«Ματωμένες Μνήμες 1940-45» του Γιάννη Μπουγά

Στην παροικία του Μόντρεαλ το συγγράφειν ανθεί, καθώς οι συνθήκες υποθάλπτουν τις πνευματικές δραστηριότητες. Ο Γιάννης Μπουγάς, στατιστικολόγος το επάγγελμα, τελευταία έχει αποφασίσει να ασχοληθεί με την αναθεώρηση της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής ιστορίας της Ελλάδας από την οπτική της δεξιάς.

Εντιμος στις απόψεις του, στο νέο του βιβλίο "Ματωμένες Μνήμες 1940-1945" παρουσιάζει την δική του άποψη με στοιχεία και ντοκουμέντα για την περιοχή της Μεσσηνίας. Βεβαίως, οι προσωπικές αφηγήσεις εδώθεν κακείθεν του εμφυλίου είναι πειστικές μεμονωμένα καθώς το μεγάλο ιστορικό πλαίσιο είναι προϊόν αποτίμησης γιά τις επερχόμενες γενιές, που δεν έχουν εμπλακεί συναισθηματικά στην ιδεολογική και ρεαλιστική διαμάχη της νεότερης τραυματικής Ελληνικής ιστορίας.

Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο του.

Ιουστίνη

Ο Γιάννης Μπουγάς υπογράφει το βιβλίο του
Με το Γιάννη Μπουγά έχουμε κοινό παρονομαστή την αφοσίωση στη γραφή
Ο κοσμικός Τέντ με φίλους οικονομολόγους συζητούν για τις περιπέτειες της Ελλάδας

Φωτογραφίες: Μάικλ Τελλίδης


Δελτίο τύπου
Την Κυριακή, 14 Νοεμβρίου, έγινε στο Ελληνικό Κοινοτικό Κέντρο του Μόντρεαλ η παρουσίαση του δεύτερου ιστορικού έργου του ομογενούς καθηγητή στατιστικής κ. Ιωάννη Μπουγά υπό την αιγίδα των τμημάτων ΑΧΕΠΑ Μόντρεαλ.

Την εκδήλωση χαιρέτησαν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Μόντρεαλ, κύριος Θάνος Καφόπουλος, ο Πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ Μόντρεαλ Δρ. Κυριάκος Ματζιορίνης, η Πρόεδρος των Θυγατέρων της Πηνελόπης Δρ. Ελένη Χριστοδούλου, και ο Πρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσσου του Κεμπέκ, κ. Παν. Γεωργακάκος.

Δύο στοιχεία ήταν κοινά στους σύντομους χαιρετισμούς όλων: πρώτον, η επιμελής, επιστημονική, βάσει δεδομένων παρουσίαση των γεγονότων της τραγικής αυτής περιόδου από τον συγγραφέα, και δεύτερον ότι η ενασχόλιση με παρόμοια έργα από Έλληνες της Διασποράς οδηγεί ευθέως στο συμπέρασμα της ενότητας του Ελληνισμού.

Ο παρουσιατής του βιβλίου κ. Τάσσος Ξυπολιτάκης σχολίασε: «..ο κ. Μπουγάς έκανε την μεγάλη προσπάθεια. Χρειάσθηκε μεγάλο θάρρος και αυτοπεποίθηση να παρουσιάσει ένα ΙΣΤΟΡΙΚΑ τεκμηριωμένο έργο με συνεντεύξεις και στοιχεία από ανθρώπους και των δύο παρατάξεων που όχι μόνο έζησαν τα γεγονότα αλλά συμμετείχαν και στην αντιπαράθεση.

Με την επιδεξιότητα και την αμεροληψία που τον διακρίνει, ο συγγραφέας παρουσιάζει τα γεγονότα και αποδεικνύει με τεκμηριωμένα στοιχεία τα εγκλήματα που δυστυχώς έγιναν και από τις δύο παρατάξεις “

Τέλος, ο συγγραφέας παρουσιάζοντας το βιβλίο του τόνισε την εμπεριστατωμένη του έρευνα των γεγονότων και την επιμονή του να λάβει τις μαρτυρίες συγκεκριμένων επιζώντων προσώπων που έλαβαν μέρος στα γεγονότα της περιόδου στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο, και γιά πρώτη φορά δέχτηκαν να μιλήσουν.

