Το βελούδινο βλέμμα της γιαγιάς Αννας

 

Εφυγε χθές η γιαγιά Αννα από τη ζωή, πλήρης ημερών στα 94 χρόνια της. Η γιαγιά Αννα ήταν μητέρα της φίλης μου Μαίρης Καραμάνος, που με τη σειρά της είναι μητέρα του Μιχάλη Τσατσούλη, του καλύτερου αδελφικού φίλου του Αλέξανδρου.

Η γιαγιά Αννα είχε λευκή επιδερμίδα αλαβάστρινη και δυό μεγάλα βελούδινα μάτια που σε κοιτούσαν με σεμνότητα και κατανόηση. Είχε ολοστρόγγυλα κερασένια χείλη και ολόλευκα μαλλιά σαν φρέσκο χιόνι. Ηταν τόσο όμορφη και τόσο ευγενής που σε κατακτούσε αμέσως.

Η γιαγιά Αννα ήταν η επιτομή της γιαγιαδένιας ύπαρξης. Πάντοτε με το χαμόγελο μας καλοδεχόταν στο σπίτι, όπου μαγείρευε και φρόντιζε την οικογένεια της Μαίρης και προπάντων το μικρό Μιχάλη, για τον οποίο έτρεφε τρομερή αδυναμία. Βέβαια, ο Μιχάλη έχει από τα χαρακτηριστικά της κι έτσι καθρεφτιζόταν στο γλυκό πανέμορφο προσωπάκι του.

Η γιαγιά Αννα ήταν γλυκομίλητη, μελιστάλαχτη, αγαπημένη. Ποτέ δε μιλούσε άσχημα για κανένα και χαιρόταν να διαβάζει ελληνικά βιβλία. Απολάμβανε την κουβέντα μαζί μου γιατί μιλούσα «μορφωμένα ελληνικά», όπως συχνά μου έλεγε.

Α! Γιά τον Αλέξανδρο έβγαζε όλα τα καλούδια όταν πήγαινε στο σπίτι καθώς  ήταν το ταίρι του Μιχάλη στα παιχνίδια. « Παιδάκια» τα αποκαλούσε τα αγόρια και δεν παραπονιόταν ποτέ που κόντευαν να γκρεμίσουν τους τοίχους του υπογείου παίζοντας χόκεϊ με το πόκ ή ποδόσφαιρο με αληθινή μπάλα ποδοσφαίρου.

« Παιδάκια είναι τί να κάνουν μέσα στο χειμώνα;» μου έλεγε παρηγορώντας με για την ολική καταστροφή που προκαλούσαν στο σπίτι ο Μιχάλης κι ο Αλέξανδρος. Κι όλο τα καμάρωνε τα «παιδάκια» που έβγαζαν την ενέργειά τους κλωτσώντας πόκ και μπάλες και τοίχους και ό,τι νάναι.

Η γιαγιά Αννα ήταν μια ήρεμη δύναμη, δεν ύψωνε ποτέ τη φωνή της . Κι όμως σμίλεψε τα όνειρα των παιδιών της οδηγώντας τα στον ευγενή αγώνα της παιδείας και της επιτυχίας. Είμαι σίγουρη πως η αδελφή μου η Μαίρη οφείλει στη μητέρα της μέρος της επιτυχημένης καριέρας και σίγουρα το πάθος της να κατακτήσει τις κορυφές.

Θα μας λείψει η αριστοκράτισσα γιαγιά Αννα, αλλά το βελούδινο βλέμμα της το άφησε πίσω στα μάτια της Μαίρης της και του Μιχάλη της.

Καλό ταξίδι γιαγιά Αννα, σ΄ευχαριστώ που υπήρξες αληθινή δεύτερη  γιαγιά  για τον Αλέξανδρο εδώ στην ξένη χώρα. Νάναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει σ΄αυτή τη γή  που αγάπησες σα δεύτερη πατρίδα.

 

Ιουστίνη

Αιδώς Αργείοι! Πού είναι η αιδώς

Καταιγιστικές ήταν οι εξελίξεις στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, καθώς η νέα κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να ξεφορτωθεί τον πρόεδρο του πρακτορείου κ. Ηλία Μάτσικα. Αφού με διάφορα εκβιαστικά και άλλα μέτρα δεν τα κατάφερε, τον απέλυσε λέει για ευθύνη ανακριβών ειδήσεων.

Ντρέπομαι που ακόμη και σε κυβέρνηση συνεργασίας τολμούν οι άπρεπείς να σπιλώνουν ανθρώπους, δημοσιογράφους και προπάντων να λερώνουν τη δημοσιογραφία που θα έπρεπε να είναι υπερκυβερνητική, άσπιλη, αμόλυντη, άφθορη!

Εάν δεν ξεσηκωθούμε τώρα οι συνάδελφοι του ΑΜΠΕ, θα δούμε τη διάλυση του εθνικού ειδησεογραφικού πρακτορείου σύντομα. Και δεν θα χάσουμε εμείς τη δουλειά μας, αλλά η χώρα την επίσημη φωνή της στο εξωτερικό.

Ντροπή!

