Ήρθε σαν την Άνοιξη στην καρδιά του Φθινοπώρου!

 

(Collage by Yula Kiskiras)

 Ήρθε σαν την Άνοιξη στην καρδιά του Φθινοπώρου!

Ήταν δύο η ώρα το πρωί της 15^ης Νοεμβρίου όταν έσπασαν τα νερά της νύφης μας Λέξιας και κληθήκαμε να κατέλθουμε στη Νέα Υόρκη για να υποδεχθούμε τον κυοφορούμενο Θεόδωρο-Παύλο Αργύρη.

Εκείνος γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 3.30 το απόγευμα και μεις φθάσαμε τρείς ώρες αργότερα στο πολυτελές νοσοκομείο των νεογνών του Cornell University, Alexandra Cohen Presbyterian Hospital.Ο παππούς έτρεξε να αγοράσει λουλούδια για τη νύφη του αλλά έγω ανέβηκα γοργά τους 17 ορόφους με το ασανσέρ εξπρές για να γνωρίσω του παιδιού μου το παιδί.

Ήταν μακρύς και λεπτός, 3,5 κιλά μέσα στην διάφανη κούνια του στριμωγμένος σε μια πάνα που τώρα μοιάζει με εκείνα τα παλιά κόλπα που χρησιμοποιούσαν οι μαμάδες μας , γνωστά και ως φασκιώματα.

Μου φάνηκε όμορφος, και πώς να μη μου φανεί δηλαδή αφού το προσωπάκι του είναι κατάλευκης επιδερμίδας και τα ματάκια του σαν θαλασσιές χάντρες; Κοιμόταν, ξυπνούσε λίγο και ξανακοιμόταν... τον παρατηρούσα να κάνει τους μικρούς μορφασμούς του και να σκάει χαμόγελα μέσα στον ύπνο του.Τον εξέταζα προσεκτικά κάνοντας συγκρίσεις με τον πατέρα του όταν τον πρωτοαντίκρυσα 33 χρόνια πρίν ...

Ο νεογέννητος Θεόδωρος-Παύλος Αργύρης, ο οποίος φέρει τα ονόματα των δύο παππούδων του καθότι τα παιδιά μας η Λέξια και ο Αλέξανδρος είναι οπαδοί της παράδοσης και της οικογενειοκρατίας, έχει ήδη έρθει πακέτο με τον χαρακτήρα του. Δηλαδή είναι γελαστός και κάνει εκφραστικές κινήσεις με τα χέρια του, θυμίζοντας κάτι από μένα. Δεν μου μοιάζει, δεν μας μοιάζει, φέρει χαρακτηριστικά από τη μητέρα της Λέξιας, το γένος Δημηροπούλου και από τη μητέρα μου Μαρία Φραγκούλη, το γένος Κακαβούλη, με ένα ένθετο τσακπίνικο πηγουνάκι κληρονομιά από τον παππού Θεόδωρο και τον πατέρα του τον Αλέξανδρο.

Ωστόσο, αναγνωρίζω στις κινήσεις του το βέρσο μου, κοιμάται με τα χέρια πίσω από το κεφάλι προδίδοντας τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του. Θέλει να σου μιλήσει από τώρα εκφράζοντας με τα χεράκια του όσα τον ενοχλούν και όσα τον κάνουν χαρούμενο.

Οι πρώτες μέρες στο σπίτι ήταν δύσκολες, πολύ δύσκολες καθώς εκείνος ανακαλύπτει τον κόσμο και προσπαθεί να προσαρμοστεί σ΄αυτόν. Εμείς με την κεκτημένη μας ταχύτητα δεν μπορούμε να συντονιστούμε στους ρυθμούς του . Οι γονείς του αγωνιούν για το παραμικρό ήχο που βγάζει, τον ταϊζουν και τον κανακεύουν.

Εμείς παρατηρούμε απο κοντά να μεγαλώνει απο μέρα σε μέρα με την ταχύτητα της αστραπής. Τα ζιπουνάκια 0-3 μηνών δεν του χωρούσαν χθές ήταν πολύ μεγάλα, σήμερα του είναι ίσια ίσια, αύριο θα του είναι μικρά. Μεγαλώνει γοργά όπως όλα τα βρέφη άλλωστε,.