«..Τα γεγονότα που περιγράφω στο βιβλίο μου, και άλλα σαν αυτά, είχαν μπεί στην ντουλάπα της λήθης γιά 50 χρόνια. Αντίθετα παντού προβάλλετο η ιδέα ότι όλα τα κακά της δεκαετίας 1940-50 ξεκίνησαν μετά την Κατοχή με τη βία των παρακρατικών δεξιών εναντίον των αριστερών. ... Οι «Ματωμένες Μνήμες 140-45» είναι βασισμένο στην σχετική βιβλιογραφία και επίσημες πηγές του κράτους. Απλά άφησα έξω την προπαγάνδα εκείνης της εποχής που ανακυκλώνεται από πολλούς συγγραφείς μέχρι σήμερα, περιγράφοντας τα γεγονότα όπως ακριβώς έγιναν. Πολλά αναφέρονται γιά πρώτη φορά. Άλλα περιγράφονται γιά πρώτη φορά τόσο αναλυτικά και λεπτομερώς , που ίσως γίνονται και λίγο κουραστικά, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία γιά το πως έγιναν, από ποιούς ή πότε. Το βιβλίο περιέχει δεκάδες μαρτυρίες ανθρώπων που συμμετείχαν στα γεγονότα ή αυτοπτών μαρτύρων. Οι μαρτυρίες χρησιμεύουν γιά να επιβεβαιώσουν τις άλλες πηγές και γιά να κάνουν ενδιαφέρουσα τη διήγηση, προσθέτοντας τις εμπειρίες συγκεκριμένων προσώπων.....
.. . Σ’αυτούς που τυχόν θα πουν «τι τα θέλεις τώρα αυτά και μας τα θυμίζεις, αυτά δεν ξαναγίνονται», απαντώ ότι συμφωνώ και εγώ! Σίγουρα δεν θα γίνουν τα ίδια. Ούτε χρειάζεται να γίνουν τα ίδια γιάνα μας βρει καινούργια εθνική καταστροφή. Όμως, η καλιέργεια μίσους γιά τον συμπατριώτη μας, η ομαδική υστερία, και η πειθήνεια υπακοή σε ακατάλληλους ηγέτες μπορούν πάλι να συμβούν. Παρόμοιοι ηγέτες, που έχουν οδηγό μόνο τίς προσωπικές τους επιδιώξεις ή που εκτελούν τις εντολές άλλων, ακόμη και εκτός Ελλάδος, μπορούν νά ξανάρθουν καί νά παρασύρουν αυτούς πού δέν γνωρίζουν τήν Ιστορία του τόπου μας.
Γιατί η Ιστορία έχει παρελθόν, παρόν, καί μέλλον, πού συνδέονται άρρηκτα.».

Σήμερα βρέχει...

Σήμερα βρέχει
Κι ανοίγω μιά πόρτα στις αναμνήσεις από την Κωνσταντινούπολη, που αποτελούν δεξαμενή αισιοδοξίας.

Σήμερα βρέχει
Κι αναθυμάμαι μέρες Λευκάδας, φθινόπωρα που ο ήλιος έκανε μέρες να φανεί κι εμείς ονειρευόμασταν μια εκδρομή, μιά τόση δά απόδραση

Σήμερα βρέχει
Κι ο νούς μου τρέχει στις πορείες του Πολυτεχνείου, στα χρόνια της αθωότητας, τότε που οι πρωταγωνιστές δεν είχαν μπεί στη φθορά της εξουσίας

Σήμερα βρέχει
Και η μέρα μου μουτζουρώνεται από τα δυσοίωνα νέα για την πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη, γιά τα αναπάντεχα καρφώματα στην πλάτη απ΄τους εταίρους

Σήμερα βρέχει
Και οι οδύνες για τις απώλειες παίρνουν το γκρίζο χρώμα του ουρανού, λες κάποτε να κρυφτούν πίσω απ΄τα σύννεφά του, να ξεπλυθούν απ΄το νερό τους;

Σήμερα βρέχει
Και τα τελευταία φύλλα πέφτουν στο χώμα, η φύση απογυμνώνεται, η επόμενη μέρα θα είναι χειμώνας.....

