη Λευκάδα. Η διπολική διαταραχή της Νάνσυς, η  κακοποίηση της Καίτης από τον αλκοολικό σύζυγό της , ο συμβιβασμός της Έμυς μετά την ακύρωση της μεγάλης αγάπης της, ο ξαφνικός έρωτας της συντητηρικής Μαρίας με ένα νεότερό της άντρα, η χειραγωγική τάση της επιστημόνισσας Αθηνάς  στα παιδιά της (ήθελε να ακολουθήσουν το δρόμο της επιστήμης), η απελευθέρωση της Τζούλιας με την επιστροφή στο γενέθλιο τόπο, όλα έδεσαν σε μια υπόθεση αρχαίου δράματος που κορυφώθηκε με την εμφάνιση της ανοϊκής μητέρας της Τζούλιας στο τέλος του έργου όπου έδωσε ρεσιτάλ ηθοποιίας η σκηνοθέτις της παράστασης Νάνσυ Αθανασοπούλου-Μυλωνάς.

Η ίδια μιλώντας στο πλήθος που κατέκλυσε το Κηποθέατρο (υπήρχαν όρθιοι έξω που δεν μπόρεσαν να μπούν) είπε απαντώντας στην κακοπροαίρετη κριτική των ντόπιων για το κονδύλι της φιλοξενίας του ομογενειακού θιάσου της ΕΚΦΡΑΣΗ στις Γιορτές Λόγου και Τέχνης στη Λευκάδα: «Δεν είμαστε ξένοι! Είμαστε Ελληνες της Διασποράς» και ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα επευφημίας.

Ο Δήμαρχος Ξενοφών Βεργίνης εξήγησε ότι του ερχόταν δύσκολο να πιστέψει πως ο Δήμος έχει κωδικούς για έξοδα φιλοξενίας ξένων φολκορικών συγκροτημάτων και όχι για ένα ομογενειακή θίασο, γι αυτό βρήκε τον τρόπο να συνεργαστεί με την ΠΕΔΙΝ προκειμένου να καλυφθεί η φιλοξενία του θιάσου ΕΚΦΡΑΣΗ παρουσιάζοντας ένα πληθωρικό προϋπολογισμό δια πάν ενδεχόμενον. Συγκινημένος συνεχάρη τη σκηνοθέτιδα Νάνσυ Αθανασοπούλου-Μυλωνάς και τα παιδιά της τρίτης και τέταρτης γενιάς των Ελλήνων του Καναδά του θιάσου ΕΚΦΡΑΣΗ που μιλούν τόσο άψογα την ελληνική γλώσσα εξασκώντας την μέσω της θεατρικής παιδείας.

Ύστερα προσκλήθηκαν στη σκηνή οι πραγματικές συμμαθήτριες που ανέβηκαν στο πατάρι αγκαλιάζοντας τις πρωταγωνίστριες. Κι ήταν αυτή μιά στιγμή απώτατου συναισθηματικού κορυφώματος. Κι έκλεισε η βραδιά με τις φιλολόγους μας, την Ρουμπίνα Αραβανή-Φωτεινού και την Δέπσονα Καλέζου που έσμιξαν περήφανα με τις μαθήτριές τους, αυτές που αποτέλεσαν πρωτογενές υλικό για την ΤΡΙΛΟΓΪΑ ΤΗ΅ΛΕΥΚΑΔΑΣ.

Ο κόσμος έκλαιγε από συγκίνηση για όσα ζούσε εκεί στο Κηποθέατρο του ποιητού. Μέσα στο πλήθος σιωπηρά παρακολουθούσε τα δρώμενα η πρώτη φιλόλογος των συμμαθητριών, η κυρία Φριτζήλα, σιωπηρά συγκινημένη καθώς υπήρξε κομμάτι της πνευματικής ανάπτυξης των Συμμαθητριών και της συγγραφέως.

Ήταν μια συγκλονιστική βραδυά που άξιζε όλες τις πίκρες των δύο προηγούμενων μηνών!