Ιουστίνη Φραγκούλη

Ανταποκρίτρια ΑΜΠΕ στον Καναδά

 

 

ΥΓ. Παραθέτω την επιστολή του προέδρου του ΑΜΠΕ κ. Ηλία Μάτσικα αυτούσια όπως εστάλη σε όλους τους συναδέλφους του πρακτορείου

 

Αγαπητοί συνάδελφοι

 

Όπως ήδη γνωρίζετε, με μια απροκάλυπτη κυβερνητική παρέμβαση που δεν έχει το προηγούμενό της στην υπερεκατονταετή ιστορία του εθνικού πρακτορείου ειδήσεων, ο υφυπουργός κ. Σ. Κεδίκογλου «αποφάσισε και διέταξε» την πρόωρη λύση της θητείας μου ως Προέδρου και Γενικού Διευθυντή του ΑΠΕ-ΜΠΕ με το ανήκουστο αιτιολογικό ότι δεν άσκησα προληπτική λογοκρισία στη δημοσιογραφική δουλειά συναδέλφων μου.

Αφού έπεσαν στο κενό οι ευθείες απειλές που είχε  διατυπώσει ο ΓΓΜΕ ότι θα με απέλυε επειδή δήθεν δεν ήταν σύννομος ο διορισμός μου, τον Ιούλιο του 2010, αφού κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος η κατάφωρα φωτογραφική ρύθμιση που προώθησε στη Βουλή κατά τρόπον προκλητικά αντισυνταγματικό. ο κ. Κεδίκογλου εγκατέλειψε τα προσχήματα.

Συγκάλεσε γενική συνέλευση των μετόχων –αλήθεια ο κ. Στουρνάρας συμφωνεί;- και η οποία αποφάσισε να λήξει πρόωρα τη θητεία μου επειδή δημοσιεύτηκαν δύο τηλεγραφήματα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από συναδέλφους, οι οποίοι είχαν ως πηγή ενημέρωσή τους την κυβέρνηση και ο ένας εξ αυτών τον ίδιο τον κ. Κεδίκογλου .

Σας επισυνάπτω το κείμενο της προφορικής δήλωσης που έκανα κατά τη διάρκεια της συνέλευσης η οποία μαζί με ένα εκτενές ενημερωτικό σημείωμα θα περιληφθούν στα πρακτικά:

 

«Δήλωση Προέδρου-Γενικού Διευθυντή ΑΠΕ-ΜΠΕ

στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση του πρακτορείου

 

 

Παρίσταμαι στη σημερινή έκτακτη γενική συνέλευση της 15/10/2012

του ΑΠΕ-ΜΠΕ , που συγκάλεσαν οι μέτοχοι του με δική τους πρωτοβουλία και με θέμα το οποίο δεν υφίσταται, αφού τα δήθεν στοιχεία τα οποία αναφέρονται σ΄αυτό, είναι παντελώς αβάσιμα έως ανυπόστατα.

Ο λόγος που συγκλήθηκε η γενική συνέλευση και μάλιστα με αυτό το ανύπαρκτο  θέμα, είναι προφανής.

Ο μέτοχος θεωρεί ότι δύο ειδήσεις που μεταδόθηκαν την Παρασκευή 5/10/2012 ήταν δήθεν ανακριβείς, επιδιώκοντας να διευκρινίσει, στο πλαίσιο μιας έκτακτης γενικής συνέλευσης τις εσωτερικές διοικητικές λειτουργίες του πρακτορείου.

 

Οφείλω να τονίσω, κατ΄αρχήν, ότι και στις δύο περιπτώσεις οι  ειδήσεις ήταν απολύτως ακριβείς.

 

-η πρώτη αφορούσε το μήνυμα του Πρωθυπουργού

-η δεύτερη την υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ και το ΣΔΟΕ.

 

Δυστυχώς, όμως, η πρόσκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης με αυτό το Θέμα της Ημερήσιας Διάταξης, ευθέως προσκρούει, εκτός των άλλων, στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελεύθερη δημοσιογραφική λειτουργία  και δημιουργεί την εντύπωση ότι η Κυβέρνηση παρεμβαίνει απροσχημάτιστα στην ελευθερία του Τύπου, προκειμένου να διαμορφώσει τεχνηέντως ένα κλίμα μετωπικής αντιπαράθεσης, δια της απαράδεκτης αποδόσεως ευθύνης  για τη δημοσίευση των δύο αυτών ειδήσεων.

   

 Αλλά και υπ΄αυτή  την έννοια  το Θέμα της σημερινής Ημερήσιας Διάταξης είναι απολύτως ανύπαρκτο και ανυπόστατο και εξυπηρετεί τον σκοπό της αντιπαράθεσης αυτής.

 

Τούτο, μάλιστα, πρέπει να εξετασθεί και υπό το φως της τροπολογίας, που κατατέθηκε στη Βουλή και η οποία δεν αποσκοπεί στην ουσιαστική αντιμετώπιση των πολλαπλών διοικητικών και οργανωτικών ζητημάτων λειτουργίας του ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ, αλλά στη διοικητική παρέμβαση της κυβέρνησης και στην καθιέρωση κυβερνητικού ελέγχου στην ελευθερία παραγωγής-μετάδοσης ειδήσεων από το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο της χώρας.

 

Αποσκοπεί, επίσης,  και στην απαξιωτική αποπομπή μου από τη θέση του Προέδρου–Γενικού Διευθυντή του ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ, κατά τρόπο  αντισυνταγματικό και αντίθετο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Προκαλεί εντύπωση όμως ότι αυτό γίνεται, παρόλο ότι   οι μέτοχοι γνωρίζουν άριστα τα πραγματικά ζητήματα που απασχολούν το ΑΠΕ-ΜΠΕ και τα οποία εκκρεμούν .

Η επίλυσή τους  όμως,  που ανήκει στη δική τους σφαίρα ευθύνης,  αν και θα έπρεπε να έχουν αντιμετωπισθεί από καιρό,  παραμένει σε εκκρεμότητα.

 

Για όλα αυτά η διοίκηση του πρακτορείου, όπως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα, τους έχει ενημερώσει υπεύθυνα, έγκαιρα και επανειλημμένα , ενώ τα γνωρίζουν και οι συνδικαλιστικοί φορείς (ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΙΗΕΑ, ΣΗΠΕ κλπ), που επίσης έχουν  ζητήσει την άμεση επίλυσή τους.

 

Όλως ενδεικτικά θα ήθελα να επαναλάβω ορισμένα βασικά:

 

-Εκκρεμότητα  στην καταβολή της τρέχουσας δόσης από τον προϋπολογισμό..

-Αλλαγή του τρόπου επιχορήγησης.

-Έξοδος από τις ΔΕΚΟ, ώστε να επανέλθει η λειτουργία του πρακτορείου, στο καθεστώς που ίσχυε μέχρι το2010.

-Ελλείψεις προσωπικού, που θα έπρεπε να έχουν ήδη αντιμετωπισθεί.

-Αποσπασμένοι που επιβαρύνουν το πρακτορείο με  ετήσιο κόστος της τάξης των 180.000 ευρώ και οι οποίοι θα έπρεπε να επιστρέψουν.

-Κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων.

 

Θέλω επίσης να υπογραμμίσω για μια ακόμη φορά:

 

Ως  δημοσιογράφος εξακολουθώ να διατηρώ ακέραια την άποψη, που από την πρώτη στιγμή επισήμανα, ότι η ενημέρωση δεν μπορεί να αποτελεί ΔΕΚΟ, ούτε βέβαια οι δημοσιογράφοι μπορεί να είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ακόμη και αν εργάζονται σε δημόσια ΜΜΕ και ότι αυτό αποτελεί θέση και του ΔΣ του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Αυτή άλλωστε είναι  και πάγια η θέση της ΕΣΗΕΑ, της ΠΟΕΣΥ,της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρακτορείων Ειδήσεων.

 

 

Ηλίας Κ. Μάτσικας»

 

 

 

Ερωτας στην Ομίχλη από την πέννα της Ιωάννας Κολοβού

                                     

 Yπάρχουν μερικές φιλίες στη ζωή, που γίνονται δεσμοί αίματος με το πέρασμα των χρόνων. Ετσι ειμαστε με την Ιωάννα, σφιχτοδεμένες για πάντα κι ας μη βλεπόμαστε συχνά. Στην Αθήνα της χάρισα το τελευταίο μου μυθιστόρημα "Ερωτας στην Ομίχλη" κι εκείνη το ρούφηξε σε μια νύχτα.

Κι ύστερα ολότελα αγαπητικά έγραψε για το μυθιστόρημα τη δική της οπτική. Κι εγώ το παραθέτω με περηφάνεια, γιατί η Ιωάννα Κολοβού είναι από τις σημαντικότερες πένες της νεοελληνικής γραφής.

Σαν αύρα είναι τα γράψιμό της, σαν δροσερό αεράκι που ανακατεύει  τα γιασεμιά τις νύχτες για να χύσουν το άρωμά τους μεθυστικά ως την αυγή.

Σ΄ευχαριστώ Ιωάννα που με τιμάς με τη φιλία σου, που έχεις γίνει αδελφή μου!

Τζουστινάκι 

                                    



                                       Έρωτας στην Ομίχλη

                                    Ιουστίνη Φραγκούλη- Αργύρη

 

                                       

                                     Γράφει η Ιωάννα Κολοβού

                                

 

                       «…μα η μοίρα κυβερνά;»

 

 

Θα μπορούσε να είναι μια σπαραχτική ερωτική ιστορία, από αυτές που η μοίρα σημαδεύει και τις διαβάζεις απνευστί, αφήνοντας ένα δάκρυ να κυλάει, εξωτερικά ή εντός σου.

Θα μπορούσε να είναι μια λεπτομερής  τοιχογραφία της ελληνικής επαρχίας στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, από αυτές που σου θυμίζουν πόσο δύσκολα προχωράει  μέσα στο χρόνο τούτος ο τόπος, σαν ένα λεωφορείο που αγκομαχάει στο χωματόδρομο με το γκρεμό να χάσκει δίπλα στις ρόδες του.

Θα μπορούσε να είναι και η περιγραφή αυτή της τρομακτικής αντίθεσης που εμπεριέχεται στην ελληνική κοινωνία , όπου η πρωτεύουσα και η συμπρωτεύουσα δευτερευόντως, ουδεμία σχέση έχουν με την περιφέρεια. Έτη φωτός η κοινωνική και κυρίως η ψυχολογική απόσταση της μιας από την άλλη.

Το μυθιστόρημα «Έρωτας στην Ομίχλη» της Ιουστίνης Φραγκούλη –Αργύρη εννοείται πως τα περιέχει όλα αυτά, μα δεν είναι μόνον όλα αυτά. Όχι πως μπαίνουν για να παίζουν το ρόλο του φόντου, κάθε άλλο, όμως το κέντρο βάρους είναι αλλού.

Η συγγραφέας καλείται εδώ να διαχειριστεί μια ιδιαίτερη «πληροφορία» η οποία απειλεί να τινάξει στον αέρα την αφήγηση, αφού την οδηγεί στο να παρεκκλίνει από την φυσιολογική πορεία και τους κανόνες που διέπουν ένα μυθιστόρημα.

Πρόκειται  για μια αληθινή ιστορία όπως  λέει η ίδια στον πρόλογο. Οι αληθινές ιστορίες τείνουν να τιθασεύουν τη φαντασία  να κομίζουν κόπον και βάσανον  στον συγγραφέα, να χειραγωγούν πολλές φορές τη γραφή. Κι αν στο προηγούμενο μυθιστόρημά της  («Για την αγάπη των άλλων») που κι εκείνο βασιζόταν σε μια αληθινή ιστορία, η αφήγηση είχε καλά ζυγιασμένη, αρχή μέση και τέλος, εδώ μέχρι να έρθει η κάθαρση, οι ήρωες περνούν τα πάθη του Χριστού. Η τραγωδία τους είναι ότι δεν μπορούν να βρουν, να κατανοήσουν το γιατί.. Κάτι μεταφυσικό μοιάζει να κινεί τα νήματα.

 

Ο μύθος αρχίζει να ξετυλίγεται την εποχή που η πρωτεύουσα μεθούσε μέσα σε στιγμές απίστευτης χαράς και ανακούφισης που έφερνε η πτώση της Χούντας, και μέσα από  αυτό  το μεθύσι προσπαθούσε να διασκεδάσει το δράμα της Κύπρου με τις δυνάμεις κατοχής της Τουρκίας να έχουν καταλάβει το μισό νησί. Έλληνες προδότες, επίορκοι στρατιωτικοί, πίσω από αυτό.

Σε χρόνο παράλληλο, η επαρχία τραβούσε το δικό της δρόμο.  Μια εφημερίδα περνούσε από χέρι σε χέρι στα καφενεία και ως εκεί…

Μια νεαρή δασκάλα με πυρετικά μάτια, κρυφή φλόγα στην καρδιά πρωτοδιορίζεται σε ένα σχολείο ενός χωριού, ξεχασμένου από θεούς και ανθρώπους. Θέλει να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις της στους μικρούς μαθητές. Είναι νέα, αθώα, εύθραυστη. Ανυποψίαστη για τις εγγενείς δυσκολίες  σε ένα τόπο άγνωστο, για τον αναπόφευκτο καημό της πρώτης  αγάπης, για τους ανθρώπους που είναι αλλιώτικοι από αυτήν.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι καθαροί και το περίγραμμά τους έχει σμιλευτεί με περισσή φροντίδα από τη συγγραφέα.

Η Αμαλία η δασκάλα, η αθώα ηρωίδα, που εμπεριέχει και την «ηθική» του μύθου.

Ο Άρης, ο σκοτεινός πρίγκιπας που οδηγεί το μύθο… στ΄ αλήθεια πού τον οδηγεί;

Μήπως απλά οδηγείται από την προκαθορισμένη  μοίρα του, από την οποία  αδύνατον να αποδράσει;

Η Αμαρυλλίς, η νέα που παίρνει τα ηνία της μοίρας της στα χέρια της, τολμάει και σπάει τα ασφυκτικά δεσμά του χωριού και τον γονιών της, κάνει την  επανάστασή της.

Η Παγώνα που ξεφεύγει από το μέθυσο μισότρελο σύζυγο που την ξυλοφορτώνει και φεύγει για τη συμπρωτεύουσα μέσα στη νύχτα για να γλιτώσει αυτή και το παιδί της.

Η τρελή –δαιμονισμένη Ασπασία, που δεμένη σε έναν αχυρώνα ζει το δικό της Κωσταλέξι, κρυφά από όλους και ουρλιάζει σαν λύκαινα τις χειμωνιάτικες νύχτες.

Η Ευγενία. η «ελευθερίων ηθών» του χωριού δεμένη κι αυτή άρρηκτα από μια ακατανόητη  μοίρα, που κρύβεται στους θάμνους, όποτε την πιάνει οίστρος.

Όλοι οι ήρωες, με την λοιπή κοινωνία του χωριού να παρακολουθεί απαθής και να σχολιάζει αβασάνιστα, σαν μπλεγμένοι  σε ιστό μιας γιγάντιας  αράχνης, προσπαθούν, άλλοι να ξεφύγουν κι άλλοι να καταλάβουν. Εις μάτην…

Η κάθαρση έρχεται πολλά χρόνια αργότερα, όταν η ηρωίδα η Αμαλία, είναι πλέον πιο σοφή, πιο προσγειωμένη, αλλά με το ίδιο καθαρό βλέμμα. Ένας απρόβλεπτος παράγων έβαλε το χέρι του και έπαιξε άγριο παιχνίδι με το μυαλό και την ψυχή των ηρώων της ιστορίας. Η Αμαλία επιτέλους κατάλαβε.

 Η συγγραφέας έφερε εις πέρας ένα δύσκολο μύθο, μια απίστευτη αλλά αληθινή ιστορία και τον έφτασε στο τέρμα της διαδρομής, από τον μοναδικό δύσβατο μονοπάτι που υπήρχε. Με σεβασμό στην ηρωίδα και την ιστορία της.  Κι αυτό θέλει  περισσή δεξιοτεχνία για να μην ξεφύγει και γίνει ένα απλό ρεπορτάζ σε κυριακάτικο ταμπλόιντ. Και φαίνεται πως η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη το κατάφερε.

Μια συνέντευξη στο www.yousmile.gr

Με τίμησαν στο Χαμόγελο του Παιδιού επιλέγοντάς με ως πρώτη συγγραφέα προς συνέντευξη για το νέο σάιτ www.yousmile.gr. Στο αστικό διαμέρισμα της Αθηνας κατέπλευσαν η Μαρίνα Καβαλλιεράκη ψυχή του Yousmile και η Θεοδώρα, επίδοξη φοιτήτρια των μέσων ενημέρωσης.
Οι ερωτήσεις της Θεοδώρας ήταν μελετημένες, ο προφορικός της λόγος καταπληκτικός. Η Μαρίνα με την κάμερα αποθανάτιζε τη συνέντευξη.
Διαλέξαμε να μην κάνουμε αισθητικές επεμβάσεις στον προφορικό μου λόγο, γι αυτό συγχωρείστε μου τις ατέλειες.
Οσο για το www.yousmile.gr είναι ο νέος διαδικτυακός χώρος του Χαμόγελου του Παιδιού, ο οποίος προσφέρει διάδραση και ενθαρρύνει τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν τη γραμμή SOSστις δυσκολίες τους.

Η Θεοδώρα του Yousmile ήρθε στο σπίτι μου για τη συνέντευξη


Η συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη μιλάει στη δική μας YouSmiler Θεοδώρα.

Βρισκόμαστε στο σπίτι της κυρίας Φραγκούλη. Διαλέξαμε να είναι η πρώτη μας συνέντευξη του Υousmile. Σας ευχαριστούμε πολύ που μας δεχθήκατε στο σπίτι σας.
Κι εγώ ευχαριστώ που ήρθατε στο σπίτι μου…το θεωρώ το οχυρό, το κάστρο μου.
Είναι πάρα πολύ όμορφο… Ζείτε εδώ και πολλά χρόνια στο Καναδά.
Ναι ζω στο Μόντρεαλ.
Πόσο εύκολο είναι για κάποιον να αφήσει τη πατρίδα του και να ξενιτευτεί;
Είναι πάρα πολύ δύσκολο αλλά όταν έχεις δυνατή αδρεναλίνη, είσαι ερωτευμένη και θέλεις να ζήσεις με τον άνδρα της ζωής σου, η λογική καταργείται, όλα τα άλλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Όταν έχεις διαλέξει τον άνθρωπό σου, δεν υπάρχει πατρίδα στο μυαλό σου.
Η ελληνική κοινότητα στον Καναδά, πως βλέπει τα εξελίξεις στη χώρα μας;
Η ελληνική παροικία στον Καναδά βλέπει με μεγάλη θλίψη τις εξελίξεις στη χώρα μας και πρέπει να πω πως υπάρχει μια ομάδα γυναικών στο Μόντρεαλ που συγκεντρώνει χρήματα και είδη για να αποστείλει σε διάφορους οργανισμούς που περιθάλπουν παιδιά. Ένας από αυτούς τους Οργανισμούς είναι «Το χαμόγελο του παιδιού» και είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό.
Ναι είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό που βοηθά πολύ κόσμο και κυρίως τα παιδιά .ως δημοσιογράφος, πιστεύετε ότι εν μέσω κρίσης, τα ΜΜΕ ανταποκρίνονται στην αποστολή τους;
Ως δημοσιογράφος λυπάμαι που θα το πω αλλά σε αυτή τη συγκυρία που θα έπρεπε και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης να σταθούν στο ύψος τους, συμπαρασύρονται στη φθηνή ακόμη δημοσιογραφία και αντί να δίνουν ευκρινείς και αδέκαστες ειδήσεις αναπαράγουν αυτόν τον ορυμαγδό της φημολογίας, του φόβου του τρόμου.Νομίζω ακόμη περισσότερο συμπιέζουν την ελληνική κοινωνία που υφίσταται στο πετσί της αυτή την τρομερή κρίση χρέους σε όλα τα επίπεδα.
Εκτός από την ειδησεογραφία ασχολείστε και με τη συγγραφή . Πως αποφασίσατε από τη δημοσιογραφία να περάσατε στη συγγραφή βιβλίων;
Από τη δημοσιογραφία πέρασα εκεί γιατί μεταξύ 1996-1999 γνώρισα τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Σπυρίδωνα, ακολούθησα την τριετή ποιμαντορία του στην Αμερική που ήταν θυελλώδης διότι δεχόταν πόλεμο από τα παράκεντρα της εξουσίας. Οταν τελείωσε η ποιμαντορία και έπεσε από το θρόνο, μου εμπιστεύθηκε να γράψω τη βιογραφία του που φέρει τον τίτλο «Η μοναξιά ενός ασυμβίβαστου». Εκεί κατάλαβα ότι το μεγάλο έργο χρειάζεται πρώτα αυτοσυγκέντρωση, και μετά ταλέντο. Ωραίο είναι το ταλέντο, να ξέρεις να γράφεις, αλλά για να προχωρήσεις από ένα ρεπορτάζ στο μεγάλο έργο είναι μακρύς δρόμος.
Μιλήστε μου λίγο για το τελευταίο σας βιβλίο που είναι προσωπικά το αγαπημένο μου.
Ο «Ερωτας στην ομίχλη» είναι μια ιστορία που ξετυλίγεται στη βόρεια Ελλάδα εκεί που τα νερά του ποταμού γίνονται ευλογία, γιατί είναι εύφορο το μέρος, αλλά και κατάρα. Μια μικρή δασκάλα, πρωτοδιόριστη η Αμαλία, πάει στο χωριό όπου ερωτεύεται το γιο του ευπατρίδη του χωριού, είναι αρχιτέκτονας αυτός. Την ίδια ώρα που προσπαθεί να προσαρμοστεί στη μικρή κλειστή κοινωνία που κρύβει διάφορα μυστικά, μαθαίνει να παρακολουθεί τις μεταπτώσεις του αρραβωνιαστικού της. Η Αμαλία θα περάσει ένα εντονότατο χρόνο μέσα σε αυτό τον καταιγισμό του έρωτα , του μικρόκοσμου, του σχολείου για να μεταλαμπαδεύσει στη γνώση και στο τέλος θα βρεθεί αντιμέτωπη με μία κορύφωση η οποία για πολλά χρόνια θα της είναι μυστήριο, αλλά στο τέλος θα αποκαλυφθεί τι είναι αυτό που είναι κατάρα του μικρού εκείνου τόπου.
Ας μην αποκαλύψουμε άλλο το βιβλίο… Ακολουθώντας τη σύγχρονη μόδα , υπάρχει το e-book. Tι προτιμάτε, το e-book ή το βιβλίο;
Book, book, book! Τα e-books τα διαβάζω μόνο στο αεροπλάνο , όταν κάνω download τις ταινίες που θέλω να δω και τα βιβλία που θέλω να δω το συγκεκριμένο χρόνο. Αυτό γίνεται όταν πηγαίνω στο νότο διακοπές, όπου δε μπορώ να κουβαλάω 10 βιβλία. Είναι πολύ ενοχλητικό να ασχολείσαι συνέχεια με ηλεκτρονικά. Χαλάνε τα μάτια σου, δε έχεις την επαφή, δε έχεις τη μυρωδιά… Όταν όμως είμαι στο σπίτι απαρεγκλίτως διαβάσω το αληθινό χάρτινο βιβλίο. Είναι μια ερωτική σχέση του αναγνώστη με το βιβλίο. Το ξεφύλλισμα , ο ήχος, η ποιότητα του χαρτιού, τα γράμματα.
Αν δε το μυρίζεις , αν δε το αισθανθείς ….
Εγώ ούτε τα δίνω τα βιβλία μου…τα έχω όλα σημειωμένα, τα moto κρεμασμένα στα ψυγεία μου και ξαναγυρνώ, τα διαβάζω και πάλι μένω στα σημεία που είχα μείνει την 1η φορά . Αυτό πραγματικά είναι μια σχέση ανυπέρβλητη.
Η νεολαία σήμερα έχει απομακρυνθεί από το βιβλίο. Για ποιο λόγο πιστεύετε ότι γίνεται;
Είναι αυτονόητο αυτό…υπάρχουν αυτά τα διαβολικά μηχανηματάκια, τα κομπιούτερς, τα οποία δε είναι μόνο ότι έχουν απομακρύνει από το βιβλίο…είναι συνέχεια αυτή η ατομικότητα που προκαλεί η χρήση των νέων έξυπνων τηλεφωνικών συσκευών η οποία είναι τραγική για τη νεολαία. Σε μια 10ετία πως θα εξελιχτεί αυτή η νεολαία που πάει σε ένα πάρτυ και αντί να μιλάει μεταξύ της κάνει sms; Από τις μεγαλύτερες ευτυχίες μου είναι να έρχεται η Μαρίνα , η Ελένη, η Αγγελική, οι φίλες μου να πίνουμε καφέ και να μιλάμε…να μιλάμε!