Ιουστίνη

Βραδυά Ντονιτσέτι με τη ντίβα Δήμητρα Θεοδοσίου στην Οπερα του Μοντρεάλ

Μιά υπέροχη βραδυά ζήσαμε χθές στην Οπερα του Μοντρεάλ, καθώς απολαύσαμε τη δική μας εξ Ελλάδος Δήμητρα Θεοδοσίου (που ζεί κι εργάζεται στην Ευρώπη) στο ρόλο της Ελισάβετ να καθηλώνει το ακροατήριο του Place des Arts με την τρομερή φωνή της και την πληθωρική σκηνική παρουσία της.


ΑΠΕ, Μόντρεαλ, Της Ιουστίνης Φραγκούλη
14-11-2010

Σε μιά αίθουσα πλημμυρισμένη από δύο χιλιάδες θεατές έγινε χθές η θριαμβευτική πρεμιέρα της όπερας «Ρομπέρτο Ντεβερό» (Roberto Devereux) του Γκαετάνο Ντονιτσέτι (Gaetano Donizetti), όπου η ελληνίδα σοπράνο Δήμητρα Θεοδοσίου καθήλωσε το ακροατήριο με την απόδοση του ρόλου της βασίλισσας Ελισάβετ.

Συγκλονιστική στο βαρύ ελισαβετιανό ρόλο της με τη φωνή της να ερμηνεύει άρτια τις δύσκολες άριες του Ντονιτσέτι, η Δήμητρα Θεοδοσίου έκλεψε κυριοελκτικά την παράσταση, ξεσηκώνοντας το ακροατήριο σε ενθουσιαστικά παρατεταμένα χειροκροτήματα.

Επίσης ο τενόρος Αλεξέι Ντόλγκοφ (Alexey Dolgov) υπήρξε καταπληκτικός στο ρόλο του Ρομπέρτο Ντεβερό καθώς η χροιά της φωνής του τον έκανε να ξεχωρίσει.Οι συμπρωταγωνιστές μέτζο σοπράνο Ελίζαμπεθ Μπάτον (Elizabeth Batton) και ο βαρύτονος Τζέιμς Γουέστμαν (James Westman) μαζί με τη χορωδία συμπλήρωσαν ένα καλοστημένο θέαμα.

Η παράσταση έκλεισε με δεξίωση προς τιμήν των πρωταγωνιστών, όπου περευρέθηκαν ο νέος πρέσβης της Ελλάδας στον Καναδά Ελευθέριος Αγγελόπουλος και ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ Θάνος Καφόπουλος καθώς και σύσσωμη η ελληνική παροικία του Μόντρεαλ.

Σκηνοθέτης της παράστασης ήταν ο Κέβιν Νιούμπορυ (Kevin Newburry) Την οχρήστρα διεύθυνε ο μαέστρος Φραντσέσκο Μαρία Κολόμπο (Francesco Maria Colombo), τα σκηνικά ήταν του Νίλ Πατέλ (Neil Patel) και τα εκπληκτικά κοστούμια της Τζέσικα Τζάν (Jessica Jahn).

Οι επόμενες παραστάσεις θα ξετυλιχθούν στις 17,20,22 και 25 στο χώρο της όπερας του Μόντρεαλ στο Place des Arts.