 

 


































Saturday, August 10, 2024

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ όπως τις είδε η Δρ. Κοψιδά-Βρεττού

 


Δρ. Βιβή Κοψιδά-Βρεττού

«Γυναίκες στο φως»-Θεατρική μετάπλαση της «Τριλογίας της Λευκάδας» (Ψηλά τακούνια για πάντα,  Ξυπόλυτες στην άμμο,  Κορίτσια στη βεράντα) της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Δεν ήταν απλώς ένα ακόμα καλλιτεχνικό γεγονός του Αυγούστου στη Λευκάδα, απ’αυτά που χαιρόμαστε τα ευφορικά καλοκαίρια μας στο νησί. Δεν ήταν μόνο μια αναγεννητική θεατρική παράσταση, που θα μπορούσε κάποιος να την αποτιμήσει με κριτήρια αποκλειστικά καλλιτεχνικά. Τα σημαινόμενα του έργου Γυναίκες στο φως-θεατρική μετάπλαση της τριλογίας της Λευκάδας, της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη, βαίνουν παράλληλα προς τα συναισθηματικά γεγονότα που φέρουν, εν είδει μνημονικής μηχανής, σε εμπειρίες χρόνου προσφιλούς και οικείου στις μνήμες μας, σε ρίζες ακατάβλητες της ζωής μας, σε θύμησες ανθρώπων, περιστατικών, γεγονότων-πραγματικών και ψυχικών -, ηθών και αξιών: που διασυνδέουν τον παρελθόντα χρόνο στη μικρή γενέθλια πατρίδα με τη βίωση της ζωής στον παροντικό ανοιχτό κόσμο, που η μεγάλη ιστορία, συναρτημένη με τη μικρή ιστορία των ανθρώπων, κατασκευάζει. Ταυτόχρονα υφαίνεται η εφηβική,  λευκή , ευφρόσυνη φαντασίωση  της ενηλικίωσης με τον σχεδιασμένο ή, το συχνότερο, τον απροσχεδίαστο αιφνιδιασμό της πραγματικότητας. Κι όλα τα παραπάνω δεμένα στη βιωμένη αναπαραγωγή της πιο αυθεντικής εμπειρίας του ελληνισμού, από τους αποικισμούς των αρχαίων μέχρι την πρώτη και τη δεύτερη και όσες ακολούθησαν μεταναστευτικές γενιές Ελλήνων προς Αμερική, Αυστραλία, Καναδά…

Ήρθαν από το μακρινό Τορόντο και το Μόντρεαλ, ομογενείς ηθοποιοί και άνθρωποι της τέχνης του θεάτρου, γύρω από τον ομογενειακό μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Έκφραση», που διευθύνει η σκηνοθέτις Nancy Athan-Mylonas, ερασιτέχνες οι περισσότεροι, σε μια τελετουργία ανθρωπιάς, θα την έλεγα-πέρα από κάθε μικρή ή μικρόψυχη, με το ζύγι σταθμισμένη, αποτίμηση. Ήρθαν ζωντανοί, ευσυγκίνητοι, αθώοι από τα δικά μας «στραβοπατήματα», νέοι όλοι, έξω και πέρα από τα νούμερα της δημογραφίας, με μια ιδανικευμένη αίσθηση πατρίδας και πατριωτισμού, να «παίξουν» ενώπιόν μας «παιχνίδια» καθημερινά και μοιραία της ζωής και να αναστήσουν με τα ωραία, άψογα ελληνικά τους το αίμα στις υπόγειες φλέβες που ενώνει τις σταθερές  στη γη ρίζες με τα ανήσυχα κλαριά και παρακλάδια, της απλωμένης ανά τον κόσμο προκοπής τους.