Είπατε κάτι πολύ σημαντικό για την οικογένεια. Πόσο μεγάλο ρόλο παίζει στο να ολοκληρωθεί ο άνθρωπος;
Παίζει καθοριστικό ρόλο η οικογένεια και οι καλοί δάσκαλοι. Το καλό σχολείο, το καλό περιβάλλον. η οικογένεια που διαλέγει τους σωστούς φίλους. Η οικογένεια αγαπάει και δείχνει την αγάπη της στο παιδί . είναι καθοριστική για την εξέλιξη του νέου ανθρώπου.
Ας γυρίσουμε πίσω στον Οργανισμό μας. Τι γνωρίζετε για «Το χαμόγελο του παιδιού» και υπάρχουν αντίστοιχοι οργανισμοί στον Καναδά;
Για το «Το χαμόγελο του παιδιού» γνωρίζω ότι είναι ένας Οργανισμός που βοηθά και ενισχύει τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Δε θα μιλήσω για κακοποίηση γιατί τη θεωρία πολύ σκληρή στιγμή και έκφραση. Θα πω ότι τα παιδιά που έχουν ανάγκη βρίσκουν ένα καταφύγιο. εγώ που μεγάλωσα σε μια πολύ αγαπημένη και αγαπητική οικογένεια μου φαίνεται πολύ ξένο που ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια που άλλοι το πατάνε στο δρόμο για τους Χ λόγους. Θεωρώ ότι το να υπάρχει ένας χώρος που έχει την απαραίτητη ψυχολογική υποστήριξη για να δώσει , να κρατήσει , να αγκαλιάσει αυτά τα παιδιά και να νιώσουν μέρος του όλου, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και είναι πάρα πολύ σημαντικός αυτός ο ρόλος του Υοusmile. Και βεβαίως στον Καναδά που είναι πάρα πολύ ευαισθητοποιημένος στις ασθενικές και αδύναμες κοινωνικές ομάδες , υπάρχουν πάρα πολλοί ανάλογοι οργανισμοί και σε ενήλικες και σε γυναίκες και σε οικογένειες…τα shelters είναι δηλαδή μια καθημερινή πραγματικότητα και μια κοινωνική πολιτική του Καναδά. Δε είναι ιδιωτικά.Είναι υποστηριζόμενα απολύτως από την καναδική κυβέρνηση σε όλες τις επαρχίες και είμαι περήφανη που ζω σε μια χώρα που σέβεται τους αδύναμους
Πιστεύω σε όλες τις χώρες όταν το ζήτημα είναι το παιδί είναι όλοι ευαισθητοποιημένοι και όλοι νοιάζονται ..
Ναι αλλά ο Ολιβερ Τουίστ πχ. μου έχει χαραχτεί στα παιδικά μου χρόνια όταν διάβαζα την ιστορία του, σαν μια ιστορία κακοποίησης σε ένα ορφανοτροφείο. Δηλαδή υπήρχε και πάντοτε μαζεύανε τα παιδιά που ήταν στους δρόμους, στα σκουπίδια, αλλά υπήρχε μια παρεξηγημένη έννοια του όρου, να μαζέψεις τα παιδιά σε ένα χώρο και να τους δώσεις αυτό που τους λείπει. Νομίζω ότι το «Το χαμόγελο του παιδιού» και οι ανάλογοι Οργανισμοί , είναι Οργανισμοί οι οποίοι έχουν αφορίσει τα ιδρυματικά προβληματικά φαινόμενα.
Τι μήνυμα θα θέλατε να δώσετε μέσω του Υousmile στα παιδιά που μας παρακολουθούν;
Θέλω να πω στα παιδιά να χαμογελάτε. Ότι σας συμβαίνει να το λέτε. Δε υπάρχουν μυστικά από τους γονείς. Τα λέμε όλα τα συζητάμε, τα αναλύουμε, ρωτάμε, δε κρυβόμαστε. Η μεγαλύτερη επιτυχία στο να γίνεις ένας ώριμος άνθρωπος είναι ότι σου συμβαίνει να το καταθέτεις, να το λες να το μοιράζεσαι με αυτούς που σε αγαπούν. Που είναι οι γονείς και οι δάσκαλοι.
Κυρία Φραγκούλη σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα όμορφα λόγια και για το ότι μας ανοίξατε το σπίτι σας. Ελπίζω να είστε γούρι για την πρώτη μας συνέντευξη!
Eγώ ευχαριστώ ήταν χαρά μου να είμαι μαζί σας σήμερα!
-----------------------------------------------------------------------------
Βιογραφικό συγγραφέα
Η ΙΟΥΣΤΙΝΗ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ-ΑΡΓΥΡΗ γεννήθηκε στη Λευκάδα, όπου τελείωσε τη δημοτική και τη μέση εκπαίδευση. Απόφοιτος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής Αθηνών, δημοσιογραφεί από το 1983 σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά της Ελλάδας. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και έχει εργαστεί κατά διαστήματα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, καθώς και στην Ελληνική Τηλεόραση (ΕΤ). Από το 1989 ζει και εργάζεται στο Μόντρεαλ του Καναδά ως ανταποκρίτρια του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων και διαφόρων εντύπων. Απασχολείται ταυτόχρονα στα διάφορα ομογενειακά μέσα του Καναδά και της Αμερικής, ενώ συνεργάζεται με την εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας της Νέας Υόρκης. Είναι μέλος της Εταιρείας Γαλλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (UNEQ), καθώς και της Ομοσπονδίας Αγγλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (QWF).

Η Μικροπολιτική της Νέας Ηγεσίας των ΜΜΕ!

Η πολιτική ζωή του τόπου είναι ένας αχταρμάς συνεχιζόμενων καθυστερήσεων σε ζωτικές αποφάσεις για τις περικοπές των εξόδων στη δημόσια διοίκηση. Η κυβέρνηση συνεργασίας είναι μια αγκυλωμένη τριανδρία, που δε μπορεί να συμφωνήσει στα αυτονόητα ελάχιστα, που θα κάνουν την οικονομία να εκκινήσει επιτέλους μετά από τόσα χρόνια ύφεσης.

 

Αντίθετα η εν λόγω κυβέρνηση στοχοποιεί τους μισθούς και τις συντάξεις των καταδικασμένων Ελλήνων αυξάνοντας τους φόρους και τις κάθε είδους επιβαρύνσεις, την ώρα που έτσι κι αλλοιώς τα καύσιμα και άλλα διεθνή μεταλλεύματα έχουν ανοδική πορεία οδηγώντας τον τιμάριθμο σε εξωφρενικά ύψη.

 

Η ειρωνία είναι ότι μέσα στον ορυμαγδό της ύφεσης και του κινδύνου να εκτραπούμε από την ευρωζώνη,  η κυβέρνηση προσπαθεί να προωθήσει τη μικροπολιτική της ατζέντα στις θέσεις, που θεωρεί ότι θα πάιξουν ρόλο σε τυχόν επόμενες εκλογές. Ετσι, συνωστίζει τα στελέχη της στην τραγική ΕΡΤ, προσπαθώντας να βολέψει ημετέρους σε διευθυντικές θέσεις, επιβαρύνοντας έτσι τον κρατικό προύπολογισμό.