Ο χορός , τα κοστούμια, τα σκηνικά, ο φωτισμός ήταν όλα υπέροχα
Με τον τενόρο Αλεξέι Ντόλγκοφ, τη δημοτική σύμβουλο Ελεν Φωτόπουλος και το μαέστρο Φραντσέσκο Μαρία Κολόμπο
Η σοπράνο Δήμητρα Θεοδοσίου, μια αληθινή ντίβα της όπερας ανάμεσα στο ζεύγος Μπέργκ
Απο αριστερά ο νέος πρέσβης της Ελλάδας στον Καναδά Ελευθέριος Αγγελόπουλος, η ντίβα Θεοδοσίου, ο γενικός πρόξενος Θάνος Καλφόπουλος και ο διευθυντής της όπερας του Μοντρεάλ
Η ντίβα ανάμεσα στους διπλωμάτες Αγγελόπουλο και Καφόπουλο
Με τον πρέσβη της Ελλάδας στον Καναδά, που ήρθε από την Οττάβα γιά την παράσταση
Δεξιόθεν ο Μάικλ Τελλίδης, το ζεύγος Χαρίκλειας και δρα Γιώργου Τσούλα και η αφεντιά μου
Τα παιδιά του πρέσβη , ο Ντένης και η Μαριλένα Αγγελοπούλου
Με φόντο το μπαράκι ο Τέντ, η υπογράφουσα, η οικονομολόγος/συγγραφέας Εφη Πυλαρινού, ο πρέσβης Χάρης Μάνεσης και η Ελεν Φωτόπουλος
Η ΄σοπράνο Δήμητρα Θεοδοσίου ανάμεσα στο ζεύγος Τζένης και Αρη Μοσχάκη
Μιχάλης Τελλίδης και Ελεν Φωτόπουλος
Μιχάλης Τελλίδης, Εφη Πυλαρινού και το ζεύγος Μοσχάκη
Εδώ έχει προστεθεί και η υπογράφουσα
Ο πρέσβης της Ελλάδας Ε. Αγγελόπουλος ανάμεσα στην Ελεν Φωτόπουλος και σε μένα
Κι εγώ ανάμεσα στους δύο πρέσβεις: Τον Χάρη Μάνεση πρέσβη της Ελλάδας στον ICAO και τον Ελευθέριο Αγγελόπουλο πρέσβη της Ελλάδας στον Καναδά

Γιώργος Πολυράκης, ένας έντιμος μυθιστοριογράφος

Ο Γιώργος Πολυράκης δεν διεκδικεί δάφνες λογοτεχνικής ουσίας στα βιβλία που έχει χαρίσει στο κοινό του χτίζοντας μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης με τα χρόνια. Είναι ένας έντιμος μυθιστοριογράφος, που αναζητά τους μύθους του άλλοτε στη σύγχρονη ζωή κι άλλοτε στην ιστορία.

Με πραγματική προσήλωση ψάχνει τους ήρωές του και τους στήνει με μαεστρία στο σκηνικό, που ετοιμάζει κάθε φορά στα αφηγήματά του. Ο Γιώργος Πολυράκης είναι ένας κλασικός στόρι τέλερ, ένας αφηγητής που ξέρει να οικοδομήσει σωστά ένα μυθιστόρημα με τα στέρεα υλικά των ηρώων, της πλοκής και του ιστορικοκοινωνικού υπόβαθρου.

Ετσι λοιπόν και στην ιστορία της Λετονής βαρόνης Δωροθέας Ντε Ρόπ, ο Γιώργος Πολυράκης βυθίζει τον αναγνώστη σε ένα πλέγμα ανθρώπινων σχέσεων, ερώτων, πολιτικής ίντριγκας, που εξυφαίνεται με φόντο την Αθήνα του 1934. Πρόκειται γιά ένα θρίλερ κατασκοπείας, αναμονής, σκιαγράφησης προσώπων και εποχής που αναδεικνύει την ικανότητα του συγγραφέα να κρατάει αμείωτο το ενδιαφερον από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ο Γιώργος Πολυράκης μέσα από το πρόσφατο πόνημά του αποδεικνύει πως γνωρίζει τη μυθοπλασία και τις αρετές της, πως σέβεται τους ήρωες και τις ηρωίδες του.

Θα πρέπει να πώ ότι ο Γιώργος Πολυράκης, ένας γιατρός- μυθιστοριογράφος, με έχει κατακτήσει με τον ωραίο χαρακτήρα του, τη λεπτότητά του και προπάντων με τη σεμνότητά του. Η γνωριμία μου μαζί του θα μείνει αλησμόνητη γιατί η μορφή του και ο λόγος του συνάδουν με την στρωτή και έντιμη γραφή του.