Πρόκειται για την παρουσίαση της  θεατρικής μετάπλασης (σε διασκευή και επιμέλεια των Κωνσταντίνας Γκότση και Ζήνας Τζάρα), των τριών μυθιστορημάτων της αειθαλούς Λευκαδίτισσας δημοσιογράφου και διεθνούς συγγραφέως, πρέσβειρας του Ελληνισμού στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη. Σαν ανήσυχο, δημιουργικά ερευνητικό ηλεκτρόνιο η δική μας Ιουστίνη, παράγει και μετουσιώνει σε ηλεκτρισμένα μυθιστορικά γεγονότα, διεσπαρμένα  προσωπικά βιώματα και  εμπειρίες, καθιστώντας μας κοινωνούς της μαεστρίας της να ενσωματώνει το περιορισμένο και μικρό σε ολότητες κόσμων ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Τα Ψηλά τακούνια για πάντα, οι Ξυπόλυτες στην άμμο και τα  Κορίτσια στη βεράντα, αυτή η Τριλογία της Λευκάδας, συζεύχθηκαν σε ένα θεατρικό σενάριο, που παρακολουθεί μέσα στον χρόνο έξι συμμαθήτριες του δημόσιου εξατάξιου Γυμνασίου Θηλέων Λευκάδας, από τη δεκαετία του ’70 μέχρι την 6η δεκαετία της ζωής τους, παρασύροντας όλους μας στη ροή του χρόνου, του κοινού χρόνου μας.

Υπό το ακοίμητον όμμα της Ιουστίνης, οι έξι συμμαθήτριες μετατρέπονται στην εξελικτική μέσα στον χρόνο πορεία τους, σε συμβολικές γυναικείες φιγούρες της σύγχρονης ζωής: της γυναίκας επαγγελματία, επιστήμονος, μητέρας, μάνας, διαζευγμένης, στωικής, εξεγερμένης, κακοποιημένης και πληγωμένης γυναίκας, σε ψυχολογικά πορτρέτα μιας κοινωνικής και πολιτισμικής πραγματικότητας, που εικονίζει τον αταβιστικό μύθο στον οποίο υποκύπτει η ταυτότητα που υπο-γράφεται διαχρονικά ως Γυναίκα-Femina. Αυτό ακριβώς είναι και το ενοποιητικό στοιχείο της θεατρικής απόδοσης του έργου: να μετακινήσει την ατομική εμπειρία από τον περιορισμένο, σε τόπο και χρόνο, χαρακτήρα των ηρωίδων, σε μιαν οικουμενική, διαχρονική εμπειρία του γυναικείου φύλου.

Έτσι, τα κορίτσια της Λευκάδας, οι ώριμες γυναίκες των σαράντα χρόνων τους και οι συμφιλιωμένες με τις πράξεις και τις επιλογές ή τις αστοχίες και τις τύχες τους εξηντάχρονες γυναίκες, αφού θα έχουν γράψει τη ζωή τους άλλες στη μικρή επαρχιακή τους γενέτειρα αλλά και κάποιες στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, θα αποκαλυφθούν με τις εσώψυχες εξομολογήσεις τους ενώπιόν μας, στο κατάμεστο Κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός», μια λυρική καλοκαιριάτικη βραδιά, το Σάββατο 3 Αυγούστου: μια εναρμονισμένη ολότητα εξατομικευμένων πορτρέτων με την ομαδικότητα μουσικών και παραστασιακών ιντερμέδιων. Παρά τη δραματικότητα που υπονομεύει την καλή προσδοκία τους, εντούτοις η φιλία -ιδανικό εφηβείας ανανεούμενο σε κάθε σταθμό της πορείας τους μέσα στον χρόνο- θα επανέρχεται ως λυτρωτική «κάθαρσις» και θα λειτουργεί ψυχολογικά με την υπόσχεση της αναγεννημένης ελπίδας.

Η πολυτάλαντη και πολυγραφότατη Λευκαδίτισσα συγγραφέας  Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, εμπιστεύτηκε την Τριλογία της, με τις εγκιβωτισμένες αλήθειες και τα μυθοπλαστικά τους «συμπληρώματα», στην υπέροχη, χαρισματική στην τέχνη του θεάτρου αλλά και στην τέχνη της να αγαπά και να αγαπιέται, Νάνσυ Μυλωνά (Nancy Athan Mylonas) και στο θεατρικό της Εργαστήρι «Έκφρασις». Για να μας ξεναγήσει ως σκηνοθέτις, χορογράφος και ηθοποιός στα φανερά και κρυφά της ζωής των συμμαθητριών, που στην παράσταση θα πάρουν, σε ένα συγχρονικό γυναικείο χορικό, τη μορφή μιας δίκαιας εξέγερσης  για λογαριασμό όλων των θυματοποιημένων γυναικών του κόσμου.