 

Την ίδια τακτική ακολουθεί και με το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η εν λόγω κυβέρνηση χρησιμοποιεί κάθε αθέμιτο μέσον προκειμένου να εξωθήσει τον πρόεδρο και διευθυντή κ. Ηλία Μάτσικα σε παραίτηση για να εγκαταστήσει ημέτερο στέλεχος, που θα πάρει τον διευθυντικό μισθό και ταυτόχρονα θα εξυπηρετήσει τη μικροπολιτική προοπτική της καθημερινής αστειότητας.

 

Ο κ. Ηλίας Μάτσικας κατά τη διετή θητεία του έχει αναδιαρθρώσει διοικητικά και δημοσιογραφικά το ΑΜΠΕ παρότι η συγκυρία (ευτυχώς!) δεν του επέτρεψε να κάνει νέες προσλήψεις. Εχει δώσει παρασκηνιακούς αγώνες για να αποσυνδέσει το μισθολόγιο των δημοσιογράφων από το δημοσιοϋπαλληλικό ενιαίο μισθολόγιο, έχει προσπαθήσει να επαναφέρει το ΑΜΠΕ στην πρότερη μορφή της αυτονομίας του (δεν τα κατάφερε όμως). Ο σημερινός διευθυντής του ΑΜΠΕ πάλεψε με νύχια και με δόντια να κρατήσει το εθνικό πρακτορείο την ώρα που λυσσομανούσε γύρω του η προοπτική να σφραγιστεί με την πολιτική ξεπουλήματος εκ μέρους των εταίρων.

 

Γνωρίζω τη δράση του προσωπικά, καθώς δουλέψαμε παρασκηνιακά για να κρατήσουμε το ΑΜΠΕ την ώρα, που η ΤΡΟΙΚΑ δεν τόβρισκε συμφερτικό για τον προϋπολογισμό του κράτους. Στην πραγματικότητα η ΤΡΟΙΚΑ θέλει να απογυμνώσει την Ελλάδα από οποιαδήποτε δική της πολιτική φωνή στο εξωτερικό, καθώς επιθυμεί το προτεκτοράτο της, η Ελλάδα,  να είναι αντικείμενο χλευασμού και παραπληροφόρησης των ξένων διεθνών πρακτορείων. Αλλοιώς, δεν θα έκανε εισήγηση να καταργηθεί η επίσημη φωνή της χώρας, που κοστίζει στον κρατικό προϋπολογισμό τα ελάχιστα 7  εκατομμύρια ευρώ!!!

 

Ωστόσο, ο κ. Ηλίας Μάτσικας φαίνεται ότι δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, μάλλον στέκεται εμπόδιο στην ισοπέδωση του ΑΜΠΕ.

 

Ετσι με μια νέα τροπολογία (που θα την περάσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος) η κυβερνητική τριαρχία προσπαθεί να καταργήσει τη θέση του διευθυντού/ προέδρου του ΑΜΠΕ προκειμένου να φωτογραφίσει την απόλυσή του κ. Ηλία Μάτσικα, μεθοδεύοντας ταυτόχρονα την απαξίωση και διάλυση του εθνικού πρακτορείου.

 

Επειδή καθημερινά στο εξωτερικό δίνουμε μάχες για να αναστρέψουμε την κάκιστη εικόνα για την πατρίδα μας...

 

Επειδή έχω συνειδητοποιήσει πλήρως ότι το Αθηναϊκό/ Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, είναι η μόνη φωνή της χώρας στο εξωτερικό (με τις μεταφρασμένες σε διάφορες γλώσσες ελληνικές ειδήσεις) και την έντιμη εν πολλοίς δημοσιογραφία...

 

Επειδή πάνω από δημοσιογράφος και ανταποκρίτρια είμαι μια Ελληνίδα που μαζί  με όλες τις ελληνογενείς οντότητες δίνουμε μάχες για  να διασώσουμε την αξιοπρέπεια της χώρας μας στη Βόρεια Αμερική...

 

Εγκαλώ τη νέα ηγεσία του υπουργείου τύπου για κατάχρηση εξουσίας σχετικά με το ΑΜΠΕ και ζητώ δημόσια να σταματήσει το παιχνίδι διάλυσης του πρακτορείου , προκειμένου να ενταχθεί στην ελάχιστα χρήσιμη ΕΡΤ.

 

Ζητώ να τελειώσουν οι μεθοδεύσεις για την απόλυση του κ. Ηλία Μάτσικα , που θα οδηγήσουν στην αποσύνθεση και απαξίωση του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων της Ελλάδας.

 

Εδώ και τώρα ας τελειώσουν οι εκβιασμοί και οι αθλιότητες της νέας ηγεσίας των ΜΜΕ,  που αναπόδραστα και αναμφίβολα θα οδηγήσουν στην αποσύνθεση του ΑΜΠΕ, του μοναδικού ενημερωτικού εργαλείου της επίσημης ελληνικής πολιτείας στο εξωτερικό!!!

 

ΥΓ. Αυτό το κείμενο γράφτηκε μετά λόγου γνώσεως, όχι για να διασωθεί η θέση του κ. Ηλία Μάτσικα αλλά για καταγγελθεί η μεθόδευση εναντίον του ΑΜΠΕ.