Ιουστίνη Φραγκούλη

Η ιστορία της Δωροθέας Ντε Ρόπ
Στην Αθήνα του μεσοπολέμου, μιας εποχής ρομαντισμού, κοινωνικών αντιθέσεων αλλά και διπλωματικών ζυμώσεων λόγω της επικείμενης υπογραφής του Βαλκανικού Συμφώνου, η Λετονή βαρόνη Δωροθέα ντε Ροπ βιώνει με πάθος την κάθε στιγμή της ζωής της. Ρωσικής καταγωγής, ατίθαση, αγέρωχη και φιλόδοξη, άφησε τη Βιέννη όπου ζούσε με τον άντρα της και βρέθηκε στα Τίρανα, ερωμένη του βασιλιά της Αλβανίας, Αχμέτ Ζώγου. Θαρραλέα και ριψοκίνδυνη, πίστευε ότι δεν την άγγιζε τίποτα, μέχρι τη στιγμή που ερωτεύτηκε, έτσι όπως μόνο μία φορά στη ζωή της ερωτεύεται μια γυναίκα· και τότε μπλέχτηκε με τη θέλησή της στα δίχτυα της τουρκικής κατασκοπείας, προκειμένου να ακολουθήσει στην Αθήνα τον μεγάλο και μοναδικό έρωτά της. Στο πλάι της, πολύτιμη φίλη και συμπαραστάτριά της η Ελληνογαλλίδα Κολέτ, δασκάλα γαλλικών στην πολυτελή βίλα της οικογένειας Σερέτη, ζει τον δικό της έρωτα με τον γοητευτικό Αλέξανδρο, χωρίς να υποψιάζεται ότι και η ίδια έχει πέσει θύμα ενός σατανικού σχεδίου… Μια αληθινή ιστορία, ένα συγκλονιστικό ερωτικό, διπλωματικό και αστυνομικό θρίλερ στην Αθήνα του 1934, που δείχνει ότι όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές οι άνθρωποι παραμένουν πάντα ίδιοι.

Βιογραφικό
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεων σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών, της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος και έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας

Το ψευδοδίλημμα και η πραγματικότητα

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Καταιγιζόμαστε τον τελευταίο μήνα με την προεκλογική περίοδο για τις δημοτικές εκλογές, που μας εμβάλλει σε ένα νέο αυτοδιοικητικό σχέδιο, τον Καλλικράτη.
Κανείς όμως δεν μιλάεια αναλυτικά γιά το νέο σχέδιο αυτοδιοίκησης, κανείς δεν επαγγέλλεται έργα για το κέντρο και την περιφέρεια, έργα που θα βελτιώσουν τις υποδομές προσφέροντας εργασία στους ανειδίκευτους εργάτες , τονίζοντας έτσι την οικονομία του τόπου μας.

Ακούω προσεκτικά τις συζητήσεις στην τηλεόραση μακρόθεν, διαβάζω προσεκτικά τις πολιτικές αναλύσεις των αρθρογράφων στις εφημερίδες και απορώ πώς επιτρέπεται στους νοήμονες δημοσιογράφους να αναλώνονται σε ψευδοδιλήμματα του τύπου «Παπανδρέου ή εκλογές» αντί να απαιτούν από τους υποψήφιους το κρίσιμο ζητούμενο: δημόσια έργα, περισσότερα δημόσια έργα σ΄ένα τόπο στεγνό από δουλειές, σ΄ένα τόπο που υποφέρει από τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων της μεσαίας τάξης αλλά και από την τραγική ύφεση.

Αντί λοιπόν να συζητείται απο τους υποψήφιους δημοτικούς άρχοντες πώς θα μπορέσουν να χειριστούν την κρίση σε τοπικό επίπεδο, πώς θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας δημιουργώντας έργα υποδομής, η κουβέντα τους περιστρέφεται γύρω από τη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου, ο οποίος ζητάει από το λαό ψήφο εμπιστοσύνης για το χειρισμό της κρίσης του οικονομικού ελλείμματος εκ μέρους της κυβέρνησής του.