Μπρίο, δροσιά, αισιοδοξία, μελαγχολία, δραματικότητα, ένταση, χαλάρωση, σε αταξινόμητες ακολουθίες, ανάλογα με τα μεγάλα ή τα μικρά συμβάντα των ηρωίδων, αναδίνει η παράσταση. Ζωντανεμένη θεατρικά αφήγηση, διακριτοί εξατομικευμένοι γυναικείοι χαρακτήρες, μουσική (Ψηλά τακούνια, Οι Συμμαθήτριες, Καρυάτιδες), και χορός, τραγούδια , ευρηματικά σκηνοθετικά στρατηγήματα για την επιτάχυνση ή την επιβράδυνση της δράσης σε μια συγκινητική συγχορδία τεχνών της καλλιτεχνίας  αλλά και της ίδιας της ζωής. Κορυφαία στη συμβολική της σύλληψη και αναπαράσταση η σκηνή του ονείρου-εφιάλτη που επανέρχεται στους ταραγμένους ύπνους της Τζούλιας, γύρω από την οποία ενορχηστρώνεται όλο το έργο, όπως και στα μυθιστορήματα που συναποτελούν την Τριλογία της Λευκάδας. Συγκλονιστική επίσης η τελευταία σκηνή του έργου, όπου η σκηνοθέτις της παράστασης Νάνσυ Μυλωνά, υποδύεται τον ρόλο της ανοϊκής μητέρας της Τζούλιας και μέσω αυτής «υλοποιείται» η αριστοτελική «Κάθαρσις» των παθημάτων δι’ελέου και… νίκης της ζωής.

Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι το βράδυ του Σαββάτου, στο Κηποθέατρο «Άγγελος Σικελιανός» συμμετείχαμε σε ένα καλλιτεχνικό και συναισθηματικό “international theatre live”, όπου χάνονταν τα όρια μεταξύ θεατών και ηθοποιών. Τόσο στην έναρξη με την παρουσία και τον συγκινησιακά από μνήμες φορτισμένο λόγο των πραγματικών ηρωίδων του έργου Μαριάννας Καρφάκη και Αγγελικής Σπηλιά, όσο και στην «τελετή λήξης», με τη συνήχηση επί σκηνής όλης της θαλερής τότε γενιάς της δεκαετίας του 1970, δημιούργησε ένα ακόμα συμβολικό θεατρικό event του Ελληνισμού της διασποράς με τους συμπατριώτες  της μικρής πατρίδας-ακριβώς όπως και στα σημαινόμενα του έργου. Και η Λευκάδα, ομφαλός της γης, κατά  το Σικελιάνειο όραμα, συνύφανε εκείνη τη βραδιά την ανθρωπιά της  στενής εντοπιότητας με την  esperando της ανθρωπιάς ενός ασύνορου κοσμοπολιτισμού. Πάντα στην καρδιά και στην ιστορία μας ή μάλλον στην καρδιά της ιστορίας μας.

Η ταυτότητα της παράστασης:

Σκηνοθεσία : Νάνσυ Αθανασοπούλου-Μυλωνά

Θεατρική διασκευή και επιμέλεια : Κωνσταντίνα Γκότση και Ζήνα Τζάρα

Στίχοι τραγουδιών: Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

Πρωτότυπη μουσική και ερμηνεία τραγουδιών: Παναγιώτα Τσίτσου

Από τον Θίασο Έκφραση της Νάνσυ Αθανασοπούλου-Μυλωνά

ΧΡΥΣΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ

Δήμος Λευκάδας, Περιφερειακή Ένωση Δήμων Ιονίων Νήσων,

Λύκειον των Ελληνίδων Μοντρεάλ

Υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού

Χορηγός επικοινωνίας  Prisma FM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Monday, July 22, 2024

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ μετά από 40 χρόνια!

 


 Σαράντα Χρόνια Επιστρέφει Πίσω στη Λευκάδα ο Ηλίας Γεωργάκης!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Σαράντα χρόνια στον αγώνα της δημοσιογραφίας μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε , μεγάλωσε και ζυμώθηκε στις μουσικές, στις καντάδες και στην μυρωδιά της θάλασσας. περιγράφει με ποίηση  ο δημοσιογράφος και ποητής Ηλίας Γεωργάκης στο νέο του πόνημα.