Δεν ήξερε αλλά έμαθε να πιπιλίζει,έμαθε με προσπάθεια να θηλάζει και τώρα είναι χαρούμενος όταν ξυπνάει καθώς ονειρεύεται το γάλα του. Αυτό γνωρίζει ως ηδονή προς το παρόν, το γάλα και το θηλασμό. Του αρκεί η αγάπη των γονιών του και η δική μας που πλημμυρίζει το διαμέρισμα πάνω από το ποτάμι. Του αρκούν οι ανάσες μας πλάι του και οι οικείες φωνές της ατέρμονος αφοσίωσης προς εκείνον.

Όταν ήρθε στον κόσμο ο πατέρας του ερωτεύθηκα το άρωμά του, τα ποδαράκια του που τα κινούσε με ρυθμό (τότε τα παιδιά κοιμόνταν ελεύθερα στην κούνια χωρίς φασκιώματα), το απλανές βλέμμα του (η όραση ωριμάζει μήνες αργότερα). Όταν βγήκα για πρώτη φορά εκτός σπιτιού τον ονειρευόμουν μέσα στην όμορφη κίτρινη φόρμα του να ακούει μουσικές στην κούνια του...

Ο Θεόδωρος-Παύλος είναι γλυκός σαν καραμέλα, διαχέει στον χώρο το λεπτό άρωμα της γέννησής του, εξαρτάται πλήρως από τους γονείς του. Όλα θα του διδάξουν εκείνοι, όλη την αγάπη και την προσοχή θα του τη δώσουν εκείνοι. Εμείς θα είμαστε οι δορυφόροι γύρω από την ύπαρξή του έτοιμοι να απορροφήσουμε κραδασμούς, να γίνουμε συνένοχοι σε ζαβολιές και να τον υποστηρίξουμε όταν χάνει τα δικαιώματά του λόγω αταξίας.

Καλωσόρισες Θεόδωρε-Παύλε στη ζωή μας! Η αγάπη μας προς τον πατέρα σου ήδη εξισώθηκε με την αγάπη μας προς εσένα. Ελα να ζήσουμε την ομορφιά της ύπαρξής σου και σου υπόσχομαι πως θα είμαστε οι συνεταίροι σου στις παρεκτροπές!

Θεόδωρε-Αλέξανδρε Σ’ ΑΓΑΠΩ!

Η Γιαγιά σου

Ιουστίνη

 

 

 

 

Κορίτσια στη Βεράντα! Το τελευταίο μυθιστόρημα της Τριλογίας της Λευκάδας!

 

Κορίτσια στη Βεράντα, μυθιστόρημα

Γυναίκες στο Φώς, θεατρική παράσταση

 

Κυκλοφορεί εντός των ημερών από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ το νέο μου μυθιστόρημα με τίτλο ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ, το οποίο αποτελεί το τρίτο βιβλίο από την ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ (Ψηλά Τακούνια Για Πάντα και Ξυπόλυτες στην Άμμο).

Πρόκειται για τις συμμαθήτριες και φίλες της Λευκάδας, είναι ένας ύμνος για τη Γυναικεία Φύση αλλά και τη Γυναικεία Φιλία.

 Εδώ παραθέτω τον πρόλογο του βιβλίου που είχα την τιμή να μου γράψει ο πρώην αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Σπυρίδων, τιμώντας με ως βιογράφο του και συγγραφέα της ευρύτερης μυθιστορηματικής γραφής.

 

Ένας Διακεκριμένος Πρόλογος

Του πρώην Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Σπυρίδωνος

Μετά από πολλά χρόνια και έχοντας βουτήξει την πένα της σε άλλα επιτυχημένα μυθιστορήματα, η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη επανέρχεται στις παιδικές της φίλες και συμμαθήτριες συγγράφοντας το τελευταίο βιβλίο της Τριλογίας της Λευκάδας με τίτλο «Κορίτσια στη Βεράντα», ολοκληρώνοντας έτσι την βαθειά ψυχογράφηση των γυναικών της ηλικίας της.

Η συγγραφέας ξεκίνησε το εγχείρημα της ψυχογράφησης της γυναικείας φύσης από το πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο «Ψηλά Τακούνια Για Πάντα», ένα βιβλίο που αποτελεί ύμνο στη γυναικεία φιλία αλλά και στην ωριμότητα των γυναικών, καθώς καταπιάνεται με μια συνάντηση των συμμαθητριών στα 40 τους χρόνια. Τολμηρή και γενναία με μια συγγραφική ματιά που αντλείται από βιώματα, η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη δεν διστάζει να ξεδιπλώσει τη γυναικεία ψυχολογία στην ωριμότητά της, προκαλώντας τον λογοτεχνικό κόσμο που προτιμάει συνήθως να  αναφέρεται σε όμορφες, νέες και ευέλπιδες γυναίκες με όνειρα και μέλλον.

Η νεότητα αποτελεί πλεονέκτημα  γιά τις ηρωίδες των συνηθισμένων λογοτεχνικών δρόμων, αλλά η Φραγκούλη σπάει το κατεστημένο συναντώντας τις συμμαθήτριες στα 40 τους χρόνια, εκεί που έφτασαν μετά από περιπέτειες και πόνους, καθώς οι συνθήκες άλλαξαν τον ρούν της ιστορίας τους. Εκεί στη λίμνη του Καναδά η Τζούλια, η συμμαθήτρια που φυγαδεύτηκε για να αποφύγει τον οξύτατο πόνο της αυτοχειρίας του πατέρα της καλεί τις παιδικές της φίλες που εγκατέλειψε ακούσια στα 18 της χρόνια όταν η τραγωδία της χτύπησε την πόρτα.

Εκεί με θέα της λίμνη των ελάτων γίνεται η πάλη ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν των κοριτσιών, εκεί αποκαλύπτονται τα όνειρα και οι ματαιώσεις τους, εκεί η Τζούλια που ζωγραφίζει με το κόκκινο χρώμα του αίματος, αρχίζει να συμβιβάζεται με το τραύμα της κοιτώντας κατάματα τις συμμαθήτριές της, που η καθεμιά τους είχε πάρει το δικό της δρόμο. Όλες είχαν αποκλίνει από τα όνειρά τους κι αυτό προκύπτει ανάγλυφα από τους διαλόγους τους παρότι η Τζούλια τις κάλεσε να έρθουν στο πάρτυ των 40 τους στα ψηλά τακούνια που όλες ονειρευόνταν να λικνισθούν όταν ήταν έφηβες και άτρωτες ακόμη από τη ζωή και τα αγκαθωτά μονοπάτια της.

Στο δεύτερο μυθιστόρημα με τίτλο «Ξυπόλυτες στην Άμμο» οι ηρωίδες της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη συναντιούνται στα 50 τους. Κι εδώ η συγγραφέας τολμάει να αφουγκρασθεί την ψυχολογία των γυναικών στη μέση ηλικία. Οι έξι συμμαθήτριες συναντιούνται στη Λευκάδα, όπου κατορθώνει να επιστρέψει η Τζούλια προσπαθώντας να επουλώσει τις πληγές από την βίαιη αυτοχειρία του πατέρα της.

 Και όλες  αναγνωρίζουν πως το μετατάρσιο έχει εκπέσει της σφριγηλότητας και πως η ξυπολυσιά είναι ένα βήμα προς την ελευθερία. Οι διάλογοι, οι κόντρες, οι μικρές επαναστάσεις αλλά και το καταστάλαγμα ανατέμνει τη γυναικεία φύση σε όλες της τις εκφράσεις.

Η  Φραγκούλη, ξεφεύγοντας από τα λογοτεχνικά κλισέ, αποτολμά την αναμέτρηση της  μυθοπλασίας με την ωμή πραγματικότητα, εγκιβωτίζοντας τα μεγάλα ερωτήματα της γυναικείας φύσης. Το μυθιστόρημα αυτό είναι ένα εργαλείο ψυχολογικής περιδιάβασης στις γυναίκες που έχουν φορτωθεί τα βάρη της ζωής, καθώς φωτίζει τις πλευρές της ιδιαίτερης αίσθησής τους, όταν εκείνες αντικρύζουν στον καθρέφτη τις πρώτες τους ρυτίδες. Στο μυθιστόρημα η μη αναστρέψιμη πορεία του συμβιβασμού παίρνει τη σκυτάλη ακυρώνοντας τις προσμονές της νεότητας.

Κι έρχεται η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη με το τρίτο μυθιστόρημα της Τριλογίας της Λευκάδας να δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις γυναίκες που έχουν φτάσει αισίως στα εξήντα τους. Τίτλος του «Κορίτσια στη Βεράντα» και η συγγραφέας δεν διστάζει να ρίξει άπλετο φώς στις γυναίκες που έχουν περάσει στην τελευταία καμπύλη του τόξου, τονίζοντας τις αισιόδοξες πλευρές της εξελικτικής πορείας τους.

Με την υιοθεσία της μικρής Γιολάντας έρχεται η κάθαρση της Τζούλιας που είχε ακινητοποιήσει τα αισθήματά της για να μην πληγωθεί, Η ζωγραφική της ξαναβουτάει στα χρώματα της αθώας μνήμης. Οι συμμαθήτριες πολλαπλασιάζονται, μπαίνουν δυναμικά στον καμβά των κοριτσιών που από έξι γίνονται πολλές, πάμπολλες. Οι συμμαθήτριες με τις δικές τους αναμνήσεις ζητούν θέση στην ιστορία των κοριτσιών. Κι έτσι ανακατεύονται όλες γλυκά, άλλη στέλνοντας τις παλιές φωτογραφίες, άλλη αποκαλύπτοντας τη φύση της μοναχικής ζωής, άλλη βιώνοντας μια καινούρια αγάπη, άλλη προσπαθώντας να λύσει το σταυρόλεξο των παιδιών και της επανάστασής τους...

Αυτό το τελευταίο μυθιστόρημα κλείνει τον κύκλο της γυναικείας εξέλιξης από τα 40 μέχρι τα 60 φωτίζοντας τις αθέατες πλευρές της κάθε σελήνης, Η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη σκιαγραφεί χαρακτήρες, περιγράφει ζωές, φωτίζει πτυχές της γυναικείας ύπαρξης  μα πάνω από όλα βάζει το μαχαίρι καθαρίζοντας τις πληγές των γυναικών. Το τρίτο έργο της Τριλογίας της Λευκάδας αποτελεί τον ύμνο της γυναικείας εξέλιξης , είναι το απόλυτο ψυχογράφημα των γυναικών στα 60 τους, που πλέον δεν είναι οι γερασμένες υπάρξεις των προηγούμενων γενεών, αλλά δυναμικές, αλύγιστες γυναίκες που διεκδικούν θέση στη ζωή με χρώματα κι αρώματα, σκεπάζοντας τις ωδύνες τους με την αχνή σκόνη της λήθης!

 

H κυρία του Ασεβούς Πολιτισμού!

 

Η κυρία του Ασεβούς Πολιτισμού!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Μεγάλη απογοήτευση προκαλεί ο επαναληπτικός διορισμός της κυρίας Λίνας Μενδώνη ως επικεφαλής στο Υπουργείο Πολιτισμού, όπου φαίνεται ότι από χρόνια τώρα δεν υπηρετεί τον Πολιτισμό αλλά εξυπηρετεί τα πολιτικά συμφέροντα της Νέας Δημοκρατίας.

Ο ρόλος που κλήθηκε να παίξει στις δεξιές κυβερνήσεις- ως υφυπουργός Πολιτισμού επί Σαμαρά και ως επαναληπτική υπουργός πολιτσμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη- θεωρείται πως έχει ολοκληρωθεί αποτελεσματικά, διότι όντως απαγκίστρωσε την επένδυση του Ελληνικού από τις αντιρρήσεις του Κεντρικού Αρχαιοκογικού Συμβουλίου και έκανε παράλληλα άλλες παρεμβάσεις στο ΚΑΣ για να σταματήσει η αγκύλωση των μεγάλων έργων.

Ωστόσο,  η κυρία Μενδώνη του αναιδούς πολιτισμού κατά την προηγούμενη θητεία της έφερε ορισμένες κοσμογονικές καταστροφές στην αρχαιολογική ιστορία της Ελλάδας.

1.Τσιμέντωσε την Ακρόπολη κάνοντάς την βορά στις ορδές των τουριστών. Η Ακρόπολη έχασε την αυθεντικότητα του εδάφους της αποτελώντας μια γελοιογραφία του παρελθόντος καθώς ανάμεσα από το τσιμέντο προβάλλουν κορυφές των βραχόλιθων. Ο βράχος της Ακρόπολης δεν πλέον είναι ιερός βράχος αλλά έδαφος ποδοπατήματος των τουριστών! 

Φέτος ντράπηκα όταν ξεναγούσα διακεκριμένους ανθρώπους από τον Καναδά στην Ακρόπολη όπου κουτρουβαληαστήκαμε με κίνδυνο να πάθουμε ατύχημα.

Στο μεταξύ το ασανσέρ που φτιάχτηκε δήθεν για τους ανάπηρους δεν λειτουργούσε και απο ό,τι πληροφορηθήκαμε σπανίως λειτουργεί.

1. Η κυρία Μενδώνη έδωσε την Επίδαυρο σε δυό  αμφιλεγόμενες παραστάσεις που προκάλεσαν το κοινό περί αρχαίου δραμάτος αίσθημα. (  Τους  ΣΦΗΚΕΣ στην κυρία Κιτσοπούλου και την ΜΗΔΕΙΑ στον κύριο Κάστροφ ) προκαλώντας σκουπίδια στον ιερό χώρο του αρχαίου δράματος.
2. Η κυρία Μενδώνη παρέδωσε τον ιερό χώρο του Ηρωδείου στα «ιερά»τέρατα της λαϊκής και πόπ μουσικής,Αντώνη Ρέμο και Άννα Βίσση αντίστοιχα, ξεφτιλίζοντας το ρωμαϊκό ωδείο. Η ντροπή δεν είχε πού να κρυφτεί με αυτές τις επιλογές, καθώς το Ηρώδειο έγινε κυριολεκτικά πίστα την ώρα που αναμενόταν να επαναλειτουργήσει ο Λυκαβηττός και δεν υπήρχε δικαιολογία για την φιλοξενία τέτοιων παραστάσεων.
3. Η κυρία Μενδώνη μας είχε φλομώσει προεκλογικά το 2015 με την Αμφίπολη για χάρη του Αντώνη Σαμαρά αλλά την εγκατέλειψε όταν επανήλθε ως υπουργός πολιτισμού.Κανείς δεν μιλάει πλέον για τον τύμβο της Αμφίπολης και αμφιβάλλω αν εξακολουθεί να ισχύει εκεί η αρχαιολογική σκάπάνη.
4. Η κυρία Μενδώνη ξεπούλησε όλα τα καφέ των Μουσείων σε πολυεθνική που έχει αγοράσει τα μικρογεύματα Γρηγόρης γιά καθαρά κερδοσκοπικούς λόγους παραβλέποντας πως ορισμένα από αυτά χρησιμοποιούνταν για παρουσιάσεις βιβλίων και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

Η κυρία Μενδώνη , της οποίας δεν ξέρω όλα τα κατορθώματα καθώς δεν ζώ στην Ελλάδα, είναι φανερό πως δεν παράγει πολιτισμό. Έχει τα παρεάκια της, προωθεί ΕΣΠΑ κυρίως για την αναστύλωση εκκλησιών ( καθότι ανήκε σε παρεκκλησιαστική οργάνωση στο παρελθόν)  και γενικά είναι η προβληματική αρτηρία του σύγχρονου πολιτισμού.Το ΥΠΠΟ επί των ημερών της δεν παρήγαγε ούτε ένα πρωτοπόρο έργο αληθινού πολιτισμού, απλά οι επιλογές της έφεραν την εμπορικότητα αναιδώς στην Ακρόπολη, την Επίδαυρο και στα μουσεία χωρίς ίχνος ντροπής. 

Δεν την είδαμε σε μια παρουσίαση βιβλίου, σε μια έκθεση ζωγραφικής στην επαρχία. Δεν την είδαμε πουθενά στα μικρά όπου παράγεται ο αληθινός σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός. Λυπηρή απουσία μιας πολιτιστικής πολιτικής που θα έπρεπε να είχε συνέπεια και συνέχεια. 

Τελευταίο της κατόρθωμα ήταν η επίθεση στο νέο δήμαρχο Αθηναίων Χάρυ  Δούκα, τον οποίο προσπαθεί να σαμποτάρει μπλοκάροντας το άνοιγμα της Βασιλίσσης  Όλγας ως  κοιτίδα βυζαντινών αρχαιοτήτων. Είναι γνωστό ότι ολόκληρη η Αθήνα είναι αρχαιολογικός χώρος, αλλά αυτό δεν εμπόδισε να γίνει το μετρό και άλλα έργα μεγίστης σημασίας για την διευκόλυνση της σύγχρονης κοινωνίας. Και βεβαίως μπορεί να παραχωρηθεί μία λωρίδα για ποδηλατόδρομο αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κλείσει όλος ο δρόμος που συνδέει το ανατολικό με το δυτικό κέντρο της Αθήνας. 

Η κυρία Μενδώνη ήρθε ο καιρός να επιστρέψει στην σύνταξη καθώς έχει ξεπεράσει το όριο ηλικίας.

Το υπουργείο πολιτισμού, που αποτελεί πυλώνα προσδιορισμού της ιστορικής χώρας μας έχει ανάγκη από ένα υπουργό με όραμα. Του αξίζει μια νέα Μελίνα Μερκούρη!

Το Δωμάτιο της Μελίνας!

 

Το Δωμάτιο της Μελίνας!

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Melina’s Room, Chambre de Melina, to Δωμάτιο της Μελίνας είναι η πλάκα που κοσμεί από την περασμένη εβδομάδα ένα από τα δωμάτια της Γυναικείας Ογκολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Glen του McGill, δωρεά του Λυκείου των Ελληνίδων του Μοντρεάλ για την έρευνα της έγκυρης πρόληψης του καρκίνου των ωοθηκών, που διεξάγεται από την ομάδα της ογκολόγου-γυναικολόγου-χειρουργού δόκτωρος Lucy Gilbert.

Η αποκάλυψη της πλάκας έγινε σε μιά σεμνή τελετή στο νοσοκομείο Glen του McGill από την Γενική Πρόξενο της Ελλάδας στο Μόντρεαλ Κατερίνα Βαρβαρήγου, την δρα Lucy Gilbert και την υπογράφουσα καθώς έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ (ΛΕΜ). Τα λόγια μου έρρεαν μέσα σε δάκρυα καθώς έχασα την αδελφή μου Κωνσταντίνα από τον καρκίνο των ωοθηκών 20 χρόνια πριν και γνωρίζω τον Γολγοθά της ασθένειας αυτής:

« Με μεγάλη συγκίνηση βρίσκόμαστε σήμερα στο μεγαλύτερο και αρτιότερο νοσοκομείο του Μοντρεάλ, το Glen του McGill όπου πριν απο λίγο αποκαλύψαμε την πλάκα στο όνομα της Μελίνας ως αντίδωρο της προσφοράς του Λυκείου των Ελληνίδων στο The Doveegene Project.

Ποιά είναι η Μελίνα;

Είναι η Μελίνα Τσαγκαρόπουλος και κάθε Μελίνα που πολεμάει τον καρκίνο των ωοθηκών περνώντας από θεραπείες με απίστευτες συνέπειες.

Ποιά είναι η Μελίνα ; Είναι η Μελίνα Μερκούρη, η θρυλική Ελληνίδα ηθοποιός του ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, αυτή που έγινε υπουργός Πολιτισμού στην Ελλάδα ζητώντας πίσω τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι η υπουργός που πέθανε από καρκίνο ζώντας την αγωνία της ασθένειας μέχρι το μεδούλι της.

Σε κάθε Μελίνα, σε κάθε Κωνσταντίνα, σε κάθε γυναίκα με καρκίνο των ωοθηκών  αφιερώνουμε αυτό το δωμάτιο και όλες τις προσπάθειες του Λυκείου των Ελληνίδων να κάνουμε εράνους  για την έρευνα που συντελείται από την ομάδα της δρος Lucy Gilbert για να πιστοποιηθεί η μέθοδος Doveegene, η μόνη μέθοδος που μπορεί να διαγνώσει τον καρκίνο των ωοθηκών σε προκαρκινικό στάδιο».

H δρ. Gilbert  εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για τη συμμετοχή του Λυκείου των Ελληνίδων Μοντρεάλ στην έρευνα του μοριακού τέστ Doveegene, τονίζοντας ότι η κλινική έρευνα έχει αποδείξει μέχρι σήμερα πως το 1% των γυναικών που υποβλήθηκαν σε αυτήν έχει διαγνωσθεί με προκαρκινικά κύτταρα, ενώ το 7% με άτυπα κύτταρα, που μπορούν να εξελιχθούν σε καρκίνο του ενδομητρίου ή των ωοθηκών. Η υστερεκτομή προλαμβάνει την ανάπτυξη των εν λόγω καρκίνων οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να διαγνωσθούν σε πρώιμο και ιάσιμο στάδιο, κατέληξε η διεθνής ογκολόγος.

Η νέα πρόεδρος του πανεπιστημιακού ιδρύματος Marie-Hélène Laramée ευχαρίστησε το Λύκειον των Ελληνίδων Ελληνίδων για την συμμετοχή του στην έρευνα του μοριακού διαγνωστικού τέστ Doveegene, ενώ η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια της τιμητικής εκδήλωσης Tara Swartz αποκάλυψε πως το σπουδαιότερο σημείο είναι το γεγονός ότι από τις 4000 γυναίκες που υποβλήθηκαν στο εν λόγω τέστ οι 1000 γυναίκες ήταν Ελληνίδες, γεγονός που οφείλεται στην ενημέρωση εκ μέρους του ΛΕΜ.

Οι μεγαλύτεροι χορηγοί μέχρι σήμερα υπήρξαν, ο Άρχοντας Δημήτριος Μανωλάκος ο Αρχοντας Νίκος Τσατάς, ο Άρχοντας Ανέστης Καραγιαννίδης, ο Αρχοντας Γιώργος και η γυναίκα του Παναγιώτα Τσίτουρα,οι οδοντίατροι Andre Shenouda και Αθηνά Διαμάντη,ο φιλάνθρωπος Νίκος Φωτιάδης, ο πρώην πρόεδρος του Λαβάλ Κώστας Μυλωνόπουλος, ο επιχειρηματίας Γιώργος Αμανατίδης, η Μαρία Φωτόπουλος, οι πολιτικοί της παροικίας και ιδιαίτερα οι βουλευτές Αννυ Κουτράκη και Εμμανουέλα Λαμπρόπουλος, ο δικηγόρος Βασίλης Αγγελόπουλος, ο ιδιοκτήτης των Petros tavernas Θεόδωρος Δρανιάς, ο χρηματιστής της RBC Βασίλης Παπαευαγγέλου, ο επενδυτής Pat Savoia, το ίδρυμα Τσιόλης, ο σεφ Φώτης Παπαγεωργίου, η σχεδιάστρια μόδας Ορσαλία Παρθένη και άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι άνθρωποι της παροικίας.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ερανικές προσπάθειες του ΛΕΜ που έχουν συγκεντρώσει μέχρι από το 2019 το ποσόν των 300.000 δολαρίων οφείλονται εν πολλοίς στις άοκνες προσπάθειες των μελών του ΔΣ του Λυκείου που αποτελείται από τις: Άρτεμι Καραγιαννίδη, Ματίνα Πριφτάκη, Ελένη Δρακοπούλου, Βίκυ Γεωργιάδου, Αφροδίτη Τσιμπέρη, Λίτσα Πελώνη, Γιούλα Κισκίρα, Ευαγγελία Τσαλκίδου, Σία Τσιατούμα, Αμαλία Μαρκάκη, Γεωργία Χαλούλου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Γενική πρόξενος της Ελλάδας στο Μοντρεάλ Κατερίνα Βαρβαρήγου, οι βουλευτές Άννυ Κουτράκη και Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος, οι δημοτικοί σύμβουλοι του Μοντρεάλ Μαίρη Ντέρος και Δέσποινα Σούρια, οι δημοτικοί σύμβουλοι του Λαβάλ Αγλαϊα Ρεβελάκη και Βασίλης Καρυδόγιαννης, η ομοσπονδιακή δικαστής Αικατερίνα Τσιμπέρη, ο πρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ Τζόν Θεοδοσόπουλος, οι Άρχοντες του Πατριαρχείου Νικόλας Παγώνης και Ανέστης Καραγιαννίδης, οι πρόεδροι γυναικείων οργανώσεων Μέλπα Καματερός, Μπέλ Γκριβάκης και Ιωάννα Τσουμπλέκα και άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι δωρητές.

Η εκδήλωση υπογράφτηκε με τα τραγούδια της Μελίνας Μερκούρη, κλείνοντας με τα Παιδιά του Πειραιά! Η οργάνωση της εκδήλωσης έγινε  από την  Angela Lucia του ιδρύματος MUHC και την ομάδα της.

 

Τον επινίκειον ύμνον...

 

Τον επινίκειον ύμνον...

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Και εγένετο το θαύμα, εγένετο η ανατροπή και ο Ιορδάνης εστράφη προς τα οπίσω και ο νόμος της βαρύτητας καταργήθηκε καθώς ο Ξενοφών Βεργίνης παρά τα εσωκομματικά βέλη πέταξε ψηλά  με ένα συντριπιτικό ποσοστό  49%, ρεκόρ δημοτικής νίκης για τη Λευκάδα.

Γιατί τον ψήφισαν οι Λευκαδίτες;

1.   Είχαν απηυδήσει με την απραξία της προηγούμενης δημοτικής αρχής αλλά και με την αλαζονική συμπεριφορά του απερχόμενου δημάρχου Χαράλαμπου Καλού.

2.   Αντιλήφθηκαν πως η Λευκάδα χρειάζεται ένα στιβαρό δήμαρχο που γνωρίζει τις ατραπούς της δημόσιας διοίκησης και δεν θα σπαταλήσει δύο χρόνια να μάθει τα του Δήμου Λευκάδας.

3.   Πιάστηκαν κυριολεκτικά από την ελπίδα που προσφέρει το πρόγραμμα Βεργίνη, ένα πρόγραμμα που προτείνει άμεσες και βιώσιμες λύσεις για τα μεγάλα και καυτά προβλήματα του νησιού μας.

4.   Απέκτησαν χημεία με τον Ξενοφώντα Βεργίνη, τον οποίο είδαν ως σάρκα εκ της σαρκός τους. Ο Ξενοφών Βεργίνης της παλιάς γενιάς εκπροσωπεί το όνειρο του ανδρός που ξεκίνησε από το μηδέν και έδωσε αγώνες για να πετύχει στην εκπαιδευτική, επιχειρηματική και πολιτική ζωή του τόπου.

5.   Η στάση ζωής του Ξενοφώντα Βεργίνη «Γεννήθηκα Νέος», κεφάλαιο ολόκληρο από την βιογραφία που είχα την τύχη να συγγράψω με τίτλο ΠΕΡΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ (εκδόσεις Ωκεανός) αποτελεί ορόσημο για μια γενιά της οποίας ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί κατά μία εικοσαετία.

6.   «Οι νέοι απέτυχαν, ας δοκιμάσουμε τους πεπειραμένους» ήταν το σύνθημα των ψηφοφόρων.

 

Η προεκλογική εκστρατεία παίχθηκε σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα:

1.   Ο Ξενοφών Βεργίνης έδωσε μεγάλη βάση στα χωριά αλλά και στα νησιά Κάλαμο και Καστό, συμμετέχοντας ενεργά στην καθημερινή ζωή τους (παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις, στα πανηγύρια, στα κοινωνικά γεγονότα τους). Στρατολόγησε επίσης τους καλύτερους κομματάρχες όχι απαραίτητα από τη Νέα Δημοκρατία αλλά από όλο το φάσμα των πολιτικών κομμάτων.

2.   Στρατολόγησε άτομα υψηλής αποδοχής στην πόλη της Λευκάδας, όπως τους γιατρούς Καραγιάννη και Σαρανταένα , με τον πρώτο να παίρνει ρεκόρ ψήφων ένεκα της προεδρίας του Τηλυκράτη και της ανάδειξής του σε ομάδα της Β κατηγορίας.

3.   Έδειξε έμπρακτα την αγάπη του για τον Τηλυκράτη συμμετέχοντας με κάθε τρόπο στην αναβάθμισή του, γεγονός που ενθάρρυνε και ενθουσίασε τους Μπρανέλους. (Αν είχε κάποιο έλλειμμα επικοινωνίας με τη Μπρανελιά το κάλυψε με το πάθος για τον Τηλυκράτη).

4.   Εφτιαξε μια πολλυσυλλεκτική ομάδα χωρίς φραγμούς και κομματικά όρια. Αγκάλιασε νέους, τόνισε τη γυναικεία παρουσία στα ψηφοδέλτιά του, ανέδειξε τους αγρότες αλλά τους επιχειρηματίες της Λευκάδας.

5.   Τον αγκάλιασαν και τον στήριξαν οι έμπειροι άνθρωποι στα δημοτικά θέματα, όπως η Σεβαστή Κωνσταντινίδη-Ρεκατσίνα (στο ψηφοδέλτιο) , ο Κώστας Γληγόρης, η Ζωή Σκιαδά και ο Μάκης Μελάς (εξωθεσμικά).

6.   Έκανε ένα προεκλογικό αγώνα με σύνεση, χαμηλούς τόνους και μειλίχιο ύφος. Ο λόγος του, παρά την καλόπιστη κριτική στον απερχόμενο δήμαρχο, ήταν πάντα στοχευμένος, ευγενικός και προετοίμαζε το κλίμα της συναίνεσης για την επόμενη μέρα.

Γενικά, ο Ξενοφών Βεργίνης έδωσε τον καλόν αγώνα και τώρα προετοιμάζεται για την παραλαβή του Δήμου Λευκάδας από τον απερχόμενο δήμαρχο Χαράλαμπο Καλό!

Εύχομαι καλή επιτυχία στους στόχους του Ξενοφώντα Βεργίνη που θα τους δρομολογήσει άμεσα καθώς είναι οδοστρωτήρας στις αποφάσεις του και στην υλοποίηση των μεγάλων έργων.

Να είσαι γερός και να παραμείνεις αλώβητος από τις κολακείες των ανθρώπων. Διότι "ΑΡΧΉ ΆΝΔΡΑ ΔΕΊΚΝΥΣΙ"