Αντιλαμβάνεται ο καθένας το ψευδοδίλημμα, που έθεσε ο πρωθυπουργός σε μια προσπάθεια να κερδίσει τις μεγάλες περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους, κρατώντας έτσι την πολιτική επισφράγιση της οικονομικής στρατηγικής του.

Δεν ψέγομαι τον πρωθυπουργό, ο οποίος προσπαθεί με το «η τάν ή επί τάς» να δημιουργήσει κλίμα στήριξης στην πολιτική του, ψέγομαι όμως τα μέσα ενημέρωσης και τους υποψήφιους δημοτικούς άρχοντες που δεν κατεβαίνουν στο στίβο με ουσιαστικές προτάσεις αλλά πέφτουν θύματα ενός διλήμματος, που δεν υφίσταται. Η μάλλον εναρμονίζονται στους ρυθμούς της κομματικής οπερέτας, αδυνατώντας να καταλάβουν τον ουσιαστικό τους ρόλο στον καιρό της κρίσης την επόμενη μέρα.

Ούτως ή άλλως, το ΠΑΣΟΚ εδώ κι ένα χρόνο έχει πάρει ισχυρή εντολή από το λαό με μια μεγάλη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο να διακυβερνήσει τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, οικονομικό, νομοθετικό. Καμιά ήττα στις δημοτικές εκλογές δεν μπορεί να αφαιρέσει από το κυβερνών κόμμα την πλειοψηφία. Δεν υφίσταται αυτή η προοπτική ούτε καν ως υποθετικό πολιτικό δίλημμα.

Ωστόσο, οι αυριανοί δημοτικοί άρχοντες θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι όχι μόνο να περισυλλέγουν σκουπίδια (κι αυτό ακόμη αδυνατούν να κάνουν-οι πόλεις έχουν γίνει σκουπιδαριά!) αλλά να συμμετάσχουν δυναμικά στην έξοδο από την ύφεση.
Αυτός είναι ο νέος ρόλος τους σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης. Να είναι σε θέση να περισυλλέγουν φόρους σε τοπικό επίπεδο και να τους αξιοποιούν προς καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών τόσο σε επίπεδο υπηρεσιών όσο και σε επίπεδο έργων υποδομής.

6. Η Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης αποσκοπεί στην εξοικονόμηση πόρων των φορολογούμενων πολιτών μέσω του περιορισμού του αριθμού των ΟΤΑ και των νομικών τους προσώπων και στην εξορθολογισμένη διαχείριση. Ταυτόχρονα, το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Νέας Αρχιτεκτονικής είναι η αναπτυξιακή της προοπτική. Η συγκρότηση και λειτουργική αυτοδυναμία των νέων ΟΤΑ τους καθιστά ικανούς να διευκολύνουν, να ενθαρρύνουν και να στηρίζουν την ανάληψη τοπικών πρωτοβουλιών, να καταστούν με λίγα λόγια βασικός συντελεστής της τοπικής ανάπτυξης. Τοπικής ανάπτυξης που τα κύρια χαρακτηριστικά της βασίζονται στην αξιοποίηση των τοπικών και περιφερειακών συγκριτικών πλεονεκτημάτων, στο σεβασμό στο περιβάλλον και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Πρέπει , λοιπόν, οι αυριανοί εψηφισμένοι άρχοντες στις περιφέρειες και τους δήμους να είναι έτοιμοι να συναλλαγούν με τους πολίτες τους σε ένα επίπεδο λιγότερο γραφειοκρατικό, λιγότερο βασανιστικό, λιγότερο εφιαλτικό.

Η νέα φάση της αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα καλείται να αναπτύξει φορείς και εργαλεία, που θα βγάλουν τους τόπους από τα αδιέξοδα, μια και η κεντρική κυβέρνηση οφείλει να συνεχίσει την οικονομική πολιτική της όσο κρατάει η τριετία του μνημονίου!