Ο Ηλίας Γεωργάκης, λοιπόν, επιστρέφει διά παντός στον τόπο του δίνοντας και τον ανάλογο τίτλο στη συλλογή με τα ποιήματα και τα αφηγήματα ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καμπύλη. Το έργο του θα παρουσιασθεί στις 11 Αυγούστου στο Κηποθέατρο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ στις 8.30 μ.μ. με μια πλειάδα εκλεκτών ομιλητών και με μουσικές καντάδες αλλά και πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις.

Μέσα στο βιβλίο του ξεδιπλώνονται τα πιό σημαντικά ποιήματά του, αυτά που κατέγραψαν τις ιδιαίτερες στιγμές του, τα αισθήματά του, τις εμπειρίες, τις χαρές και τα τραύματα. Η Επιστροφή ρίχνει φώς σε όσα τον έπλασαν να γίνει αυτός που είναι σήμερα, χαρίζοντάς του το εξωγενές ερέθισμα ως απαρχή δημιουργίας και ανάτασης.

Ο Ηλίας Γεωργάκης μέσα από τα ποιήματα κυρίως αποκαλύπτει το παρελθόν του, τη γειτονιά του, την προσωπική ιστορία του, τα αισθήματά του για τους φίλους του, τη στάση του απέναντι στα μεγάλα της ζωής ερωτήματα. Και βεβαίως σημείο αναφοράς και επίκεντρου του λογοτεχνικού του κόσμου ήταν, είναι και παραμένει ο γενέθλιος τόπος, η Λευκάδα του.

Το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ με εξώφυλλο ένα ζωγραφικό πίνακα της Τιτίνας Ροντογιάννη, κάπως μελαγχολικό, κάπως ρομαντικό, κάπως βρεγμένο από την αιώνια νοσταλγία του θαλάσσιου δρόμου, είναι αφιερωμένο στους στυλοβάτες της ζωής του, τη γυναίκα του τη Σοφία, την λατρευτή του κόρη Μυρτώ και τον κατασταλαγμένο γιό του Πάνο. Διότι ο Ηλίας Γεωργάκης, ο πιό εξειδικευμένος συντάκτης του εργατικού δικαίου, ο ποιητής, ο αφηγητής,  εν τέλει προσδιορίζεται από την οικογένειά του, αυτή που τον γένννησε και αυτήν που εκείνος γέννησε.

Τα πρώτα ποιήματα της συλλογής  με ομοιοκαταληξία και ρυθμό είναι εκείνα που έχουν γίνει τραγούδια και καντάδες και εστιάζουν στα υπέροχα στοιχεία που αποτελούν εντέλει τη Λευκάδα Μάγισσα, αυτήν που τον έχει σαγηνεύσει διά παντός  και που εκείνος το διαλαλεί στα πέρατα της γής λόγω και έργω.

Ο μονόλογος του Μονόξυλου, η Νοσταλγία, τα Θαλασσόκρινα, η Φανερωμένη, είναι μερικά από τα ποιήματα που αποτελούν την ιστορική καταγωγή από τον ψαρά πατέρα του και την ακατάλυτη σχέση του με το δυτικό μώλο, μια σχέση που θα τον οδηγήσει στη φυγή αλλά και την αιώνια ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Συγκλονιστική είναι η ωδή προς το νονό του Ηλία Λογοθέτη, τον μεγάλο ηθοποιό και Μπρανέλο Ηλία Λογοθέτη, ο οποίος μας εγκατέλειψε τον περασμένο χειμώνα για μια ουράνια ζωή πέρα από τις συμβατικότητες.

Υπέροχα ποιήματα που αναδεικνύουν τον ερωτισμό του Ηλία Γεωργάκη είναι σκορπισμένα σε όλη τη συλλογή, καθώς εκείνος τα πάντα τα θωρεί μέσα από το σύννεφο του έρωτα: έρωτας για το καλό φαγητό, έρωτας για την ομορφιά της Λευκάδας, έρωτας για την γοητεία του γυναικείου φύλου που το αναδεικνύει ρομαντικά μέσα από τις λέξεις του, λέξεις που πέφτουν σαν κοσμήματα σε αλαβάστρινους λαιμούς.

Κι ύστερα ποιήματα αγαπητικά για τις φίλες του (μιά απ΄αυτές είμαι κι εγώ η υπογράφουσα) που έχει τον τίτλό Ιουστίνη-Ντεσεβώ κι έχει μελοποιηθεί και τραγουδιστεί από την υπέροχη φωνή της Πάττυς Καλού.

Και ποιήματα για ιστορικά πρόσωπα και τύπους της Λευκάδας που άλλοι θα τους αγνοούσαν , όμως  ο Ηλίας κεντράρει και ποντάρει στην ιδιαιτερότητά τους, αναδεικνύοντάς τους ως ήρωες και αντιήρωες.

Τα ποιήματα και τα αφηγήματα συνοδεύονται σε κάθε σελίδα με έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες καθώς και με ζωγραφικά έργα φίλων και φιλενάδων του . Αναφέρω ορισμένους Λευκαδίτες των οποιων τις φωτογραφίες αναδημοσιεύει όπως του παλαίμαχου δημοσιογράφου Κώστα Βλάχου, της Θεοδώρας Γεωργάκη,του Δημοσθενη Πολυμέρη , του Ξενοφώντα Μικρώνη , του Θανάση Κατωπόδη , του Σωτήρη Θεριανού και άλλων ών ουκ έστιν αριθμός.

Θα πρέπει να σημειώσω ότι αυτό το βιβλίο του Ηλία Γεωργάκη αγκαλιάζει όλες τις μνήμες του, όλα τα πρόσωπα που αγάπησε, αναδεύει τις εικόνες με ένα μαγικό τρόπο και τελικά περιλαμβάνει όλους τους φίλους που γνώρισε και εκτίμησε μέσα στα χρόνια. Πρόκειται για μια Επιστροφή στη γενέθλια γή αλλά και μια συμπερίληψη των εμπειριών και των προσώπων που έπαιξαν ρόλο στη ζωή του και τελικά τον καθόρισαν.

Για μένα η ανάγνωση αυτού του πολυεπίπεδου βιβλίου ήταν μια περιήγηση στην Λευκαδολατρεία του Ηλία Γεωργάκη αλλά και στη γενναιόδωρη φύση της ύπαρξής του.

Καλοτάξιδο αγαπημένε μας!

 ΥΓ. Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στο Κηποθέατρο του Αγγελου Σικελιανού στις 11 Αυγούστου με μια ωραία ομάδα πανελίστ και με τις μουσικές της Αγιομαυρίτικης παρέας και άλλων μουσικών!

 


 

 


Wednesday, July 17, 2024

Κορίτσια στο Φώς της Λευκάδας!

 


Νιώθω ευλογημένη που στις 3 Αυγούστου θα ανεβεί στο Κηποθέατρο η παράσταση ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ που είναι βασισμένη στην Τριλογία της Λευκάδας μου.

Είχα την τύχη να λατρέψει το τρίπτυχο των μυθιστορημάτων μου η τρομερή σκηνοθέτις της Ομογένειας του Τορόντο Νάνσυ Άθανασοπούλου Μυλωνάς, η οποία σμίλεψε τις συμμαθήτριες και παιδικές φίλες με ένα αριστοτεχνικό τρόπο. Ο θίασος μπορεί να είναι ερασιτεχνικός αλλά είναι παιδιά της ελληνικής ομογένειας που εξέλιξαν την ελληνική γλώσσα κάνοντας εκατοντάδες πρόβες πάνω στο επικό έργο ολάκερη την περασμένη χρονιά.

Θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά το δήμαρχο Ξενοφωντα Βεργίνη, που παρά τις φάλτσες φωνές ανέλαβε την πρωτοβουλία να φιλοξενήσει το θίασο ΕΚΦΡΑΣΗ του Τορόντο στη σκηνή της Λευκάδας, φωτίζοντας τη θεατρική δημιουργία των Ελλήνων του Καναδά. Ήταν μια γροθιά στο κρατκοδίατο κατεστημένο της Λευκάδας γι αυτό κιόλας αισθάνομαι  δικαιωμένη που αυτός ο Δήμος διοικείται από ένα πεφωτισμένο πολιτικό άνδρα πετώντας ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ!

Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

 

Γυναίκες στο Φώς-Το Εργο

Θεατρικό έργο βασισμένο στα μυθιστορήματα της ομογενούς συγγραφέως Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη ΨΗΛΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΞΥΠΟΛΥΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ, που αποτελούν την ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ!Το έργο το οποίο έχει τη μορφή του μιούζικαλ με τραγούδια γραμμένα σε στίχους της συγγραφέως Ιουστίνης Φραγκούλη Αργύρη, έχει μελοποιήσει η μουσικός και ερμηνεύτρια Παναγιώτα Τσίτσου.

Η θεατρική προσαρμογή της Τριλογίας της Λευκάδας (Ψηλά Τακούνια Για Πάντα, Ξυπόλυτες στην Άμμο, Κορίτσια στη Βεράντα) έχει γίνει από το θεατρικό σχήμα ΕΚΦΡΑΣΗ,ένα ομογενειακό μή κερδοσκοπικό οργανισμό τον οποίο διευθύνει η σκηνοθέτρια Nancy Athan-Mylonas σε διασκευή και επιμέλεια των Κωνσταντίνας Γκότση και Ζήνας Τζάρα.

Η παράσταση που έχει ομογενείς ηθοποιούς από το Τορόντο και το Μοντρεάλ θα έχει πρωτότυπη μουσική και τραγούδια πάνω σε στίχους της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη, ενώ την σύνθεση και την ερμηνεία ύπογράφει η ομογενής μουσικός και ηθοποιός Παναγιώτα Τσίτσου.

Η παραγωγή πρωτότυπων θεατρικών έργων στην Ομογένεια είναι μια σπάνια υπόθεση, γι αυτό πρέπει να ταξιδεύει στην Ελλάδα αποδεικνύοντας ότι οι Έλληνες του εξωτερικού τιμούν την ελληνική γλώσσα και τη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα μέσα από το θεατρικό λόγο.

 

 

3 Αυγούστου στις  Γιορτές Λόγου και Τέχνης Λευκάδας, στο ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ

 

Η ιστορία του έργου

Έξι κορίτσια, έξι συμμαθήτριες, που μεγάλωσαν  ανέμελα στις γειτονιές του πιο όμορφου νησιού του Ιονίου στην αιχμή της εφηβείας τους.

 Η Τζούλια, η Έμυ, η Αθηνά, η Καίτη, η Νάνσυ, η Μαρία…

Κάθε μία τόσο διαφορετική από την άλλη, κι όμως τόσο όμορφες και τόσο  αγαπημένες.

 

Ο χρόνος κι η ζωή θα τις σκορπίσει στους πέντε ανέμους. Θα τις ξαναφέρει κοντά και πάλι στα σαράντα τους, η νοσταλγία κι η άσβεστη αγάπη για τον τόπο τους. 

 

Μια επανασύνδεση, είκοσι χρόνια μετά, που θα γίνει  η αιτία να αποκαλυφθούν  κενά και τραύματα του παρελθόντος, που στοιχειώνουν το τώρα και απειλούν το αύριο…

 

Όλα ξεκίνησαν από  εκείνο το τραγικό γεγονός της αυτοχειρίας του πατέρα της Τζούλιας πριν πολλά χρόνια,  που ανέτρεψε τη ζωή της και την έδιωξε βίαια, μακριά απ᾽ το νησί. 

 

Κι ύστερα… Οι φίλες χάθηκαν, οι ζωές τους άλλαξαν, 

κάποιες ακολούθησαν τα όνειρά τους, άλλες έπεσαν θύματα στους εφιάλτες τους… 

 

Όμως η φιλία υπήρχε πάντα εκεί, βάλσαμο στην καρδιά που δεν κουράζεται ποτέ να πονά και ν᾽αγαπά...

 

 

Ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης και αυτογνωσίας, ένας ύμνος στην φιλία, στην αγάπη και στον έρωτα, από την συγγραφέα των μεγάλων best seller Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη!